Ξεχνιέμαι στο απέραντο γαλάζιο

ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ γαλάζιο. Πόσο μας τρομάζει, αλλά και πόσο μαγεύει όσους βρίσκονται
σ’ έναν καινούργιο κόσμο, σιωπηλό, γαλήνιο, μέσα σε μια φαντασμαγορία, σχεδόν μαγική.

Για πολλούς αιώνες η κατάκτηση του υποθαλάσσιου περιβάλλοντος ήταν η μεγάλη
πρόκληση για τον άνθρωπο. Μόλις τις τελευταίες δεκαετίες αποκάλυψε την ομορφιά
που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Και μόλις τα τελευταία
χρόνια, άνθρωποι καθημερινοί άρχισαν να γίνονται… συνωμότες στα μεγάλα
μυστικά του απέραντου γαλάζιου.

Σήμερα, στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 100.000 άτομα διαθέτουν πτυχίο
αυτοδύτη. Οι σχολές καταδύσεων που υπήρχαν πριν από δύο δεκαετίες μετριόνταν
στα δάχτυλα του ενός χεριού. Τώρα, σχεδόν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας υπάρχει
και μία.

Όμως τι κάνει τόσους ανθρώπους να ασχολούνται με μία δραστηριότητα που
φαίνεται τόσο επικίνδυνη, σ’ έναν χώρο όπου νιώθει κανείς παρείσακτος; Σ’ ένα
χώρο όπου δεν περπατά, αλλά έχει την αίσθηση ότι πετά. Ίσως η επιμονή, που
διακρίνει τον άνθρωπο, να υπερνικά τον φόβο τον οποίο του δημιουργεί η αίσθηση
της απεραντοσύνης του βυθού.

Το ερώτημα όμως που γεννάται είναι «εγώ μπορώ»; Βεβαίως. Κάθε άνθρωπος εφόσον
είναι υγιής και ξέρει να κολυμπά μπορεί να καταδυθεί με μια αναπνευστική
συσκευή. Δεν είναι απαραίτητο να είστε πρωταθλητής στο κολύμπι, αλλά να
αγαπάτε αυτό που θέλετε να κάνετε.

Η κατάδυση δεν είναι ένα σπορ που μαθαίνεται εμπειρικά. Είναι λάθος μεγάλο να
εκπαιδευτούμε από έναν δικό μας άνθρωπο ή κάποιο φίλο μας. Βασικός κανόνας:
Πρέπει να αναζητήσουμε κάποια από τις σχολές καταδύσεων, για να μάθουμε σωστά
και να νιώθουμε ασφαλείς κάτω από το νερό. Οι γενικές ιατρικές εξετάσεις πριν
από την έναρξη της εκπαίδευσης κρίνονται απαραίτητες για το τελικό «Ο.Κ.».

Η ιδανική ηλικία για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με τις καταδύσεις είναι
από 18 μέχρι 45 χρόνων. Αυτό όμως δεν είναι πανάκεια για τους έμπειρους
αυτοδύτες πάνω από τα 45.

ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ καταδύσεων το πρώτο πράγμα που σας μαθαίνουν είναι η τήρηση των
κανόνων ασφαλείας. Γι’ αυτό συνέχεια επαναλαμβάνουν το βασικότερο:
«Καταδυθείτε με το ζευγάρι σας. Ποτέ μόνος». Μερικά από τα πιο επικίνδυνα
περιστατικά που θα μάθετε είναι:

1) Η μάσκα έβαλε νερό. Είναι ένα από τα συνήθη περιστατικά, που
αντιμετωπίζουν οι αρχάριοι. Λόγω κακής εφαρμογής ή συντήρησης, η μάσκα πολλές
φορές «βάζει» νερά. Ακόμη, πιο συχνά, από κάποια απρόσεκτη κίνηση του
συντρόφου σας μπορεί να φύγει.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Κοιτάζοντας ελαφρά προς την επιφάνεια, το νερό έρχεται στο
σημείο της μύτης. Εκπνέοντας σταθερά από τη μύτη και μέσα στη μάσκα, πιέζετε
στο επάνω μέρος της μάσκας και το νερό εξαφανίζεται…

2) Χάθηκαν τα πέδιλα. Στα ανοικτού πέλματος πέδιλα μπορεί μερικές φορές
να σπάσει το λουρί.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Αν φύγουν προς την επιφάνεια, παρέα με το ζευγάρι κάνετε ανάδυση.

3) Λύθηκαν τα βάρη. Υπάρχει πιθανότητα να λασκάρει και να ανοίξει η
αγκράφα που συγκρατεί τα βάρη.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Αδειάζετε όλο τον αέρα από τον ρυθμιστή πλευστότητας (αφού
έχετε τώρα πια θετική πλευστότητα) και προσπαθείτε όσο το δυνατόν να έχετε μία
αργή ανάδυση.

4) Τελείωσε ο αέρας. Συμβαίνει, συνήθως, σε αρχάριους αυτοδύτες. Δεν
ελέγχουν την πίεση στα μανόμετρα, απορροφημένοι από τον καινούργιο κόσμο.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Αφού πάντα κολυμπάτε με το ζευγάρι σας, αρχίστε τις βοηθητικές
αναπνοές, μέχρι να φθάσετε στην επιφάνεια. Αν δεν έχετε ζευγάρι, επιχειρείτε
ανάδυση εκπνέοντας όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

5) Έχασα το ζευγάρι μου. Αν η ορατότητα είναι περιορισμένη, συμβαίνει
συχνά. Ακόμη και όταν τα ενδιαφέροντα δεν είναι κοινά.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Με μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό σας, κοιτάζετε
μήπως διακρίνετε φυσαλίδες. Αν όχι, αρχίζετε την ανάδυση (αφού έχετε
συνεννοηθεί πριν από την κατάδυση) στην επιφάνεια για να συναντηθείτε.

6) Μπλέχτηκα σε δίχτυα. Όταν θα τα βλέπετε, να τα προσπερνάτε. Όμως αν
λόγω περιορισμένης ορατότητας πέσετε επάνω τους…

ΤΙ ΚΑΝΩ: Κολυμπάτε αντίθετα από την πορεία που είχατε και προσπαθείτε
να τα κόψετε σιγά – σιγά με το μαχαίρι σας. Προσοχή, όχι κινήσεις πανικού.

7) Κράμπες. Η κακή φυσική κατάσταση, τα σκληρά πτερύγια και η κακή
διατροφή είναι οι κυριότερες αιτίες.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Τραβήξτε προς το μέρος σας τα δάχτυλα του ποδιού. Σταματήστε
να κολυμπάτε και περιμένετε να χαλαρώσετε.

8) Σκάφη. Πολλά ατυχήματα έχουν συμβεί κατά την ανάδυση από διερχόμενα σκάφη.

ΤΙ ΚΑΝΩ: Λίγο πριν φθάσετε στην επιφάνεια, περιμένετε ένα μικρό χρονικό
διάστημα. Αν ακούσετε μηχανή, περιμένετε να απομακρυνθεί. Σαν μέτρο ασφαλείας
μπορείτε να χρησιμοποιείτε τους πλωτήρες που επιπλέουν για να σας διακρίνουν.

ΜΑΣΚΑ

Πρέπει να εφαρμόζει άνετα. Για τον έλεγχο της καλής στεγανότητας τοποθετήστε
την στο πρόσωπό σας χωρίς το λουρί. Εισπνεύστε ελαφρά από τη μύτη. Όταν δεν
πέφτει, είναι η ιδανική. Αποφύγετε τις μάσκες με πλαστικά τζάμια. Επίσης θα
πρέπει να έχετε ευρύ πεδίο ορατότητας.

ΠΕΔΙΛΑ

Προσέξτε για το κατάλληλο μέγεθος τη στιγμή που ίσως φορέσετε και κάποιο
«καλτσάκι». Στις καταδύσεις αρκετά δημοφιλή είναι τα πέδιλα χωρίς φτέρνα, τα
οποία φοριούνται μαζί με κάποιο μποτάκι που σας προστατεύουν τα πόδια.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΗΡΑΣ

Προτιμήστε αυτούς που είναι κατασκευασμένοι από σιλικόνη και έχουν μια
ανεπίστροφη βαλβίδα για να βγαίνει πιο εύκολα το νερό.

ΜΑΧΑΙΡΙ

Διαλέξτε κάποιο από ανοξείδωτο ατσάλι, που να μην σκουριάζει. Φοριέται στο
πόδι ή στη ζώνη με τα βάρη.

ΖΩΝΗ ΒΑΡΩΝ

Δώστε προσοχή στην αγκράφα. Υπάρχουν δύο τύποι. Πλαστικές και σιδερένιες.

ΒΑΘΥΜΕΤΡΟ

Από τα χρησιμότερα όργανα για την κατάδυση. Μετράει το βάθος και ξέρετε
συνεχώς πού βρίσκεστε.

ΠΥΞΙΔΑ

Ίσως το πιο φθηνό όργανο της κατάδυσης. Βοηθάει στον προσανατολισμό κάτω από
την επιφάνεια.

ΣΤΟΛΗ

Υπάρχουν πάρα πολλές στο εμπόριο. Διαλέξτε μία γύρω στα 5 χιλιοστά, για να
φοριέται καλοκαίρι και χειμώνα. Οι τιμές, ανάλογα με την ποιότητα.

ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΠΛΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ

Απαραίτητο σε μια κατάδυση. Ρυθμίζει κατά την κρίση του αυτοδύτη την αρνητική
και θετική πλευστότητά του μέσα στο νερό, ενισχύοντας σημαντικά την ασφάλειά
του. Επίσης, χρησιμεύει και για σωσίβιο επιφανείας.

ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΠΙΕΣΕΩΣ

Παρέχει αέρα στον αυτοδύτη μόνο όταν εισπνέει και ρυθμίζει αυτόματα την πίεσή
του, ώστε να είναι πάντοτε ίση με την πίεση του νερού. Οι ρυθμιστές είναι το
βασικότερο «εργαλείο» της κατάδυσης. Η επιλογή θα πρέπει να είναι προσεκτική
και υπεύθυνη, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι πρέπει να αγοράσετε τον πιο ακριβό.

ΚΟΝΣΟΛΑ ΟΡΓΑΝΩΝ

Η τεχνολογία στον συγκεκριμένο τομέα τρέχει με την… ταχύτητα του φωτός. Το
μανόμετρο (μετράει τον αέρα στην μπουκάλα) είναι το βασικότερο όργανο.

ΜΠΟΥΚΑΛΕΣ

Προτιμήστε αυτές που είναι κατασκευασμένες από αλουμίνιο. Το μέγεθος της
χωρητικότητας του αέρα είναι δική σας επιλογή.

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ η εκπαίδευση ενός αυτοδύτη; Τι θα συναντήσει στη σχολή; Ένα
ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης διαρκεί γύρω στις 10-12 ώρες. Σ’ αυτό
συμπεριλαμβάνονται: έξι ώρες περίπου πρακτικής άσκησης και τέσσερις θεωρητικής.

Τι σημαίνει αυτό; Στην αρχή θα μάθετε ποια μέσα χρησιμοποιούνται, για να
μπορείτε να αναπνέετε κάτω από την επιφάνεια. Στη συνέχεια ενημερώνεστε για τη
φυσική των καταδύσεων, τη φυσιολογία και την ανατομική, πρώτες βοήθειες, μέτρα
ασφαλείας και ό,τι μπορεί να σας συμβεί στον βυθό.

Η πρακτική άσκηση περιλαμβάνει βουτιές στη θάλασσα ή σε πισίνα (ανάλογα με τη
σχολή) και από τη θεωρία στην… πράξη.

Το κόστος κυμαίνεται από 55.000-80.000 δραχμές περίπου και περιλαμβάνει την
παροχή του καταδυτικού εξοπλισμού από την αρχή έως το τέλος των μαθημάτων.
Επίσης, η σχολή σάς χορηγεί ένα πτυχίο με το οποίο αποδεικνύεται ότι έχετε εκπαιδευτεί.