ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΕΠΟΝΗΣ «Υποθηκεύονται κεκτημένα δικαιώματα»

ΓΙΑ ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ με την πολιτική του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη κατηγορεί τον υπουργό
Εξωτερικών Θεόδωρο Πάγκαλο, ο πρώην υπουργός και βουλευτής της Β’ Αθηνών του
ΠΑΣΟΚ Αναστάσιος Πεπονής σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», με την οποία ασκεί
σκληρή κριτική στην κυβέρνηση.

«Όσον αφορά τη συμφωνία του με τη Ν.Δ. δεν με εκπλήσσει», λέει χαρακτηριστικά
ο κ. Πεπονής, αναφερόμενος στις δηλώσεις του κ. Πάγκαλου περί «θετικής
τοποθέτησης της Ν.Δ. για τη συμφωνία Σημίτη – Ντεμιρέλ».

«Είναι γνωστή από την περίοδο του 1990 η πολιτική του κ. Μητσοτάκη ως προς την
οποία ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης, αναγνωρίζω, ότι είναι συνεπής».

Στη συνέντευξή του ο κ. Πεπονής προειδοποιεί την κυβέρνηση: «Με αίσθημα
ευθύνης θα συνεχίσουμε ανυποχώρητα τη συμβολή μας στην ενότητα του ΠΑΣΟΚ. Η
κυβέρνηση έχει την ψήφο εμπιστοσύνης μας, σύμφωνα με την πρόσφατη εντολή της
πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Όμως αρνούμεθα να συμμεριστούμε τις ευθύνες
για την πορεία του εθνικού θέματος και αυτή η άρνησή μας δεν πρόκειται να
επηρεασθεί από οιεσδήποτε προπαγανδιστικές μεθοδεύσεις».

Ο κ. Πεπονής, ο οποίος έχει διατελέσει εκτός από υπουργός και κοινοβουλευτικός
εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, σημειώνει ότι «η ιδιότυπη συμφωνία της Μαδρίτης
δικαιώνει τις ανησυχίες και επιβεβαιώνει τις επισημάνσεις της γνωστής
επιστολής των 32 βουλευτών προς τον κ. Πρωθυπουργό».

Ο πρώην υπουργός, ο οποίος υπήρξε και στενός συνεργάτης του Γεωργίου και του
Ανδρέα Παπανδρέου, πιστεύει ότι η χώρα μας έχει αναλάβει δεσμεύσεις.

«Είναι προφανές ότι έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις οι οποίες δεν έχουν έρεισμα σε
καμία από τις προεκλογικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Βρίσκονται επίσης σε καταφανή
αντίθεση με διαβεβαιώσεις και συμπεράσματα, όπως έχουν διατυπωθεί στην
Κεντρική Επιτροπή και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Είναι αμφίβολο αν
αυτές οι συγκεκριμένες δεσμεύσεις στηρίζονται σε ουσιαστική πολιτική νομιμοποίηση».

Τέσσερις επισημάνσεις κάνει ακόμη ο κ. Πεπονής: Πρωτον, ότι «με το κείμενο της
Μαδρίτης αναγνωρίζονται για πρώτη φορά οι τουρκικές αξιώσεις ως δήθεν
διαφορές. Εξισώνεται το κράτος των αυθαιρέτων διεκδικήσεων με το ειρηνικό
κράτος που υφίσταται την απειλή. Δεύτερον, ότι «αναγνωρίζεται ρητά πως
υφίστανται ζητήματα σχετικά με το Αιγαίο». Τρίτον, ότι «εισάγεται απαράδεκτα
το στοιχείο των ζωτικών συμφερόντων και ενδιαφερόντων». Και, τέταρτον, ότι
«αυτοί που έχουν την ευθύνη της υπογραφής οφείλουν να εξηγήσουν ποια είναι τα
ζωτικά συμφέροντα τα οποία ανέλαβαν την υποχρέωση να σεβασθούν».

Υπάρχουν κι άλλα όμως ζητήματα που τίθενται από τον κ. Πεπονή. Τονίζει στη
συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ότι «είναι πρόδηλο πως με αυτή την ιδιότυπη συμφωνία,
η Ελλάδα εξαρτά από τη συναίνεση της Τουρκίας την άσκηση του μονομερούς
δικαιώματος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα».

Και προσθέτει: «Ανταλλάσσεται μία “παραίτηση” της Τουρκίας από την απειλή
βίας, με την υποθήκευση ενός κεκτημένου δικαιώματος. Αλλά η παραίτηση από τη
βία, ή την απειλή βίας, δεν είναι ούτε υποχώρηση ούτε παραχώρηση. Είναι
δεδομένη υποχρέωση έναντι της διεθνούς κοινότητας από δεσμευτικούς κανόνες
διεθνών Συνθηκών και Πράξεων».

Εξάλλου, επισημαίνει ο κ. Πεπονής, «είναι ανακριβές ότι η άσκηση αυτού του
μονομερούς δικαιώματος είναι και ζήτημα διεθνές. Το Διεθνές Δίκαιο της
Θάλασσας και αναγνωρίζει αυτό το μονομερές δικαίωμα και καθορίζει τις
υποχρεώσεις του παράκτιου κράτους που το ασκεί».

Η υπογραφή του κειμένου της Μαδρίτης, παρατηρεί ο πρώην υπουργός, «ακυρώνει
πλήρως τις κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις ότι δεν διεξάγεται διάλογος. Διάλογος
προηγήθηκε και συμφωνήθηκε να συνεχιστεί ή με παρεμβάσεις ή χωρίς παρεμβάσεις
τρίτων. Ασφαλώς η Άγκυρα, σε μια πρώτη φάση “ηπιότητας”, θα διευκολύνει τη
συμμετοχή της Ελλάδας στον διάλογο τον οποίο επιδιώκει από το 1964».

Πρόκειται, τονίζει, για «διάλογο εφ’ όλης της ύλης με ειδυλλιακό πρόλογο και
οδυνηρή συνέχεια». Άλλωστε, «διαφαίνεται ότι τα πρώτα ωφελήματα της Τουρκίας
θα είναι η άρση των αντιρρήσεων του Κογκρέσου των ΗΠΑ για τον εξοπλισμό της
και η άρση του ελληνικού βέτο για την ενεργοποίηση του χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου».