ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Το παιχνίδι με τους καθρέφτες

Αλγερία: γιατί; (το σκίτσο από την εφημερίδα «Asharq al-Awsat» του Λονδίνου)

«Η διεθνής κοινότητα έχει να παίξει κάποιο ρόλο αλλά δεν μπορεί να συμβάλει
στη βελτίωση της κατάστασης, γιατί είναι εξαιρετικά πολύπλοκη». Ρόναλντ
Νόιμαν, μέχρι πρόσφατα πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αλγερία.

ΗΘΕΣΗ του αμερικανού αξιωματούχου συμπυκνώνει τη στάση ολόκληρης της διεθνούς
κοινότητας απέναντι στον πολύνεκρο εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας.
«Παρακολουθούμε ένα φοβερό τρόμο, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να
προσδιορίσουμε τι ακριβώς συμβαίνει», παραδεχόταν πρόσφατα και ο ίδιος ο
γάλλος πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν. Σπεύδοντας όμως να προσθέσει: «Εκφράζουμε
την αντίθεσή μας σε μια φανατική και βίαιη αντιπολίτευση που αγωνίζεται
εναντίον ενός καθεστώτος το οποίο χρησιμοποιεί και το ίδιο με έναν ορισμένο
τρόπο τη βία και τη δύναμη του κράτους».

Τα ερωτηματικά για τους δράστες των τελευταίων σφαγών πολλαπλασιάζονται. Πώς
είναι δυνατόν ­ διερωτώνται οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» ­ να γίνονται επιθέσεις τόσο
κοντά σε στρατώνες, στο κέντρο του ίδιου του Αλγερίου, και η κυβέρνηση να
δείχνει τέτοια απάθεια; Αυτός ο πόλεμος θυμίζει το παιχνίδι με τους καθρέφτες,
επισημαίνει από την πλευρά της η «Φιγκαρό». Δύσκολο να κάνεις διάκριση ανάμεσα
σε πραγματικά θύματα και πλασματικούς θύτες, διακηρυγμένους εχθρούς και
αντικειμενικούς συμμάχους. Ένα παράδειγμα: ο στρατός εξαπέλυσε πρόσφατα μια
αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον οχυρού της Ένοπλης Ισλαμικής Ομάδας (GIA) στα
περίχωρα του Αλγερίου, το οποίο εφέροντο να ελέγχουν οι υπεύθυνοι πολλών από
τις σφαγές. Μα οι ισλαμιστές βρίσκονται σ’ αυτό το εγκαταλειμμένο χωριό τα
τρία τελευταία χρόνια. Τι περίμενε ο στρατός όλο αυτό το διάστημα;

Οδυνηρές οι διαπιστώσεις, αμείλικτα τα ερωτήματα, ανεπαρκής και ανεπίτρεπτη
όμως η απλή έκφραση λύπης από την πλευρά των Ισχυρών. Μια ευαίσθητη και
μαχητική Γαλλίδα, η Ντανιέλ Μιτεράν, μας καλεί να προβληματιστούμε μαζί της:
ποιος επωφελείται από αυτά τα εγκλήματα; Όχι βέβαια αυτοί που θρηνούν τους
αγαπημένους τους ανθρώπους. Ούτε αυτοί που σωπαίνουν, παραλυμένοι από τον
φόβο. Ούτε εκείνοι που επιζητούν την ηρεμία σ’ ένα περιβάλλον τρόμου. Ούτε
εκείνοι που αντιστέκονται στη μοίρα τους μέσα από μη κυβερνητικές οργανώσεις
και μη φιλειρηνικά κινήματα. Ποιος επωφελείται τότε; Μήπως η εκλεγμένη…
στρατιωτική κυβέρνηση; Το πολιτικά οργανωμένο αλλά μη αναγνωρισμένο Ισλαμικό
Μέτωπο Σωτηρίας; Οι φανατικοί ισλαμιστές που θέλουν να επιβάλουν ένα
θεοκρατικό καθεστώς; Ή μήπως επωφελούνται εκείνοι για τους οποίους δεν μιλάει
κανείς, που κινούν τα νήματα της εξουσίας και έχουν συμφέρον να παραμείνει η
Αλγερία ένας χώρος όπου το δίκαιο απουσιάζει; Αυτοί που κραδαίνουν το λάβαρο
της τάξης και της ασφάλειας, μοιράζοντας υποσχέσεις για μια πομπώδη οικονομία
της αγοράς και αγνοώντας την προστασία του πολίτη;

Οι άνθρωποι αυτοί, καταλήγει η κ. Μιτεράν, κρατούν όλες τις εξουσίες. Γυρίζουν
τον κόσμο, γίνονται δεκτοί με τιμές. Ελέγχουν τις συναλλαγές, τις επιδοτήσεις,
τα δάνεια, αλλά και τη διαφθορά, την κερδοσκοπία. Κυκλοφορούν επιδεικνύοντας
τον πλούτο τους ή κρύβονται πίσω από αρχικά. Αυτοί είναι οι πραγματικοί
ένοχοι. Ας προσπαθήσουμε να τους αποκαλύψουμε.