«Η δική μας Ευρώπη»

Μπράβο, Γιάννο! Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης συγχαίρει τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας για την επιτυχία της συνάντησης της Βουλιαγμένης

Πρώτο βήμα στη στενότερη συνεργασία και τον καλύτερο συντονισμό των Ευρωπαίων
σοσιαλιστών αποτέλεσε η συνάντηση που οργάνωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο,
στη Βουλιαγμένη, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Γιάννος Παπαντωνίου.

ΣΤΟ επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε το ζητούμενο της «σοσιαλιστικής οπτικής»
της ΟΝΕ ­ δηλαδή, του κοινωνικού προσώπου που πρέπει να φέρει η Ευρώπη στην
πορεία της νομισματικής ενοποίησης.

Εκτός από τον πρώην πρόεδρο της Κομισιόν, Ζακ Ντελόρ, στη συνάντηση μετείχαν
ακόμη ο υπουργός Οικονομικών της Φινλανδίας, Άρια Άλχο, ο υφυπουργός
Οικονομικών, Νίκος Χριστοδουλάκης, η πρώην υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της
Αυστρίας, Μπριγκίτε Έντερερ, ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των
Σοσιαλιστών του Λουξεμβούργου, Ζανό Κρέκι, ο καθηγητής Αδαμάντιος Πεπελάσης, ο
αντιπρόεδρος του ιρλανδικού Εργατικού Κόμματος, Ρουάφι Κουίν, ο υπουργός
Οικονομικών της Πορτογαλίας, Αντόνιο ντε Σούζα Φράνκο, ο καθηγητής Γιάννης
Σπράος, ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας, Βιντσέντζο Βίσκο και ο πρόεδρος
της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της γερμανικής Βουλής, Νόρμπερτ Βίτζορεκ.

Το πλήρες κείμενο των συμπερασμάτων ­ το οποίο θα σταλεί στους ηγέτες των
σοσιαλιστικών κομμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ­ έχει ως εξής:

«Ύστερα από διεξοδική συζήτηση, σε μια περίοδο εκλογικών επιτυχιών στην Ευρώπη
που επιβεβαιώνουν ότι οι δυνάμεις της Σοσιαλιστικής Αριστεράς είναι σε άνοδο,
παρουσιάζουμε τα ακόλουθα συμπεράσματα για ανάλυση και συζήτηση στα κόμματά
μας καθώς και στο κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Σήμερα, δώδεκα από τις
δεκαπέντε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυβερνώνται από σοσιαλιστικά κόμματα ή
από συνασπισμούς με ισχυρή σοσιαλιστική παρουσία.

Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές είναι υπερήφανοι για το ότι υπήρξαν κινητήρια δύναμη
της ιστορικής διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ήλθε τώρα η στιγμή να
αναλάβουμε ξανά την πρωτοβουλία και να δώσουμε στη διαδικασία αυτή μια νέα ορμή.

Κομβικό ζήτημα αυτής της διαδικασίας είναι η πραγματοποίηση της Οικονομικής
και Νομισματικής Ένωσης. Το κοινό νόμισμα αντιπροσωπεύει πολύ περισσότερα από
ένα κοινό σύστημα συναλλαγών. Συμβολίζει την εδραίωση της οικονομικής και
κοινωνικής συλλογικότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Με αυτή την έννοια, η
δημιουργία του ενιαίου νομίσματος στην Ευρώπη πρέπει να εξυπηρετεί μια
οικονομική και κοινωνική στρατηγική που να συνδυάζει τη σταθερότητα με την
απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη.

Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές αναγνωρίζουν την αποφασιστική σημασία του χαμηλού
πληθωρισμού και της δημοσιονομικής πειθαρχίας ως αναγκαίες προϋποθέσεις της
βιώσιμης ανάπτυξης. Ωστόσο, οι σταθεροποιητικές πολιτικές δεν είναι σε θέση
από μόνες τους να εξασφαλίσουν υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και απασχόλησης.
Για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών της Ευρώπης στην Οικονομική
και Νομισματική Ένωση πρέπει να εμπλουτίσουμε τα μέσα πολιτικής ώστε να
διευκολύνουμε τη μετάβαση σε ένα νέο οικονομικό καθεστώς στην Ευρώπη, το οποίο
να χαρακτηρίζεται από υψηλότερες επενδύσεις, υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και
χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας. Με αυτή την έννοια, τρία ζητήματα οικονομικής και
κοινωνικής πολιτικής ξεχωρίζουν.

Α. ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Υπάρχει “έλλειμμα” στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής στο επίπεδο της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η ανεξαρτησία της οποίας
κατοχυρώνεται στη Συνθήκη δεν λειτουργεί μέσα σε ένα συνεπές πλαίσιο στόχων
οικονομικής πολιτικής, όπως συμβαίνει στα εθνικά κράτη. Κατά συνέπεια,
απαιτείται ένα Σύμφωνο Οικονομικού Συντονισμού, το οποίο να είναι ισότιμο με
το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και με το Σύμφωνο Απασχόλησης, σε
αρμονία με τη Συνθήκη (ιδιαίτερα το άρθρο 103).

Το Σύμφωνα θα προσδιορίζει τις διαδικασίες συμμετοχής του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου, του Συμβουλίου Υπουργών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη λήψη
αποφάσεων για τη διατύπωση των στόχων οικονομικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Β. ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Παρά την ύπαρξη ορισμένων ευνοϊκών δεικτών, όπως είναι ο χαμηλός πληθωρισμός,
η συγκράτηση των δημοσίων ελλειμμάτων και η μείωση των επιτοκίων, η ανάπτυξη
στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σχετικά αδύναμη και το ποσοστό ανεργίας παραμένει
υψηλό. Για να αντιστραφεί αυτή η τάση χρειάζεται να ενισχυθούν η επενδυτική
πολιτική και η πολιτική απασχόλησης.

Υπάρχει ανάγκη αποτελεσματικότερης παρακολούθησης και προσανατολισμού των
πολιτικών απασχόλησης στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη βάση εθνικών
προγραμμάτων απασχόλησης. Απαιτούνται, επίσης, ενεργότερες πολιτικές στην
αγορά εργασίας, βασισμένες κυρίως στην εκπαίδευση και κατάρτιση, για τη μείωση
της διαρθρωτικής και μακροχρόνιας ανεργίας. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί
στην αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων μέσω κατάλληλων μηχανισμών εφαρμογής
προγραμμάτων συνεχιζόμενης κατάρτισης και εκπαίδευσης.

Είναι ανάγκη να αναπτυχθούν χρηματοδοτικά μέσα για μεγάλα έργα υποδομής, όπως
είναι τα Διευρωπαϊκά Δίκτυα, καθώς και για την υποστήριξη των μικρών και
μεσαίων επιχειρήσεων, στις οποίες απασχολούνται πάνω από τα δύο τρίτα των
εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το
Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων πρέπει να αναλάβουν ενεργότερη δράση στους τομείς
αυτούς. Παράλληλα, τα κράτη – μέλη πρέπει να επιτύχουν πλήρη συνεργασία στην
πολιτική επικοινωνιών και την τεχνολογική πολιτική, με σκοπό την εξασφάλιση
της έγκαιρης ολοκλήρωσης των κοινών έργων υποδομής και της εκτεταμένης
χρησιμοποίησής τους από τους πολίτες, τους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις.

Γ. ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Η αναβάθμιση κοινωνικών προγραμμάτων θα συμβάλει στην κοινωνική δικαιοσύνη και
στην οικονομική αποτελεσματικότητα. Μερικά προγράμματα πρέπει να
αναπροσανατολιστούν για να δημιουργηθούν κίνητρα επανένταξης των ανέργων στην
αγορά εργασίας και για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά τους.

Τα κενά στην κοινωνική προστασία είναι απαραίτητο να καλυφθούν με τη
δημιουργία ενός αποτελεσματικού συστήματος κοινωνικής ασφάλειας. Επιπλέον, μια
δέσμη “κοινωνικών δικαιωμάτων” για την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση
και κατάρτιση, την ασφάλιση ανεργίας, τη σύνταξη, μπορούν να καθιερωθούν και
να γενικευθούν λαμβάνοντας υπόψη την επάρκεια πόρων.

Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να ενισχύσουμε το Κοινωνικό Κράτος στο πλαίσιο ενός
ανανεωμένου Κοινωνικού Συμβολαίου. Το περίγραμμά του θα καθορίζει μια
μακροπρόθεσμη συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων: την καθιέρωση ενός
συστήματος κοινωνικής προστασίας που θα παρέχει ασφάλεια σε όλους,
διευκολύνοντας ταυτόχρονα την οικονομική ανάπτυξη και την ετοιμότητα
προσαρμογής. Κατά συνέπεια, χρειάζεται να προωθήσουμε ενεργές κοινωνικές
πολιτικές που ενθαρρύνουν την ανάπτυξη και βοηθούν όλα τα άτομα να αναπτύσσουν
τις ικανότητές τους επιτρέποντας σε κάθε πολίτη να συμβάλλει πλήρως στην
κοινωνική ανάπτυξη.

Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές στοχεύουν στη δημιουργία μιας Ευρώπης που να
συνδυάζει την ανάπτυξη, τη σταθερότητα και την κοινωνική συνοχή. Είναι ένα
δύσκολο εγχείρημα. Ωστόσο, οι πρόσφατες πολιτικές μας επιτυχίες δείχνουν ότι
οι πολίτες της Ευρώπης συμμερίζονται τους στόχους μας και στηρίζουν αυτές τις πολιτικές».