ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μια καταδίκη διχάζει τη Γερμανία

Έγκον Κρεντς. Η καταδίκη του διχάζει για μια ακόμη φορά τη Γερμανία

Παγιδευμένη στο πρόσφατο παρελθόν της, τότε που ήταν διαιρεμένη ανάμεσα στα
δύο αντίπαλα ιδεολογικά στρατόπεδα, παραμένει η Γερμανία.

ΜΕΤΑ την επανένωση της χώρας τους, το 1990, οι Γερμανοί εκλέγουν ένα και μόνο
κοινοβούλιο, ζητωκραυγάζουν μία και μόνο εθνική ποδοσφαιρική ομάδα, τραγουδούν
ένα και μόνο εθνικό ύμνο. Αλλά, όπως δείχνουν ξεκάθαρα οι διαφορετικές
αντιδράσεις στην καταδίκη σε εξήμισι χρόνια κάθειρξη του τελευταίου
κομμουνιστή ηγέτη της Ανατολικής Γερμανίας, Έγκον Κρέντς, η διαιρεμένη από τον
Ψυχρό Πόλεμο χώρα έχει δύο ξεχωριστές ιστορίες και ακόμα προσπαθεί να
συμβιβαστεί με το περίπλοκο καθεστώς που της κληροδότησε.

Ο Έγκον Μπαρ, από τους αρχιτέκτονες της οστ-πολιτίκ που ακολούθησε η κυβέρνηση
του Βίλυ Μπραντ κατά τη δεκαετία του 1970, δήλωσε ότι η απόφαση του
δικαστηρίου τού προκάλεσε δυσφορία, επειδή οι ίδιοι οι ηγέτες της Δυτικής
Γερμανίας έκλειναν τα μάτια στις δολοφονίες εκείνων που προσπαθούσαν να
διαφύγουν από τη χώρα.

«Η Ανατολική Γερμανία δεν ήταν παρά ένα κράτος-δορυφόρος της Σοβιετικής
Ένωσης. Αν δεν πιστεύαμε κάτι τέτοιο, δεν θα έπρεπε να είχαμε συνομιλίες με
τους Ανατολικογερμανούς μέχρι να άρουν την διαταγή να πυροβολούν», δήλωσε.

Αυτό υποστήριξε και ο ίδιος ο Έγκον Κρεντς στο δικαστήριο. Υπογράμμισε ότι ο
έλεγχος της Μόσχας ήταν τόσο ασφυκτικός ώστε η ανατολικογερμανική ηγεσία δεν
είχε τη δυνατότητα να αποτρέψει τους φόνους στο Τείχος του Βερολίνου. Πόσοι
φόνοι, όμως, έγιναν στις έξι ταραγμένες βδομάδες πριν από την πτώση του
Τείχους του Βερολίνου, τον Δεκέμβριο του 1989, όταν ο Έγκον Κρεντς διαδέχτηκε
τον Έριχ Χόνεκερ στην ηγεσία του κράτους που έπαψε να υπάρχει; Γι’ αυτό πολλοί
χαρακτήρισαν την ετυμηγορία ως δικαιοσύνη των νικητών.

«Δεν υπάρχει δικαιοσύνη σ’ αυτήν την απόφαση. Απλώς εντάσσεται στη λογική της
δικαιοσύνης των νικητών», υπογράμμισε η αριστερή εφημερίδα του Βερολίνου «Tageszeitung».

Ακριβως αντίθετη είναι η άποψη της φιλελεύθερης εφημερίδας του Βερολίνου «Der
Tagesspiegel». «Δεν πρόκειται για δικαιοσύνη νικητών, αλλά για νίκη της
δικαιοσύνης», σχολίασε.

Πολλοί απλοί Γερμανοί πολίτες κατηγορούν για υποκρισία τη δυτική ηγεσία της
ενοποιημένης Γερμανίας, υπογραμμίζοντας ότι σήμερα χαιρετίζει την
καταδικαστική απόφαση, ενώ είχε και συνομιλίες με τους Ανατολικογερμανούς κατά
τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

«Εξήμισι χρόνια είναι υπερβολικά αυστηρή ποινή», δηλώνει η Δυτικοβερολινέζα
Μόνικα Ράινεκ. «Όλοι αυτοί οι Δυτικογερμανοί ηγέτες γνώριζαν τι ακριβώς
γινόταν στο Τείχος. Και όμως του έσφιγγαν το χέρι και είχαν επαφές μαζί του.
Γιατί τώρα τον στέλνουν στην φυλακή;».