ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο αγώνας έληξε κανονικά

Την προηγούμενη φορά είχαν παίξει ξύλο. Αυτή τη φορά περιορίστηκαν στο
ποδόσφαιρο. Να είναι άραγε αυτό ένδειξη ότι τα πολιτικά πάθη πλέον κατασίγασαν;

ΖΑΓΚΡΕΜΠ, 13 Μαΐου 1990. Η Δυναμό, με αρχηγό τον Ζβόνιμιρ Μπόμπαν που επανήλθε
στην πατρίδα του ύστερα πέντε χρόνια στο Μιλάνο, παίζει με τον Ερυθρό Αστέρα.
Αποτέλεσμα: 138 τραυματίες (79 αστυνομικοί και 59 φίλαθλοι) και 132
συλληφθέντες. Μεταξύ αυτών ο ίδιος ο Μπόμπαν, που συνεπλάκη με αστυνομικό και
τιμωρήθηκε με αποκλεισμό εννέα μηνών. Το στάδιο Μαξιμίρ κλείνει. Ένα χρόνο
αργότερα ξεσπάει ο πόλεμος.

Αθήνα, Ιούλιος 1995. Η Γιουγκοσλαβία κερδίζει τον τελικό των Πανευρωπαϊκών του
μπάσκετ, αλλά λίγο πριν ακουστεί από τα μεγάφωνα ο εθνικός τους ύμνος οι
Κροάτες εγκαταλείπουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας το βάθρο και το στάδιο. Ακόμη
και οι Έλληνες φίλαθλοι, παραδοσιακοί σύμμαχοι των Σέρβων, θα τους γιουχαΐσουν
­ για λόγους αθλητικούς όμως, όχι πολιτικούς. Μα εκείνοι, θριαμβευτές, θα
πανηγυρίσουν στο κέντρο του Βελιγραδίου και στο πλαίσιο των πανηγυρισμών τους
θα κάψουν κροατικές σημαίες και θα σπάσουν τα τζάμια της ελληνικής πρεσβείας.
Τα πάθη είναι εξημμένα.

Βαρκελώνη, Ιούνιος 1997. Η Γιουγκοσλαβία κερδίζει ξανά τον τελικό του
Ευρωμπάσκετ. Νέοι πανηγυρισμοί στο Βελιγράδι, μα τα έκτροπα είναι αυτή τη φορά
περιορισμένα: μερικές εκατοντάδες μόνο Σέρβοι θα πολιορκήσουν για λίγη ώρα την
κροατική πρεσβεία. Ο πόλεμος έχει τελειώσει, οι εκστρατείες εθνοκάθαρσης έχουν
ολοκληρωθεί, το μίσος έχει υποχωρήσει.

Βελιγράδι, 23 Ιουλίου 1997. Η Παρτιζάν παίζει για τα προκριματικά του
Τσάμπιονς Λιγκ με τη Δυναμό, που με πρωτοβουλία του Φράνγιο Τούτζμαν έχει
μετονομαστεί σε Κροάσια. Είναι ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ ομάδων των
δύο χωρών μετά τον πόλεμο και τα μέτρα ασφαλείας είναι αυστηρά. Λόγοι
ανησυχίας, άλλωστε, υπάρχουν. Οι εφημερίδες του Ζάγκρεμπ υποστηρίζουν τις
τελευταίες μέρες ότι ο τερματοφύλακας της Παρτιζάν είναι Κροάτης ­ αλλά
εκείνος, ο Ίβιτσα Κράλι, επιμένει ότι καμιά τέτοια ρίζα δεν έχει κι ότι μπορεί
στο Μαυροβούνιο, απ’ όπου κατάγεται, το όνομά του να «κροατοφέρνει», αλλά ο
ίδιος αισθάνεται και είναι Σλάβος. Αλλοι πάλι τα βάζουν με τον Ρόμπερτ
Προσινέτσκι, που ο πατέρας του είναι Κροάτης, η μάνα του Σέρβα, ο ίδιος πήρε
το Κύπελλο το 1991 με τους Σέρβους του Ερυθρού Αστέρα αλλά τώρα παίζει με την Κροάσια.

Μπερδεμένα πράγματα. Η βρετανική «Ιντιπέντεντ», μάλιστα, περιλαμβάνει στο
ρεπορτάζ της σχόλιο ενός οπαδού της Παρτιζάν που λέγεται Εμίρ Κούρτοβιτς και
όχι μόνο δεν κατάγεται από το Βελιγράδι αλλά είναι και… Μουσουλμάνος. Ο
αγώνας, πάντως, έγινε ομαλά και κρίθηκε με γκολ της Παρτιζάν στο 84′. Το
αποτέλεσμα αδικεί την Κροάσια, έγραψε η «ΟΜΑΔΑ». Όμως κανείς δεν
διαμαρτυρήθηκε: ούτε στο Βελιγράδι, όπου είχε απαγορευθεί η είσοδος των
Κροατών φιλάθλων, ούτε στο Ζάγκρεμπ. Κανείς πολιτικός δεν προσπάθησε να
εκμεταλλευθεί το γεγονός υποθάλποντας το μίσος. Μιλόσεβιτς και Τούτζμαν
κρατούν γερά τα ηνία της εξουσίας.