Οι Αφρικανοί κράτησαν την υπόσχεσή τους μετά το «αντίο» του Κέιπ Τάουν

Η καλή μέρα απ’ το πρωί φαίνεται… Ένας αστραφτερός ήλιος ανέτειλε χθες το
πρωί πίσω από τις χιονισμένες βουνοκορφές Μον Μπλαν που καθρεφτίστηκε στη
λίμνη Λε Μαν αντανακλώντας τις αχτίδες στο Παλέ Ντε Μπολιέ, όπου είχαν πάρει
ήδη θέση στις 8.30 (τοπική ώρα) οι αθάνατοι.

Στους διαδρόμους δίπλα από την αίθουσα της ΔΟΕ, καρέκλες και τραπέζια ήταν
κατάμεστα, ενώ δεκάδες τηλεοπτικές συσκευές τοποθετημένες σε κάθε σημείο
παρουσίαζαν την εικόνα από την αίθουσα όπου γινόταν η παρουσίαση των πόλεων.
Οι επιτροπές των υποψηφίων πόλεων κρατούσαν σημειώσεις και προσπαθούσαν να
διαβάσουν τα αρνητικά σημεία των παρουσιάσεων. Στο διάλειμμα της αλλαγής των
πόλεων, ανεβαίναμε για να ακούσουμε και να δούμε αυτό που ακολουθούσε στο
10λεπτο διάλειμμα. Όταν οι εκπρόσωποι της Στοκχόλμης και του Κέιπ Τάουν βγήκαν
από τις αίθουσες, 30 περίπου μέλη της ΔΟΕ έκανα πηγαδάκια ενώ οι Νίκος
Φιλάρετος και Λάμπης Νικολάου δεν έχαναν την ευκαιρία να συζητούν με τους
συναδέλφους τους και, όπως ήταν φυσικό, το περιβάλλον άρχισε να λειτουργεί
υπέρ της Αθήνας. Όταν η Αθήνα έκανε την παρουσίασή της διαδραματίστηκαν
εκπληκτικές σκηνές, οι οποίες δεν άφηναν καμιά αμφιβολία ότι το μεγάλο βήμα
για τη νίκη είχε γίνει.

ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ

Ήταν η ώρα 12.35 όταν πια στους διαδρόμους πολλά μέλη της ΔΟΕ δεν πήγαν στην
αίθουσα για γεύμα, αλλά εκμεταλλευόμενοι τη δίωρη διακοπή συζητούσαν στις
πολλές ανοιχτές αίθουσες δίνοντας τη δική τους εντύπωση για την παρουσίαση της
Επιτροπής Διεκδίκησης της Αθήνας. Εκεί καταλάβαμε πια ότι η Αθήνα είχε ήδη
πάρει «κεφάλι» από τις δύο προηγούμενες ανταγωνίστριές της. Και όταν οι δύο
Ιταλοί διεθνείς Νεμπιόλο και Πεσκάντε ανέβηκαν στον τρίτο όροφο και κλείστηκαν
σε ένα δωματιάκι, τότε όλα πια ήταν πιο φανερά. Ο κύβος είχε ριφθεί. Η Ρώμη τα
είχε χαμένα. Άρα δεν περιμέναμε άλλο από το αποτέλεσμα της παρουσίασης των δύο
επόμενων πόλεων Μπουένος και Ρώμης.

Όταν τελείωσαν και αυτές, οι δημοσιογράφοι από ένστικτο είχαν πλέον και αυτοί
κρίνει: «Δεν το φανταζόμαστε. Τόσο άσχημα…». Ήταν η απογοήτευσή τους κυρίως
για τη Ρώμη, που πίστευαν ότι θα συναγωνιζόταν στήθος με στήθος την Αθήνα.

Δύο ώρες αργότερα οι κλεισμένες ερμητικά πόρτες (πολλοί είπαν ακόμα και για
χαραμάδες…) της αίθουσας ψηφοφορίας άνοιξαν και το τελευταίο σύννεφο
αμφιβολίας είχε διαλυθεί για τα περισσότερα μέλης της ελληνικής επιτροπής,
αλλά και τα ίδια τα μέλη της ΔΟΕ.

Η Αθήνα ήταν ασύγκριτη. Και ο φίλος μας Ζοάο Χαβελάνζ μάς είπε: «Ήταν αλάθητη
η παρουσία σας. Καλύτερη ακόμη και από αυτή που είδα στην Αθήνα. Δεν μπορούσα
να πιστέψω ότι η Αθήνα θα έχανε και αυτό το παιχνίδι. Η Αθήνα τώρα είναι ακόμη
πιο πολύ στην καρδιά μου».

ΞΑΦΝΙΑΣΕ

Η συντριπτική υπεροχή της Αθήνας επί της Ρώμης δεν ξάφνιασε μόνο τους Ιταλούς,
αλλά και όλους τους παρατηρητές στη Λωζάννη και στον κόσμο. Ήταν ένας
θρίαμβος, όπου φανέρωσε επιπλέον την αγάπη πολλών μακρινών λαών προς την
Ελλάδα. Την αγάπη κυρίως εκείνων που κατά καιρούς η Ελλάδα έχει βοηθήσει όχι
μόνο συναισθηματικά.

Η Αθήνα από την πρώτη ψηφοφορία με 32 πόντους έναντι 23 της Ρώμης, 20 της
Στοκχόλμης και από 16 του Μπουένος Άιρες και του Κέιπ Τάουν πήρε το προβάδισμα
ως πόλη που τελικά έμελλε να θριαμβεύσει.

Όταν ο Νέλσον Μαντέλα είχε εμπιστευτεί σε προσωπικό του φίλο Έλληνα, που είναι
και σύμβουλός του στη Νοτιοαφρικανική Ένωση ότι «θα λυπηθεί πολύ αν το Κέιπ
Τάουν υπερισχύσει της Αθήνας. Αλλά εφόσον η πόλη του αποκλειστεί πριν από το
τέλος, τότε η δύναμη της Αφρικής θα είναι με το μέρος της Ελλάδας»,
επιβεβαιώθηκε στο ακέραιο και στην πράξη.

Από τις 20 ψήφους του Κέιπ Τάουν οι 14 προστέθηκαν στην Αθήνα, και έφτασε έτσι
στο φανταστικό 66. Αν θεωρήσουμε δεδομένο ότι η αφρικανική ήπειρος έχει 20
μέλη στη ΔΟΕ (άρα 20 ψήφους) τότε, είναι προφανές πως η Αφρική υπερφήψισε
Αθήνα (14-6).