[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΟΛΛΑ γράφτηκαν για την επιτυχία της ανάληψης της διοργάνωσης της Ολυμπιάδας
του 2004. Η επιτυχία πιστοποιεί τις δυνατότητες της σημερινής Ελλάδας.
Πιστοποιεί ότι η Ελλάδα του 1997 έχει κύρος και επιρροή. Ότι δεν είναι ούτε
«ανάδελφη», ούτε απομονωμένη στον σύγχρονο κόσμο. Ο κόσμος την εμπιστεύεται.
Πιστοποιεί ότι έχει στόχους, αλλά και ανθρώπους για την προώθησή τους.

Ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε θέση είχε ο οποιοσδήποτε για την ανάληψη της
Ολυμπιάδας, από τη στιγμή που μας έχει ανατεθεί θα πρέπει να διασφαλίσουμε την
άψογη οργάνωση με το μεγαλύτερο δυνατό όφελος για τη χώρα και την ιδέα του
Ολυμπισμού και με το μικρότερο δυνατό κόστος, οικονομικό, αναπτυξιακό, κ.λπ.
Μια ιδιαίτερα θετική πτυχή της ανάληψης της Ολυμπιάδας είναι ότι δημιουργεί
αίσθημα αισιοδοξίας, δικαίωσης και εμπιστοσύνης στον ελληνικό λαό για τις
δυνατότητες και προοπτικές της χώρας.

Ωστόσο, θα πρέπει να είναι σαφές ότι η θέση και το μέλλον της Ελλάδας στον
κόσμο δεν θα προσδιορισθούν από την έκβαση της Ολυμπιάδας. Θα επηρεασθούν
ίσως, αλλά δεν θα προσδιορισθούν. Έχει σημασία η σωστή θεώρηση των
προτεραιοτήτων μας. Η Ολυμπιάδα δεν άλλαξε ουσιαστικά τη μοίρα των χωρών που
τη διοργάνωσαν, καλά ή κακά, όπως δεν πρόκειται να αλλάξει και τη μοίρα της Ελλάδας.

Η θέση, μοίρα, της Ελλάδας θα κριθεί, π.χ., από τη συμμετοχή της ή μη στην
Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), τη συμμετοχή δηλαδή στον εσωτερικό
πυρήνα και κέντρο αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό προϋποθέτει την
επίτευξη της οικονομικής σύγκλισης, αλλά και τον διαρθρωτικό εκσυγχρονισμό του
ελληνικού κράτους.

Κατά κάποιο τρόπο, η ανάληψη της Ολυμπιάδας επιβάλλει στην Ελλάδα, ως
προϋπόθεση, να πετύχει τους πρωταρχικούς στόχους τού οικονομικού και
διοικητικού εκσυγχρονισμού, καθώς και τον στόχο για συμμετοχή στην ΟΝΕ. Η
Ολυμπιάδα θα πρέπει να είναι πηγή δημιουργίας και όχι άλλοθι ματαίωσης στόχων,
ή εκτροπής προτεραιοτήτων. Και βεβαίως ας μην ξεχάσουμε ότι το πνεύμα της
Ολυμπιάδας έγκειται στην προβολή των αξιών της συνεργασίας, φιλίας,
οικουμενικότητας, εκεχειρίας και όχι στην εσωστρεφή, εθνικιστική ρητορεία.

Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.