[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΧΕΙ γίνει πια τόσο σύνηθες, ώστε πολλές φορές γράφουμε την είδηση πριν ακόμη
ολοκληρωθεί η διαδικασία. Κρατάμε, ωστόσο, το χειρόγραφο μέχρι το τέλος. Έως
τη στιγμή που ανακριτής και εισαγγελέας θα ανακοινώσουν στον κατηγορούμενο την
προφυλάκισή του.

Οι προβλέψεις σπανίως διαψεύδονται. Και αυτό όχι λόγω μαντικών ικανοτήτων,
αλλά λόγω εμπειρίας περί την πρακτική των ανακριτικών αρχών.

Αν μια υπόθεση πάρει δημοσιότητα, αν το θέμα διογκωθεί από τα ΜΜΕ, τότε
θεωρούν χρέος τους να πράξουν αναλόγως.

Να στείλουν στη φυλακή τον κατηγορούμενο, έστω για λίγο.

Τυπικά οι λόγοι που συνιστούν προφυλάκιση είναι τρεις: να είναι ο
απολογούμενος ύποπτος φυγής, ύποπτος διάπραξης νέων αδικημάτων ή, τέλος,
επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια.

Το πρώτο διασφαλίζεται με περιοριστικούς όρους. Τα άλλα δύο… Ε, εκεί πρέπει
να λειτουργήσει η κρίση του δικαστή.

Να μελετήσει την προσωπικότητα του ανθρώπου που έχει απέναντί του, να
μελετήσει τη δικογραφία και, αν χρειάζεται, να γελάσει με ό,τι έχει κάνει.
Όπως γελάσαμε κι εμείς με τη «μεγάλη υπόθεση απάτης» που αποκαλύφθηκε στην Πτολεμαΐδα!

Που, είναι αλήθεια, στην αρχή παρουσιάστηκε διαφορετικά.

Διαβάσαμε όμως τη δικογραφία και διαπιστώσαμε πως ούτε μέλος σπείρας απατεώνων
ήταν ο ανθυπαστυνόμος Κωνσταντίνου, ούτε, πολύ περισσότερο, ο νεαρός Μιχάλης
Καραγιάννης εξαπατούσε διάφορα πρόσωπα για να τους αποσπά μεγάλα χρηματικά
ποσά.

Όσο για τις υπόνοιες περί «ξεπλύματος βρώμικου χρήματος», αυτό ας μην το
σχολιάσουμε. Παρ’ όλα αυτά οι δύο κατηγορούμενοι, που δεν ήταν καν συνεργάτες
­ απλώς ο ένας πίστεψε τη φιγούρα που του πούλαγε ο άλλος περί υψηλών
γνωριμιών ­ κρίθηκαν προφυλακιστέοι. Ως τι; Επικίνδυνοι; Μάλλον όχι. Ύποπτοι
φυγής;

Ούτε θα το διανοούνται. Μήπως το ξανακάνουν; Ποιος θα ακούει τώρα «Τσουκάτος
στο τηλέφωνο» και δεν θα το διασταυρώνει; Δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι που
μπαίνουν φυλακή έτσι «για τα μάτια του κόσμου». Όπως δεν είναι και λίγοι οι
επικίνδυνοι εγκληματίες που βγαίνουν πριν ακόμη εκτίσουν τη μισή ποινή τους
στο όνομα της αποσυμφόρησης των φυλακών…