ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Τα τροχαία

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Γιάννης Δογάνης, Ναυαρίνου 12, Αθήνα, γράφει:

«Στο μείζον για τη χώρα μας ζήτημα των τροχαίων ατυχημάτων απαιτείται μια
προσέγγιση με περισσότερο πρακτικό πνεύμα. Για το γνωστό, για παράδειγμα,
τροχαίο με την νταλίκα δεν άκουσα να διερωτάται κανείς γιατί αυτή φρενάρισε
πάνω στη στροφή. Για να κόψει ταχύτητα, θα πούνε. Γιατί όμως μπήκε με ταχύτητα
στη στροφή, ήταν ασυνείδητος ο οδηγός; Και μπαίνουμε τώρα στο κυρίως πρόβλημα
της κυκλοφορίας. Ο οδηγός πριν από τη στροφή είχε μπροστά του ένα καλό κομμάτι
δρόμου που του επέτρεπε να αναπτύξει ταχύτητα και κατά κάποιο τρόπο να
εφησυχάσει και να χαλαρώσει την προσοχή του. Είτε όμως από κούραση είτε από
άγνοια της επικίνδυνης στροφής που τον περίμενε, σαν παγίδα, ύστερα από
αμέριμνη πορεία στον καλό δρόμο, προφανώς αιφνιδιάστηκε, όπως αιφνιδιαζόμαστε
σε κάθε βήμα στους δρόμους μας, όπου δεν ξέρει κανείς πού τον περιμένει η παγίδα.

Εδώ, λοιπόν, έρχεται το θέμα της έγκαιρης προειδοποίησης και προετοιμασίας του
οδηγού για το τι τον περιμένει. Στο θέμα αυτό, κατά τρόπο δημοσιοϋπαλληλικό
μιλάνε για τη “σήμανση”. Τι σημαίνει όμως σήμανση; Αυτές οι συνήθεις πινακίδες
που προσπερνάμε σε κατάσταση ρουτίνας κατά την πολύωρη οδήγηση και δεν τις
προσέχουμε πλέον ή κάποια σήμανση που να “βγάζει μάτι”, αφού πρόκειται για
σημείο όπου υπάρχει θέμα ζωής ή θανάτου; Είναι θέμα πρακτικής αντίληψης και
πολύ μικρού κόστους, τη στιγμή που οι δρόμοι έχουν ούτως ή άλλως τις παγίδες,
τουλάχιστον να τις επισημάνουμε μέχρι να διορθωθούν οι δρόμοι, και μάλιστα
πολύ πριν πέσουμε μέσα στην παγίδα και όχι πάνω από αυτήν, όταν πλέον είναι
πολύ αργά. Γιατί οι Ελβετοί, οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί κ.ά. προειδοποιούν μισό
τουλάχιστον χιλιόμετρο με εντονότατη, και όχι τη συνήθη, σήμανση, πριν από το
επικίνδυνο σημείο (με μεγαλύτερα και πολύ εντονότερα σήματα), σαν να
απευθύνονται στον πλέον απρόσεκτο, που δεν μπορεί να τα προσπεράσει χωρίς να
τα προσέξει; Ο κουρασμένος από την οδήγηση, ο χαλαρωμένος, ο νέος οδηγός ή και
ο απρόσεκτος, χρειάζεται αυτό το ερέθισμα για να τεθεί σε ετοιμότητα. Τη
στιγμή μάλιστα που έχει ήδη προσπεράσει στο δρόμο χιλιάδες συνήθεις σημάνσεις,
πολλές από τις οποίες, ιδίως σε αστικές διασταυρώσεις, είναι αυθαίρετες
διαφημίσεις (όπως “Προς φυτώρια… Κολοκυθόπουλου” ή “Κοτόπουλα Κοκορόπουλου”
ή “Νέο τσιγάρο super light”).

Τώρα, το κατά πόσον οι αρμόδιοι είναι σε θέση να συνειδητοποιήσουν όλα αυτά,
που μόνον ο οδηγός που τα βιώνει στο “πετσί” του μπορεί να τα αντιληφθεί,
είναι άλλο ζήτημα. Συνήθως, ο αρμόδιος νομάρχης, υπουργός, γραμματέας ή
οποιοσδήποτε άλλος, έχει ήδη αποξενωθεί από το πρόβλημα μέσα στο γραφείο του,
αφού ταυτόχρονα έχει απαλλαγεί και από τη σκοτούρα της οδήγησης, διότι ο
υπηρεσιακός του οδηγός αναλαμβάνει να τον μεταφέρει όπου χρειάζεται, ενώ
εκείνος διαβάζει τους φακέλους του ή κάτι άλλο.

Τέλος, όσον αφορά τη συμβολή της Τροχαίας, δεν νομίζω ότι η αποδοτικότητα και
εγρήγορση πρέπει να κρίνονται αποκλειστικά από τον αριθμό κλήσεων που μοιράζει».