ΠΡΟΣΩΠΑ Είδα τη βάρβαρη σφαγή

Χαλίντα Μεσαούντι. Αυτόπτης μάρτυρας της σφαγής 200 ανθρώπων λίγο έξω από το Αλγέρι

«Είδα τον σφαγέα. Ήταν γύρω στα 25, κουρεμένος σύμφωνα με τη μόδα, ντυμένος
με δυτικά ρούχα. Ήταν γεμάτος αίματα, από τα δεκάδες παιδιά που είχε σκοτώσει».

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ για τη σφαγή στο Μπαράκι δημοσιεύθηκε στη «Ρεπούμπλικα» και ανήκει
στη Χαλίντα Μεσαούντι, την Αλγερινή συγγραφέα που βρισκόταν εκεί την Τρίτη,
την ώρα της σφαγής. «Έπιανε τα παιδιά από τα μαλλιά και τους έκοβε τον λαιμό,
το ένα μετά το άλλο… Σχεδόν όλα τα θύματα στο Μπαράκι, περίπου διακόσια λένε
οι κάτοικοι της συνοικίας, ήταν παιδιά… Δεν μπορώ ακόμη να πιστέψω πως αυτός
ο νέος έσφαξε εν ψυχρώ τόσες μικρές αθώες ζωές».

Ήταν ένας ισλαμιστής τρομοκράτης των Ένοπλων Ισλαμικών Ομάδων, των διαβόητων
GIA, γράφει η Μεσαούντι, αλλά εμφανιζόταν σαν ένας συνηθισμένος νέος: «Είχε
φορέσει μάλιστα και σκουλαρίκι, όπως οι νέοι της Δύσης, τους οποίους αυτοί
καταδικάζουν σε θάνατο». Σύμφωνα πάντα με τη συγγραφέα, οι τρομοκράτες της GIA
επιτέθηκαν στο Μπαράκι σε δύο ομάδες. Η μία, οπλισμένη με Καλάσνικοφ και
πιστόλια, έκανε αντιπερισπασμό για να απασχολήσει την αστυνομία. Η άλλη,
οπλισμένη με τσεκούρια, σπαθιά, μαχαίρια και βόμβες μολότοφ, επιτέθηκε στα
σπίτια των κατοίκων. Κι όταν οι πρώτοι έφυγαν και οι αστυνομικοί στράφηκαν
προς την περιοχή από την οποία ακούγονταν οι κραυγές των θυμάτων, η σφαγή είχε
ήδη τελειώσει…

Ωστόσο «οι αστυνομικοί κατάφεραν να συλλάβουν δύο τρομοκράτες. Μετά είδαν τον
σφαγέα που ήταν καθιστός, είχε στα πόδια του ένα αγόρι και του έκοβε τον
λαιμό. Πυροβόλησαν. Τον σκότωσαν. Ήταν πολύ αργά. Το παιδί πέθανε μέσα σε
φρικτούς πόνους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα του τρομοκράτη που ήταν
βουτηγμένος στο αίμα, στο αίμα αθώων παιδιών. Ούτε τα πιο άγρια ζώα δεν
σκοτώνουν με τόση βαρβαρότητα».

Ο Ισλαμικός Στρατός Σωτηρίας (AIS) ­ στρατιωτικό σκέλος του παράνομου σήμερα
Μετώπου Ισλαμικής Σωτηρίας (FIS) που το 1992 είχε κερδίσει τις εκλογές τις
οποίες ακύρωσε ο στρατός ­ καταδίκασε τη σφαγή και κήρυξε εκεχειρία. Στην
ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει πως «εδώ και πολύν καιρό» έχει επαφές με την
κυβέρνηση «για την επιστροφή στην ασφάλεια και τη σταθερότητα» και τονίζει πως
οι σφαγές γίνονται από αυτούς που θέλουν να υπονομεύσουν την «ύφεση». Και,
βέβαια, «αυτοί» πετυχαίνουν τον σκοπό τους: «Δεν είναι δυνατό να συνομιλείς με
τους σφαγείς… Κανένας διάλογος δεν είναι θεμιτός με δολοφόνους παιδιών,
γυναικών και γερόντων» τονίζει η Μεσαούντι, συγκλονισμένη από τις σκηνές που
είδε. Οι υπόνοιες, όμως, αυξάνονται ότι για τις σφαγές ευθύνονται εξίσου
εκείνοι από το στρατιωτικό κατεστημένο που αντιδρούν σε οποιονδήποτε
συμβιβασμό με τους ισλαμιστές όσο και οι σκληροπυρηνικοί που έχουν αποσπαστεί
από το FIS. Η αλληλεπίδραση αυτών των δύο δυνάμεων δεν είναι σαφής. Αλλά
μερικές σφαγές έγιναν τόσο κοντά σε στρατόπεδα (όπως εκείνη στο Ραΐς, στις 29
Αυγούστου) ώστε δημιουργούν υποψίες ότι πραγματοποιήθηκαν με την ανοχή, αν όχι
τη συνενοχή, φατριών μέσα στο αλγερινό στράτευμα.