ΑΥΤΟΙ

… κόμματα της Ευρώπης μελετούν προσεκτικά τα αποτελέσματα του Αμβούργου. Η
πτώση του SPD από 40% σε 36% ερμηνεύθηκε ήδη από ορισμένους αναλυτές ως
αποτέλεσμα της χρήσης εσφαλμένων συνθημάτων. Φαίνεται επίσης ότι το εκλογικό
σώμα αντέδρασε και σε κάποιες οικονομικές επιλογές των σοσιαλδημοκρατών. Ο
τοπικός κομματάρχης, δήμαρχος Χέννινγκ Φοσεράου, δεν είναι τυχαίο πρόσωπο.
Στέλεχος από τα επιφανή, υπήρξε ο εκφραστής της πιο σκληρής («εθνικιστικής» ας
πούμε) γραμμής στο κόμμα. Από το `88 είχε και ένα πρόσθετο ρόλο: Ήταν ο κύριος
διαπραγματευτής της αντιπολίτευσης με τον Κολ στη μεικτή επιτροπή για την
οικονομική πολιτική. Ήταν η προσωποποίηση δηλαδή των σχετικών επιλογών της σοσιαλδημοκρατίας.

… ήταν «όχι στο ευρώ». Μιά γενικότερη άρνηση απέναντι στη νομισματική
ενοποίηση, στο «σκληρό» Μάαστριχτ, και κατ’ επέκταση στον ευρωπαϊσμό. Η γραμμή
αυτή συνέπιπτε με τις επιλογές όχι τόσο του ηγέτη του SPD Όσκαρ Λαφονταίν όσο
του αντιζήλου του, Γκέρχαρτ Σραίντερ. Έτσι, και η καθίζηση στο Αμβούργο
αντανακλά κυρίως στον Σραίντερ, ενώ η θέση του Λαφονταίν μάλλον ενισχύεται.
Αλλά περισσότερο, φοβούνται στο SPD, ενισχύεται ο Κολ. Γιατί το Αμβούργο
έδειξε ότι το εκλογικό σώμα κατά βάθος είναι λιγότερο «αντιευρωπαϊκό» απ’ όσο
δηλώνει στα γκάλλοπ. Περιχαρής ο Κολ έσπευσε μάλιστα να δηλώσει: «Όποιος είναι
κατά του ευρώ, στις βουλευτικές θα χάσει». Φάνηκε επίσης κάτι ακόμη: Ότι ο
ψηφοφόρος αποστρέφει την ψήφο του από τα κόμματα που περνούν κρίση ηγεσίας.
Ακόμη και το ιδανικότερο των προγραμμάτων τον αφήνει ασυγκίνητο όταν
παρακολουθεί μαχαιρώματα στην κορυφή.

…(φωτ.) πέρα από τα οικονομικά, ατύχησε και στο δεύτερο σκέλος των
συνθημάτων του: για τους λαθρομετανάστες και την εγκληματικότητα. Καιρό τώρα
είχαν ξεσπαθώσει, αυτός και ο Σραίντερ, κατά των ξένων. Ο τελευταίος μάλιστα
είχε πει και το περίφημο: «Ας μη μας φοβίζουν πια οι ξένοι εγκληματίες που
καταχρώνται της φιλοξενίας μας. Να πάρουν δρόμο!» Ίσως δεν είναι τέτοια τα
συνθήματα που περιμένει κανείς από ένα σοσιαλιστικό κόμμα. Στις ευρωεκλογές
του ’94, το SPD φώναζε «Έξω οι μαφίες της Ευρώπης». Εφέτος, στη
Βάδη-Βυρτεμβέργη, ζητούσε «να κλείσει η πόρτα» στο κύμα των προσφύγων. Και
στις δύο περιπτώσεις έπαθε καθίζηση. Ο Φραντς Βάλτερ, καθηγητής Πολιτικών
Επιστημών στο Γκαίτινγκεν, είπε ειρωνικά ότι αν ο Φοσεράου εκτελούσε ένα
λαθρομετανάστη στο κέντρο του Αμβούργου, θα έπαιρνε 45%. «Από τη στιγμή όμως
που το SPD ανάβει τους εκλογείς μόνο λεκτικά, οι ξαναμμένοι καταλήγουν στα
κόμματα που εκφράζουν σαφέστερα τέτοιες προσδοκίες».

… Γύργκεν Φάλτερ («Ποιοί ψηφίζουν δεξιά;») πιστεύει ότι αρκετές ψήφοι του
SPD πήγαν στο DVU, το νεοναζιστικό κόμμα του Γκέρχαρτ Φράυ ­ που για μόλις 233
ψήφους έχασε το 5% και την είσοδο στην τοπική Βουλή. «Την ακροδεξιά ­ λέει ­
την ψηφίζουν άτομα που έχουν δουλειά, αλλά τρέμουν μήπως τη χάσουν. Οι
φοβισμένοι». Όσο και αν φαίνεται παράξενο, τα «δυναμικά» συνθήματα του SPD
κατά της εγκληματικότητας έγιναν μπούμερανγκ. Η επίδοσή του θα ήταν ίσως
καλύτερη αν είχε προβάλει ένα πειστικό πρόγραμμα κατά της ανεργίας. Ο
βουλευτής Ρούντολφ Ντρέσλερ συνόψισε το κλίμα μ’ ένα σχόλιο αυτοσαρκασμού: «Ο
Κολ ­ είπε ­ δεν είναι πια σε θέση να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Εμείς
όμως είμαστε ικανοί να τις χάσουμε».