ΑΥΤΟΙ

… τοπίο της Ρωσίας φαίνεται να επέρχεται κάποια βελτίωση. Όχι ότι εξέλιπαν
οι μαφιόζοι, τα σκάνδαλα και η διαφθορά. Ή ότι φούντωσαν ξαφνικά οι ξένες
επενδύσεις. (Μόλις που φτάνουν τα 6 δισ. δολλάρια, όσο στην Ουγγαρία). Αλλά
υπάρχουν εν τέλει κάποιες επιτυχίες ή, ακριβέστερα, μια ορατή μείωση των
αποτυχιών. Περιορίστηκε, λόγου χάρη, ο ρυθμός ελάττωσης του ΑΕΠ: Το ’96 ήταν
-6%, εφέτος προβλέπεται -1%. Πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, επίσης, ο
πληθωρισμός έπεσε σε ανεκτά επίπεδα: 11%. Οι πυραμίδες αλβανικού τύπου, του
’92-’94, κατέρρευσαν μαζί με τις ψευτοτράπεζες (και τους ατυχείς καταθέτες)
και δεν ξαναφύτρωσαν. Στο Χρηματιστήριο, άνοδος: οι μετοχές 50 πετυχημένων
εταιριών έφτασαν μέσα σ’ ένα εξάμηνο στο 140%. Στο ίδιο διάστημα, τα αποθέματα
χρυσού ανέβηκαν από 15 δισ. δολλάρια σε 25 στις ρωσικές τράπεζες. Οι οποίες,
σημειωτέον, αγοράζουν και συνάλλαγμα απ’ έξω, περίπου 3 δισ. δολλάρια τον μήνα.

… από τον ορισμό του Αλεξάντρ Λέμπεντ, «η Ρωσία δεν είναι χώρα, είναι
τσίρκο», ο Τζωρτζ Σόρος αποφάνθηκε τις προάλλες ότι «η Ρωσία είναι σήμερα η
πιο ενδιαφέρουσα αγορά για επενδύσεις». Ο ίδιος δεν το είχε συνειδητοποιήσει,
είπε, αλλά του το εξήγησαν οι βοηθοί του. Οι οποίοι «εν αγνοία του» επένδυσαν
1 δισ. δολλάρια στη «Σβιαζινβέστ», τον ιδιωτικοποιούμενο ρωσικό ΟΤΕ. Το όλο
κλίμα έχει εξοργίσει φυσικά τον αρχηγό του ΚΚ, Γεννάντυ Ζιουγκάνωφ. Ζητάει
άμεση παραίτηση Γιέλτσιν ή έστω συμβούλιο αρχηγών, και ετοιμάζει γενική
απεργία. Αλλά ο Ζιουγκάνωφ πήρε πέρυσι μόνο 13%, πόσοι θα απεργήσουν; «Έχω
4.000.000 υπογραφές», βεβαιώνει. Όμως, ο Γιέλτσιν δεν πτοείται. Ήδη, εξαπέλυσε
ρουκέτα: Την 1/1/98, καθελκύεται το «νέο ρούβλι». Πιο αξιόπιστο, υποτίθεται,
και με 3 μηδενικά μείον. Τα 1.000 ρούβλια θα γίνουν .

… ωστόσο, μέσα στην αβεβαιότητα και τις αντιφάσεις της ρωσικής κοινωνίας,
ένα μικρό οικονομικό έπος. Ιστορία νεκρανάστασης στην πιο παραδοσιακή
επιχείρηση της Μόσχας. Λέγεται «Κράσνυ Οκτιάμπρ», Κόκκινος Οχτώβρης. Παλιό
αρτοποιείο με γραφικά κόκκινα τούβλα, χτισμένο από Γερμανούς επί Τσάρων το
1867 σ’ ένα νησάκι του Μόσκοβα, το συγκρότημα έλαβε το ηρωικό όνομά του επί
Λένιν και ξεφούρνιζε σ’ όλη την εποχή των Σοβιέτ γευστικότατα ψωμάκια και
γλυκά. Αργότερα όμως μαράθηκε, και το 1992, πάνω που ήταν να κλείσει, το
ιδιωτικοποίησαν. Ήταν από τις λίγες περιπτώσεις που η αλλαγή αυτή πέτυχε
θεαματικά και χωρίς δάκρυα.

… του Κόκκινου Οχτώβρη σκαρφάλωσαν, από 25 εκ. δολλάρια το ’94, στα 35 το
’95, και στα 40 πέρυσι. Οι μετοχές του ανέβηκαν από 3 δολλάρια το ’94 σε 23
σήμερα, και πωλούνται σε δεκάδες χώρες, ακόμη και στην Αμερική. Οι 4.000
υπάλληλοι της εταιρίας, όλοι τώρα με άψογες λευκές μπλούζες ή με απλό ντύσιμο,
μπλούζες και τζην, μπροστά στους φούρνους τους ή σε τελευταίου τύπου
κομπιούτερ, καμαρώνουν για τις πωλήσεις και για τις απολαβές τους: το 51% των
μετοχών ανήκει στο προσωπικό. Πώς τα κατάφερε ο Οχτώβρης; «Επιμονή στην
ποιότητα, γερό μάρκετινγκ, τέλεια συσκευασία ­ εξηγούν οι διευθυντές. ­ Και
πείσμα». Τόσο που έμεινε χώρος και για λίγο Κόκκινο, απ’ τα παλιά. Το
συγκρότημα έχει παιδικό σταθμό, σχολείο, ιατρείο, ακόμη και συνεταιριστικό
σουπερμάρκετ. Νεοφιλελεύθερες ριπές, και μαζί ένα αεράκι από τα αθωότερα
όνειρα των κομμουνιστών…