ΠΡΟΣΩΠΑ Και τώρα στο τραγούδι

Χάνα Σιγκούλα. Η πενηντατριάχρονη ηθοποιός του κινηματογράφου δοκιμάζει την τύχη της στο τραγούδι και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία

Η φωνή της αντηχεί σαν γαργαριστό κελάρυσμα, φέρνοντας στην επιφάνεια
βασανιστικές μνήμες και κρυμμένα μυστικά. Σας παρουσιάζουμε την Χάνα Σιγκούλα.
Επάγγελμα; Τραγουδίστρια.

«ΙΣΩΣ είναι πλέον αργά για να μάθω κάποιο μουσικό όργανο, δεν είναι όμως ποτέ
πολύ αργά για να αξιοποιήσω τις φωνητικές μου χορδές», δηλώνει η
πενηντατριάχρονη Χάνα, που δεν διστάζει να ανέβει στη σκηνή παρασύροντας το
κοινό σε μία μελωδική αναπόληση του παρελθόντος. Ένα απάνθισμα από ρομαντικά,
αλλά και καυστικά τραγούδια, στα γαλλικά και τα γερμανικά, συνθέτουν το
πρόγραμμα που παρουσιάζει αυτό τον καιρό η αγέραστη μούσα του Φασμπίντερ, στην
Αβινιόν της Γαλλίας, λίγο πριν από την προγραμματισμένη εμφάνισή της στο Παρίσι.

Η προετοιμασία διήρκεσε δύο ολόκληρα χρόνια. «Μετέφρασα και διασκεύασα κείμενα
του Φασμπίντερ στα γαλλικά. Στίχους που είχε γράψει σε ηλικία 13 ετών και
μικρές φράσεις που συνήθιζε να λέει, όπως “Γιατί να κοιμηθώ; Θα κοιμηθώ μια
και καλή όταν πεθάνω”», λέει η Σιγκούλα, που πρωταγωνίστησε σε περισσότερες
από 20 ταινίες του Γερμανού σκηνοθέτη. Γιατί όμως αυτή η αλλαγή πορείας,
ύστερα από 25 χρόνια καριέρας; «Πρέπει κανείς να δοκιμάζει συνεχώς καινούργια
πράγματα, αλλιώς χάνει τη συνήθεια και αρχίζει να γερνά. Σκέφθηκα να δοκιμάσω
τη φωνή μου, γιατί η φωνή με τα χρόνια γίνεται πιο ενδιαφέρουσα. Το ίδιο
συμβαίνει και με το ανθρώπινο πρόσωπο, αλλά εκεί η αλλαγή δεν είναι πάντα
καλοδεχούμενη», εξηγεί η Χάνα.

Τα σημάδια που αφήνει ο χρόνος πίσω του δεν φαίνεται, ωστόσο, να την
τρομοκρατούν: «Το παρελθόν, όλες οι ηλικίες, μένουν μέσα σου όπως οι κύκλοι
στον κορμό ενός δέντρου. Ανέκαθεν θεωρούσα πολύ γοητευτικούς τους ανθρώπους
που αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου: ξαφνικά όλα αναδύονται στην επιφάνεια
και μπορείς να διακρίνεις οτιδήποτε κρύβουν μέσα τους, το παιδί, τον έφηβο, όλα».

Η Χάνα Σιγκούλα γεννήθηκε το 1943 στην Πολωνία, σε ένα μέρος που δεν απέχει
πολύ από το στρατόπεδο του Άουσβιτς. Η ναζιστική θηριωδία σημάδεψε από νωρίς
τη ζωή της, όπως έμελλε να κάνει αργότερα και με τις ταινίες της. Θυμάται τη
φρίκη της μητέρας της όταν ανακάλυψε πως ο γιατρός που τη βοήθησε να γεννήσει
είχε πραγματοποιήσει πειράματα σε κρατούμενους από το κοντινό στρατόπεδο
συγκέντρωσης. «Βλέπετε, λοιπόν, πως από τη γέννησή μου ήδη είχα στιγματιστεί»,
καταλήγει με λύπη η Χάνα. «Δεν ξεχνά κανείς το Άουσβιτς, δεν μπορεί κανείς να
ξεχάσει εκείνη την φρικιαστική περίοδο».