Ρομπέν των Δασών και… χάκερ

«Αν έχεις φίλο απ’ την Κοζάνη

Μίλα του για τον Καραγιάννη

Απ’ την αντίδραση θα καταλάβεις

Αν τον “επείραξε” ο Μιχάλης

Άμα σου πει πως δεν τον ξέρει

Σίγουρα του ‘χε βάλει… χέρι

Ε, τότε για… παρηγοριά

ανέφερε τον Πανταγιά

Αν και μ’ αυτό δεν πέσει κάτω

πρόσθεσε λίγο από Τσουκάτο»

ΑΝ ΕΙΝΑΙ δυνατόν! Κρίθηκε ­ λέει ­ προφυλακιστέος ο Μιχάλης Καραγιάννης,
επειδή, μιμούμενος φωνές συνεργατών του Πρωθυπουργού, έκανε διάφορες
εξυπηρετήσεις.

Μα, είμαστε στα σωστά μας; Κανένας δεν κατάλαβε ότι ο Μιχάλης μόνο επικίνδυνος
δεν είναι;

Σύγχρονος Ρομπέν των Δασών ναι, χάκερ του πολιτικού κώδικα μάλιστα, αλλά
απατεώνας ­ και μάλιστα επικίνδυνος ­ με τίποτα. Σωτήρας ψυχών ήταν ο
άνθρωπος.

Επιστήμονας στην ίντριγκα. Φαρσέρ με αίσθημα αποστολής. Αυτά που έπαιρνε ­
πενταροδεκάρες εδώ που τα λέμε ­ ήταν τίποτα μπροστά σ’ αυτά που προσέφερε
στους συντοπίτες του.

Από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω;

Πρώτον, ξέρεις τι είναι μετά το ντρίιιν του τηλεφώνου να σου απευθύνει τον
λόγο ο κολλητός του Πρωθυπουργού; «Έλα αρχηγέ, τι γίνεται…». Πώς να το
κάνουμε, μετράει.

Σε ανεβάζει. Γυρίζεις στο σπίτι το μεσημέρι με άλλον αέρα.

Δεύτερον, δεν είναι και λίγο να είσαι αντινομάρχης, να χαλβαδιάζεις τη θέση
του δημάρχου και η φωνή από τη… μαγική συσκευή να σου λέει ότι «μεγάλε, ο
Πάρις (σ.σ.: ο δήμαρχος) πάει για βουλευτής, οπότε τη θέση την έχεις εσύ, ούτε
κομματικές διαδικασίες, ούτε μ…ες, ούτε τίποτα».

Τρίτον, όπως και να το κάνουμε, είναι μεγάλη υπόθεση να ανατίθεται σε εσένα,
απλό τοπικό παράγοντα, από τον κολλητό του Πρωθυπουργού, να «κοντράρεις»…
υπουργό.

Πάει να πει ότι μετράς, ότι αν έχεις εκλεγεί τώρα στην Α’ θέση, μετά θα έχεις
στο τσεπάκι σου το οκέι για τη Β’ θέση και πάει λέγοντας.

Μετά, πώς να μην κατέβεις στην Αθήνα αεράτος; Πώς να μην χτυπάς το χέρι στο
τραπέζι της σύσκεψης, κάνοντας τους υπολοίπους να αναρωτιούνται «πόθεν ο τσαμπουκάς».

Διέθετε το χάρισμα της μίμησης, έσπασε τον κώδικα επικοινωνίας του πολιτικού
δικτύου ­ εδώ κολλάει το «χάκερ» ­ και του έδωσε και κατάλαβε ο Μιχάλης.
Άνθρωπος ταχείας… αντιλήψεως, σπίρτο που λέμε, το είχε ζήσει από μέσα το
πολιτικό κλίμα, απασχολούμενος παλαιότερα σε υπουργικό γραφείο: ανέβασε τον
άλλον, κάνε τον να νιώσει ισχυρός, βάλε τον μέσα στην ίντριγκα και αυτό που
θέλεις θα στο κάνει από μόνος του ­ ούτε καν θα το ζητήσεις. Αλίμονο, δεν θα
βοηθήσουμε τον δικό μας άνθρωπο…

Ήταν όμως και… Ρομπέν, ο Μιχαλάκης. Α, όλα κι όλα. Μεσολάβησε, ας πούμε,
μιμούμενος νεαρό βουλευτή της Α’ Αθηνών, για να μην πληρώσει στο νοσοκομείο
της Κοζάνης ένας φουκαράς που δεν είχε μία.

Έκανε τη φάρσα του ο άνθρωπος με στόχο. Πώς λέμε «το τερπνόν μετά του
ωφελίμου». Κι αυτός πέρναγε ωραία και οι άλλοι ακόμα καλύτερα.

Μια τέτοια ψυχή, όμως, δεν θα μπορούσε παρά να την πατήσει από… «Πατρινιά»,
που φαίνεται πως ήξερε καλύτερα την ίντριγκα ακόμη και από τους θεωρούμενους
πρυτάνεις του είδους και φρόντιζε να «δένει» τις εξυπηρετήσεις. Εκεί άρχισε η
αντίστροφη μέτρηση: φύγανε νύχτα πέντε τσακάλια από την Ασφάλεια της Αθήνας
και πήγανε στην Κοζάνη και στην Πτολεμαΐδα…

Ε, λοιπόν, ύστερα απ’ όλα αυτά, δύο πράγματα μου είναι αδιανόητα. Πρώτον, πώς
αυτόν τον άνθρωπο τον στείλανε φυλακή και δεύτερον, πώς κανένας, μα κανένας,
δεν κατάλαβε πού οφειλόταν το χθεσινό μπλάκ άουτ.

Είχαν, λέει, μαζέψει σκόνη οι πυλώνες και δεν προλάβαινε η ΔΕΗ να τους
ξεπλύνει. Μπούρδες.

Ποια σκόνη μωρέ; Μπουχός ολόκληρος σηκώθηκε στην Κοζάνη και στην Πτολεμαΐδα
απ’ όσα είπε ο Μιχαλάκης· τι να πρωτοξεπλύνει η ΔΕΗ και μάλιστα στην καρδιά
της παραγωγής του ηλεκτρικού ρεύματος; Κι ευτυχώς που δεν τα είπε όλα, γιατί
δύο μέρες θα έμενε η Ελλάδα χωρίς ρεύμα.