Κακούργημα διαπράττουν όσοι μεταδίδουν τον ιό εν γνώσει τους

ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ διαπράττουν οι φορείς του AIDS που μεταδίδουν εν γνώσει τους τον
ιό, αλλά στο εδώλιο του Κακουργιοδικείου οδηγεί και η αμέλεια να ληφθούν μέτρα
προφύλαξης, έστω και αν δεν μεταδοθεί ο ιός. Για απόπειρα ανθρωποκτονίας ή
ανθρωποκτονία εκ προθέσεως διώκεται στη χώρα μας αυτός που θα μεταδώσει τον ιό
του AIDS, γνωρίζοντας πως είναι φορέας. Οι ποινές είναι δρακόντειες, αφού τα
αδικήματα αυτά επισύρουν μέχρι και ισόβια. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, όταν η
ασθένεια εκδηλωθεί σε κρατούμενο, αυτός αποφυλακίζεται λόγω ανηκέστου βλάβης
της υγείας του.

Η δίκη που ξεκίνησε με μήνυση της Αγγλίδας Τζάνετ Πινκ κατά του ψαρά συντρόφου
της και συγκλονίζει αυτές τις ημέρες την Κύπρο ανοίγει ένα κεφάλαιο ποινικής
αντιμετώπισης των φορέων του AIDS οι οποίοι αν και γνωρίζουν πως είναι φορείς
εν τούτοις μεταδίδουν τον ιό. Η κυπριακή Δικαιοσύνη καλείται να εφαρμόσει το
δίκαιο στην υπόθεση που έχει οδηγηθεί ενώπιόν της, ενώ η ελληνική Δικαιοσύνη
έχει ασχοληθεί με το θέμα μόνο σε θεωρητικό επίπεδο.

Ο αντεισαγγελέας Εφετών, κ. Αθ. Κονταξής, με άρθρο του στο «Νομικό Βήμα», από
το 1989 έχει επισημάνει τις ποινικές συνέπειες που έχει ο δράστης μετάδοσης
του ιού του AIDS.

Με δεδομένα ότι το AIDS είναι θανατηφόρο και ακόμη ότι ο δράστης γνωρίζει πως
είναι φορέας «και παρά ταύτα έρχεται σε ερωτική επαφή ή προβαίνει σε άλλη
συμπεριφορά με την οποία θέλει ο ιός αυτός να μεταδοθεί άμεσα σε άλλον
άνθρωπο, μη φορέα» τότε διώκεται για απόπειρα ανθρωποκτονίας ­ εάν το θύμα δεν
έχει πεθάνει ­ ή για ανθρωποκτονία εφόσον έχει επέλθει το μοιραίο. Βαρύτατες
ευθύνες, επίσης, έχει ο φορέας ακόμη και αν δεν είχε άμεσα την πρόθεση να
μεταδώσει τον ιό, «πλην, όμως, από τη συμπεριφορά του προβλέπει ως πιθανή τη
μετάδοση και παρά ταύτα ενεργεί αποδεχόμενος το αποτέλεσμα αυτό ως ενδεχόμενο».

Επιεικέστερη είναι η αντιμετώπιση των φορέων οι οποίοι δεν επιδιώκουν τη
μετάδοση του θανατηφόρου ιού σε άλλον, αλλά δεν λαμβάνουν και τα ενδεδειγμένα
μέτρα ώστε να αποτραπεί η μετάδοση. Στην περίπτωση αυτή, όπως επισημαίνει ο κ.
Κονταξής, ο φορέας διώκεται για σωματική βλάβη εξ αμελείας ή ανθρωποκτονία εξ
αμελείας ­ εάν έχει επέλθει ο θάνατος.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η σωματική βλάβη από αμέλεια διώκεται μόνο ύστερα
από έγκληση του παθόντος, ενώ στην περίπτωση της απόπειρας ανθρωποκτονίας ή
και της ανθρωποκτονίας ο δράστης διώκεται αυτεπαγγέλτως. Όπως όλα τα αδικήματα
έτσι και αυτά υπόκεινται στους γενικότερους κανόνες δικαίου, στους οποίους
ανήκει και η παραγραφή, για την οποία ο χρόνος αρχίζει να μετράει από την ώρα
που μεταδόθηκε ο ιός και όχι από τη στιγμή που διαπιστώθηκε η μετάδοσή του.

Έτσι, ακόμη και όταν διαπιστωθεί, δεν αποκλείεται η μετάδοση του ιού ως
αδίκημα να έχει παραγραφεί.