Να βγω στη σύνταξη ή όχι;

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, εκατοντάδες ασφαλισμένοι «πολιορκούν» τα ασφαλιστικά ταμεία
προκειμένου να πληροφορηθούν με ακρίβεια και λεπτομέρειες τις αλλαγές που θα
επέλθουν από 1.1.1998 στα όρια ηλικίας και στα συντάξιμα έτη, προκειμένου να
εξέλθουν από την υπηρεσία τους. Παράλληλα, οι διοικήσεις των Ταμείων
απευθύνουν ερωτήματα στη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ζητούν
επίμονα απαντήσεις όσον αφορά την ερμηνεία διατάξεων του ν. 2084/92.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Ειδικότερα, τα πιο βασικά προβλήματα ερμηνείας του νόμου είναι τα παρακάτω:

1 Ένας εργαζόμενος που θεμελιώνει εφέτος (έως 31.12.98) δικαίωμα
συνταξιοδότησης, δηλαδή τα συντάξιμα έτη και παραμένει στη θέση του μετά την
1.1.1998 προκειμένου να συμπληρώσει το όριο ηλικίας, θα θιγεί από τις αλλαγές
που προβλέπονται στις επικουρικές συντάξεις ή από τις βλαπτικές μεταβολές του
νόμου 2084/92;

2 Ένας ασφαλισμένος ο οποίος θα συμπληρώνει τις προϋποθέσεις για
συνταξιοδότηση (χρόνος ασφάλισης και όριο ηλικίας) μέχρι 31.12.97 και δεν
υποβάλει σχετική αίτηση αλλά θα εξακολουθήσει να είναι εργαζόμενος, θα
κρίνεται με τις προϋποθέσεις του χρόνου θεμελίωσης ή του χρόνου υποβολής αίτησης;

3 Όσον αφορά τα Ταμεία των αυτοαπασχολουμένων (ΤΕΒΕ, εμπόρων,
αυτοκινητιστών, νομικών, υγειονομικών, μηχανικών, ναυτικών πρακτόρων), έχει
προκύψει θέμα ερμηνείας που σχετίζεται με τη συνταξιοδότηση μητέρων με ανήλικα
παιδιά, καθώς και με τη θέσπιση μειωμένης σύνταξης στους αυτοτελώς
απασχολουμένους. Κι αυτό γιατί ο νόμος 2084/92 θεσπίζει για πρώτη φορά για
τους παλιούς ασφαλισμένους (Ταμεία αυτοτελώς απασχολουμένων) νέα ευνοϊκότερα
όρια ηλικίας και νέες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης ευνοϊκότερες για τις
γυναίκες (με ανήλικα παιδιά ή ανίκανα) και εισάγει ομοίως τον θεσμό της
μειωμένης συνταξιοδότησης και στους οργανισμούς στους οποίους δεν υπήρχαν
ανάλογες διατάξεις. Ωστόσο, στους περισσότερους οργανισμούς αυτοτελώς
απασχολουμένων ­ με εξαίρεση το Ταμείο των αυτοκινητιστών και των ναυτικών
πρακτόρων ­ δεν υπάρχουν διατάξεις μειωμένης σύνταξης, καθώς και
συνταξιοδότησης γυναικών με ανήλικα ή ανάπηρα παιδιά (πλην του Ταμείου
νομικών). Η γνώμη των υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου είναι ότι οι
διατάξεις αυτές είναι ευεργετικές, αλλά θα επιβαρύνουν οικονομικά τα
ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία μέχρι σήμερα δεν θεμελίωναν δικαίωμα συνταξιοδότησης.

ΟΙ «ΠΑΛΙΟΙ»

Διευκρινίζεται ότι:

* Η θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος είναι τα συντάξιμα έτη. Δηλαδή,
ένας εργαζόμενος μπορεί να μείνει στη θέση του και μετά την 1.1.1998, εφόσον
έχει τα απαραίτητα συντάξιμα έτη και να βγει στη σύνταξη όταν συμπληρώσει το
όριο ηλικίας, χωρίς να θιγεί από τις αλλαγές που θα ισχύσουν το νέο έτος. Οι
αλλαγές αυτές αφορούν μόνο όσους θεμελιώνουν το συνταξιοδοτικό τους δικαίωμα
μετά την 1.1.1998.

* Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί ότι δεν πρόκειται να αλλάξει το ισχύον καθεστώς,
δηλαδή δεν θα αλλάξει τα όρια ηλικίας προς συνταξιοδότηση (εκτός από τις
αλλαγές του νόμου 2084/92) ούτε τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων, ενώ
δέσμευση υπάρχει και για μη αύξηση των εισφορών. Τα θέματα αυτά πρόκειται να
συζητηθούν στη δεύτερη φάση του κοινωνικού διαλόγου για το Ασφαλιστικό, το
1998. Η εκτίμηση της ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας – Κοινωνικών Ασφαλίσεων
είναι ότι τουλάχιστον την επόμενη πενταετία δεν πρόκειται να υπάρξουν αλλαγές
στα όρια ηλικίας προς συνταξιοδότηση. Όσον αφορά την έκθεση της επιτροπής του
καθηγητή κ. Σπράου για το Ασφαλιστικό, οι προτάσεις που διατυπώνονται στην
έκθεση δεν δεσμεύουν την κυβέρνηση, τόνιζε στέλεχος του υπουργείου Εργασίας –
Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ερμηνευτικά προβλήματα στην εφαρμογή διατάξεων του νόμου 2084/92 (νόμος
Σιούφα), ο οποίος από 1.1.1998 αλλάζει επί το δυσμενέστερο το καθεστώς
συνταξιοδότησης των εργαζομένων, αντιμετωπίζει το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας –
Κοινωνικών Ασφαλίσεων.