Όταν τα κάνουν θάλασσα…

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ της δολοφονικής δραστηριότητας της εταιρείας δολοφόνων με
πρωταγωνιστή τον Χρ. Παπαδόπουλο είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη τον Απρίλη
του 1987. Επρόκειτο για μια «μηχανή θανάτου» που είχαν στήσει τα μέλη της
συμμορίας με θύματα πάμπλουτους ηλικιωμένους που τους δολοφονούσαν προκειμένου
να καρπωθούν τις αμύθητες περιουσίες τους. Η ανατριχιαστική αυτή υπόθεση άφησε
έντονα τα σημάδια της στα εγκληματολογικά χρονικά και για έναν ακόμα λόγο. Για
τις παραλείψεις και τα λάθη ιατροδικαστών, για τις γνωματεύσεις τους ως προς
την αιτία του θανάτου ορισμένων εκ των θυμάτων που καταρρίφθηκαν στα
δικαστήρια. Κόντρες μεταξύ ιατροδικαστών, διχογνωμίες, αμφισβητήσεις για τα
πορίσματα και λάθη καθοριστικά που φάνηκαν στην προανάκριση. Μια υπόθεση που
σημαδεύθηκε από εκταφές αρκετών εκ των θυμάτων προκειμένου να αποκαλυφθεί η
αλήθεια για τις συνθήκες δολοφονίας τους. Μια υπόθεση που χαρακτηρίστηκε ως
Βατερλώ των ιατροδικαστών. Λάθη στην ιατροδικαστική εξέταση, που, αν είχαν
αποφευχθεί, ίσως οι εξελίξεις να ήταν διαφορετικές και κάποια από τα θύματα να
είχαν γλιτώσει από τα νύχια της συμμορίας.

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

Οι ιατροδικαστές κρατούν στα χέρια τους τα κλειδιά για την εξιχνίαση μιας
εγκληματικής ενέργειας. Από το νυστέρι τους εξαρτάται η πορεία των ερευνών για
να φωτιστεί η αλήθεια. Αυτοί έχουν τον πρώτο λόγο σε μια υπόθεση και στη
συνέχεια παραδίδουν τη σκυτάλη στις αστυνομικές αρχές προκειμένου να την
διερευνήσουν. Δίνουν την εικόνα για τις συνθήκες που διαπράχθηκε μια
εγκληματική ενέργεια, σκιαγραφούν τον δολοφόνο, κάνουν την ανατομία του
εγκλήματος. Μια λανθασμένη εκτίμησή τους ακόμη και για ένα μικρό εύρημα μπορεί
να τινάξει στον αέρα τις έρευνες. Ένα λάθος μπορεί να στείλει αθώους στο
εδώλιο του κατηγορουμένου ή να δώσει την ευκαιρία στο δολοφόνο να συνεχίσει
τις αποτρόπαιες πράξεις του. Και η ιστορία των ιατροδικαστών έχει σημαδευθεί
από τέτοια λάθη. Πολλές είναι οι περιπτώσεις που ιατροδικαστές έπεσαν έξω στις
εκτιμήσεις τους. Σε αρκετές επίσης περιπτώσεις υπήρξαν διαφορετικές
γνωματεύσεις και κόντρες μεταξύ ιατροδικαστών. Πολλές φορές έδωσαν το δικαίωμα
στην κοινή γνώμη να αναρωτηθεί κατά πόσο είναι ασφαλείς οι γνωματεύσεις τους.
Η πιο τρανταχτή περίπτωση είναι η υπόθεση της εταιρείας δολοφόνων. Ένα από τα
θύματα της συμμορίας, η Λάουρα Πάντου, είχε βρεθεί νεκρή στο Λυκαβηττό. Το
πτώμα εξέτασαν οι ιατροδικαστές Ν. Μπεναρδής και Μπ. Σταμούλης. Ο Μπ.
Σταμούλης είχε από την αρχή επιφυλάξεις. Ένα από τα χτυπήματα στο χέρι τού
κίνησε τις υποψίες ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τελικά υπερίσχυσε η άποψη τού
τότε προϊστάμενου της υπηρεσίας Νίκου Μπεναρδή. Στο πόρισμα που συνέταξε μετά
την νεκροτομή απέδιδε το θάνατό της σε τροχαίο δυστύχημα. Ότι δηλαδή κάποιος
ασυνείδητος οδηγός την παρέσυρε με το αυτοκίνητό του και τη σκότωσε. Οι
αξιωματικοί της Ασφάλειας είχαν και αυτοί τις επιφυλάξεις τους για το εάν
επρόκειτο για τροχαίο. Αλλά αφού ο ιατροδικαστής είχε αποφανθεί ότι επρόκειτο
για ατύχημα, δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά και έκλεισαν τον φάκελο. Μέγα
λάθος. Όπως αποδείχθηκε ένα χρόνο αργότερα η άτυχη γυναίκα είχε πέσει θύμα της
εταιρείας δολοφόνων. Στο δικαστήριο οι δράστες ομολόγησαν ότι την είχαν
στραγγαλίσει και πετάξει το πτώμα της στον περιφερειακό του Λυκαβηττού.

Στην ίδια υπόθεση σύγχυση προκλήθηκε και ξέσπασε κόντρα για τις συνθήκες
θανάτου του εφοπλιστή Χαρ. Τυπάλδου.

Ο ιατροδικαστής Χρ. Βούρδας, ο οποίος είχε κάνει την νεκροτομή στο πτώμα του
εφοπλιστή, είχε αποφανθεί ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από έμφραγμα του
μυοκαρδίου. Συγγενείς όμως του εφοπλιστή οι οποίοι δεν πείσθηκαν ότι επρόκειτο
για έμφραγμα, αλλά είχαν υποψίες ότι είχε δολοφονηθεί, άρχισαν να ψάχνουν την
υπόθεση. Έτσι άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι που αποκάλυψε τη δολοφονική
δράση της συμμορίας. Για να διαπιστωθεί η αιτία θανάτου του εφοπλιστή
διατάχθηκε εκταφή του πτώματός του και νέα νεκροτομή. Όπως αποδείχθηκε από τις
έρευνες, ο εφοπλιστής είχε δολοφονηθεί. Οι δράστες τον είχαν πνίξει με
μαξιλάρι και ο θάνατος οφειλόταν σε «ασφυξία δι’ αποφράξεως των αναπνευστικών οδών».

ΠΑΡΑΣΥΡΘΗΚΕ

Μια υπόθεση που επίσης είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη ήταν ο μυστηριώδης
θάνατος νεαρού ζευγαριού σε παραλία της Ζακύνθου. Ο ιατροδικαστής Εμμ.
Μιχαλοδημητράκης στην γνωμάτευσή του διέγνωσε ότι ο θάνατος του ζευγαριού
οφειλόταν σε θερμοπληξία. Οι έρευνες της Αστυνομίας, παρά την αντίθετη άποψη
του ιατροδικαστή, στράφηκαν σε άλλη κατεύθυνση. Τα στοιχεία έδειχναν ότι το
ζευγάρι είχε πέσει θύμα αγρίας δολοφονίας. Μια υπόθεση που παραμένει
ανεξιχνίαστη και τα ερωτηματικά δεν έχουν ακόμα απαντηθεί.

Ακόμη και ο έμπειρος ιατροδικαστής Μ. Νόνας παρασύρθηκε. Ήταν Νοέμβρης του
1992 τότε που αποκαλύφθηκε ένα από τα εγκλήματα που διέπραξε ο μακελάρης
Δαγκλής. Είχαν βρεθεί σε σκουπίδια μέλη της άτυχης γυναίκας που είχε
τεμαχίσει. Όλοι ήταν επηρεασμένοι από τα φοβερά ευρήματα που αποκάλυπταν το
φρικτό έγκλημα. Λίγες ημέρες αργότερα σε ένα σκουπιδότοπο του Σχιστού είχε
βρεθεί τότε ένα χέρι σε αποσύνθεση. Ο ιατροδικαστής στην πρώτη του εξέταση
είπε ότι επρόκειτο για γυναικείο χέρι. Την επόμενη ημέρα μετά τη λεπτομερή
εξέταση που έκανε διαπίστωσε ότι είχε κάνει μεγάλο λάθος και ότι τελικά ήταν
χέρι πιθήκου…

«Έκανα λάθος, το παραδέχομαι», μας είπε χθες ο ιατροδικαστής. «Ήταν σκοτάδι,
ήταν η φόρτιση των ημερών και παρασύρθηκα. Την επόμενη όμως ημέρα διάβασα τη
βιβλιογραφία και διόρθωσα το λάθος μου. Μπορεί εύκολα να γίνει λάθος σε μια
νεκροτομή. Κάποιο στοιχείο να μην αξιολογηθεί όπως πρέπει. Να γίνει κακή
εκτίμηση. Είναι και θέμα εμπειρίας και γνώσεων του ιατροδικαστή». Διαφορετικές
εκτιμήσεις από ιατροδικαστή είχαν γίνει και στην υπόθεση της αγρίας δολοφονίας
του 16χρονου Κώστα Βενιώτη σε παραλιακό κέντρο της Γλυφάδας. Ο ιατροδικαστής
Χρ. Βούρδας στην εξέτασή του μιλούσε για συγκινησιακό σοκ. Άλλος ιατροδικαστής
μίλησε για πρόβλημα στην καρδιά. Τελικά, όπως αποδείχθηκε, ο 16χρονος είχε
ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου από μπράβο παραλιακού κέντρου.