ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα επιτόκια

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες.
Ο Ν.Ι. Νικολόπουλος, Β. Χρονοπούλου 60, Π. Φάληρο, γράφει: «Στο Σύνταγμα
αναφέρεται ότι “όλοι οι Έλληνες συνεισφέρουν αναλόγως των δυνάμεών τους…”. Η
διάταξη αυτή δεν τηρείται από μεγάλο αριθμό πολιτών. Συμμετέχει θετικά στα
βάρη μόνο η τάξη των συνταξιούχων και μισθοσυντήρητων. Οι δύο αυτές τάξεις
τίποτα δεν μπορούν να αποκρύψουν. Ενώ η «τάξη» των φοροφυγάδων κατορθώνει με
πολλά «τερτίπια» και αποκρύπτει τα πραγματικά της εισοδήματα.
Τώρα όμως έρχομαι στο “ψητό”, που λέει ο σοφός λαός μας. Το θέμα είναι σοβαρό.
Το έτος 1970 κατέστην συνταξιούχος του Δημοσίου Δήμου Αθηναίων ύστερα από
τριακονταετή ευδόκιμο υπηρεσία. Μου απένειμαν μάλιστα και μετάλλιο, για τις
παρασχεθείσες υπηρεσίες μου στο Δημοτικό Νοσοκομείο Αθηνών “Ελπίς”.
Το ληφθέν εφάπαξ εκ δραχμών 120.000 το κατέθεσα στην Ιονική Τράπεζα ώστε με
τον ετήσιο τόκο να δημιουργηθεί ένα μικρό κεφάλαιο, για να αντιμετωπίσω τα
απρόβλεπτα και δυσάρεστα γεγονότα και καταστάσεις που τυχόν θα μου
παρουσιάζονταν στο μέλλον (γεροντάματα).
Με ποιο όμως δικαίωμα, με ποια λογική και με ποια συνταγματική διάταξη το
κράτος όχι μόνον μού παρακρατεί 15% επί του ποσού των τόκων, αλλά και, το
χειρότερο, συνεχώς μειώνει τον τόκο καταθέσεων ταμιευτηρίου;
Σημειώνω. Την 1/7/97 σε ποσό τόκων δραχμών 190.577, μου παρακράτησε δραχμές
28.587, δηλαδή 15,5% περίπου.
Δεύτερον. Ο τόκος καταθέσεων ταμιευτηρίου το έτος 1989 ήταν 15% και πλέον.
Σήμερα είναι 8,5% περίπου.
Με ποικίλους τρόπους και συνδυασμούς οικονομιών κατόρθωσα, βοηθούμενος και από
την γυναίκα μου, από το έτος 1970 να τοποθετώ μηνιαίο μικροποσό, ώστε ν’
αντιμετωπίσω καθετί δυσάρεστο ενδεχόμενο.
Γιατί, λοιπόν, έρχεσθε εσείς οι εκάστοτε οικονομικοί υπουργοί και μου μειώνετε
έσοδο που αφορά την υγεία μου και άλλα απρόβλεπτα έξοδα;».













