Ανήλικοι θα παρεμβαίνουν με δικηγόρο στη διένεξη των γονέων τους

«ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ με τον δικηγόρο μου…». Η κλασική ατάκα, που επιβεβαιώνει τη
διάσταση θέσεων και απόψεων σε ένα αντρόγυνο, μπορεί πια να είναι και η
απάντηση ενός 12χρονου στον πατέρα του. Πολύ περισσότερο, όταν το παιδί βρεθεί
στο επίκεντρο της διένεξης ενός ζευγαριού και πρέπει να πάρει θέση…
Ο δικηγόρος, ο αντιπρόσωπος ενός ανηλίκου σε μια δικαστική διαδικασία, είναι
ένα από τα δικαιώματα που αποκτούν τα ελληνόπουλα, μετά την κύρωση από τη χώρα
μας της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την άσκηση των δικαιωμάτων των παιδιών. Η
Σύμβαση από την περασμένη εβδομάδα αποτελεί νόμο του κράτους και δημιουργεί
ένα νέο πλέγμα σχέσεων ανάμεσα στα παιδιά, τους γονείς (ή όσους έχουν την
επιμέλειά τους) και τους δικαστές.
Η λογική του νομοθέτη είναι ότι προέχει πάντοτε το συμφέρον του παιδιού. Και
το δικαίωμα ενός ανηλίκου να διορίσει δικηγόρο, που θα υπερασπιστεί τις δικές
του θέσεις, στο πλαίσιο μιας δικαστικής διαμάχης των γονέων του, είναι το
κυριότερο μέτρο που εισάγεται στην ελληνική κοινωνία.
Αλλά δεν είναι το μόνο. Ο νέος νόμος (2502/97) ορίζει ότι από τη στιγμή που το
παιδί «έχει επαρκή κρίση», θα πρέπει να ενημερώνεται πλήρως, είτε από τους
γονείς είτε από το δικηγόρο-αντιπρόσωπό του για κάθε εξέλιξη ενώπιον των
δικαστικών ή διοικητικών αρχών που το αφορά. Στην περίπτωση, δηλαδή, της
δικαστικής διαμάχης των γονέων, θα πρέπει να γνωρίζει τα αίτια, την πορεία
της, αλλά και τις συνέπειες που θα έχει η δική του θέση στη διένεξη.
«Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…», αποδέχεται
λοιπόν και ο νομοθέτης. Και προβλέπει ότι οι ανήλικοι πρέπει να είναι πλήρως
ενημερωμένοι για μια δικαστική υπόθεση που έχουν ρόλο και οι ίδιοι, γιατί η
γνώμη τους θα έχει βαρύνουσα σημασία για τους δικαστές.
Όπως ρητά προβλέπεται στο νέο νόμο, στο εξής ένα παιδί όχι μόνο θα καλείται να
αποφασίσει (και καταθέτοντας ως μάρτυρας στο δικαστήριο, εάν αυτό κριθεί
απαραίτητο…) με ποιον γονέα θέλει να παραμείνει, αλλά και η δικαστική αρχή
«οφείλει να λάβει νόμιμα υπόψη τη γνώμη που εκφράστηκε από αυτό».
Στις οικογενειακές διενέξεις προβλέπεται ακόμη ότι ο ανήλικος έχει το δικαίωμα
εκτός από τον νομικό αντιπρόσωπο να ζητήσει τη συνδρομή και ενός προσώπου
της επιλογής του για να τον βοηθήσει να εκφράσει γνώμη. Το πρόσωπο αυτό, που
μπορεί να είναι π.χ. ένας θείος ή ένας δάσκαλος, θα πρέπει να κριθεί
«κατάλληλο» για την παροχή συμβουλής από την αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή.
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Επιπλέον, με τον νέο νόμο, οι υποθέσεις που αφορούν παιδιά θεωρούνται ως
άμεσης προτεραιότητας. Γι’ αυτό και ο δικαστής «οφείλει να ενεργεί ταχέως και
να αποφεύγει οποιαδήποτε άσκοπη καθυστέρηση». Μάλιστα, η δικαστική αρχή για
την προστασία των παιδιών μπορεί να εκδίδει αποφάσεις που θα είναι άμεσα εκτελεστές.
Στην περίπτωση δε που υπάρξουν καταστάσεις από τις οποίες «απειλείται σοβαρά η
ευτυχία του παιδιού», η δικαστική αρχή μπορεί να κινηθεί αυτεπαγγέλτως.













