Οι «λοιπές διατάξεις» ευτελίζουν τον θεσμό

«… ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ διατάξεις». Έτσι καταλήγει ο τίτλος κάθε νομοσχεδίου που
φτάνει στη Βουλή. Και περιλαμβάνει, εκτός από τα βασικά θέματα που
προσδιορίζονται στο πρώτο μέρος του τίτλου, αναρίθμητα άλλα, σχετικά αλλά και
άσχετα με το βασικό αντικείμενο. Πώς βγαίνει από τη Βουλή; Συνήθως,
εγκεκριμένο διά βοής από τον ελάχιστο αριθμό παρόντων βουλευτών, με «ουρά»
σωρεία τροπολογιών που τσοντάρονται, κατά κανόνα, μετά τα μεσάνυκτα.

Και τα δύο μεγάλα κόμματα επιχειρούν να θέσουν τέλος στον ευτελισμό του
νομοθετικού έργου και επιδιώκουν με την αναμόρφωση των διαδικασιών να γίνεται
ουσιαστικός διάλογος. Και τέτοιος διάλογος υποστηρίζεται ότι γίνεται ήδη στις
κοινουλευτικές επιτροπές.

Γι’ αυτό τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ. προτείνουν να δοθεί η δυνατότητα στις
επιτροπές αυτές ­ έξι στον αριθμό ­ να ψηφίζουν νομοσχέδια, στις περιπτώσεις
εκείνες που δεν απαιτείται να εισαχθούν στην Ολομέλεια. Αλλά και αν εισαχθούν
στην Ολομέλεια με πρόταση ενός κόμματος, να συζητούνται και να ψηφίζονται σε
μία συνεδρίαση (Ν.Δ.).

«Η πρόταση αυτή έχει ως σκοπό, από τη μια πλευρά, την επιτάχυνση του
νομοθετικού έργου και, από την άλλη, την πιο ουσιαστική συμμετοχή στο
νομοθετικό έργο τόσο της Ολομέλειας της Βουλής όσο και των επιμέρους
βουλευτών», εκτιμά ο καθηγητής κ. Προκόπης Παυλόπουλος.

Ανάλογη είναι και η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για θέματα λειτουργίας της Βουλής. Ο
γραμματέας του ΠΑΣΟΚ κ. Κ. Σκανδαλίδης, ωστόσο, θεωρεί πως ναι μεν οι
διατάξεις προς αναθεώρηση βρίσκονται «στη σωστή κατεύθυνση, απαιτούν όμως
συμπλήρωση σε εύρος και βάθος».

Και εξηγεί: «Θεωρώ ότι μόνο ανοίγουν τη συζήτηση οι προτάσεις. Η τελική μορφή
που θα πάρουν θα είναι σαφώς πιο ριζοσπαστική. Η κατοχύρωση του ρόλου του
βουλευτή συνδυάζεται με την οικονομική του ανεξαρτησία απέναντι σε συμφέροντα,
τον εξορθολογισμό λειτουργιών, τη διευκόλυνση της εργασίας του, παράλληλα με
την κατάργηση των όποιων προνομίων. Η δε λειτουργία της Βουλής οφείλει να
εμπεδώνει ένα νέο πολιτικό πολιτισμό».