Το αίμα χώρισε δύο επιστήθιους φίλους

Επιστήθιοι φίλοι οι πατέρες τους. Μπορούσε να «ακουμπήσει»
ο ένας πάνω στον άλλο. Οι διαφορές στα «στάτους» των δύο οικογενειών ­
κοινωνικές και οικονομικές ­ δεν στάθηκαν ποτέ εμπόδιο στην πολύχρονη φιλία
του Μιχάλη Μαρκάκη και του Γιώργου Τζαβέλλα. Όλα τα άντεξε η φιλία τους. Αλλά
«ψυχορραγεί» τώρα…

ΚΟΡΙΝΘΟΣ

ΕΙΝΑΙ το «αίμα» ενός 33χρονου που τους
χωρίζει. Ο γιος του δεύτερου κατηγορείται ότι σκότωσε τον γιο του πρώτου.
Κρητικής καταγωγής ο πατέρας Μαρκάκης, απειλεί ήδη με βεντέτα. Και ο πατέρας
Τζαβέλλας, ένας άνθρωπος που θρήνησε το παιδί του φίλου του σαν δικό του
παιδί, είναι από τα ξημερώματα της Πέμπτης φυγαδευμένος από την πόλη του στην
Αθήνα ­ να αποφύγει τα αντίποινα, να συνειδητοποιήσει το μέγεθος του διπλού
κακού…

Ήταν δέκα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα της Τετάρτης. Εθνική οδός,
μια ανάσα πριν από το Ρίο. Αφετηρία τα Γιάννενα. Προορισμός η Κόρινθος. Το
κινητό τηλέφωνο του Χρήστου Σεργεντάνη χτυπά και «σπάει» τη σιωπή των πέντε
ανδρών στο αυτοκίνητο… Είναι ο φίλος του, ο Μιχάλης Μαρκάκης. «Χρήστο», του
λέει ξέπνοος. «Το παιδί μου το σκότωσε ο Δημήτρης… Ο γιος του φίλου μας, του
Γιώργου…».

Συνεπιβάτης στο αυτοκίνητο ο Γιώργος Τζαβέλλας. Που,
ανυποψίαστος, ρωτά: «Τι συμβαίνει, Χρήστο;». Εκείνος δεν απαντά. Μέσα του
παρακαλά να ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Αλλά πιάνει αναγκαστικά δεξιά.
Σταματά με τα φλας αναμμένα. Και μεταφέρει στο φίλο του και τους άλλους τρεις
συνεπιβαίνοντες τα καθέκαστα.

Έτσι βουτήχτηκε στον δικό του πόνο ο πατέρας
Τζαβέλλας. Δέκα λεπτά αργότερα, ο ίδιος αλλά και ένας ακόμη από τους
συνεπιβαίνοντες, μεταφέρονται από τον Χρήστο Σεργεντάνη στα εξωτερικά ιατρεία
του Νοσοκομείου του Ρίου. Με ελαφρύ καρδιακό επεισόδιο… Τους προσφέρονται οι
πρώτες βοήθειες και με την καρδιά κομμάτια ξεκινούν πάλι για την Κόρινθο. Λίγο
πριν μπουν στην πόλη, ο Γιώργος Τζαβέλλας λέει συντετριμμένος στο φίλο του:
«Αποκλείεται να σήκωσε περίστροφο ο Δημήτρης μου σε έναν άνθρωπο που τόσο
αγαπούσε. Κάποιο ατύχημα έγινε ή κάτι άλλο…».

Χώρισαν στη 1 τα
ξημερώματα. Και ως αργά χθες το απόγευμα, ο Χρήστος Σεργεντάνης δεν είχε νέα
του φίλου του Γιώργου Τζαβέλλα.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΡΚΑΚΗ

Είναι ένας
άνθρωπος – κλειδί. Γιατρός και κλινικάρχης στην Κόρινθο ο Χρήστος Σεργεντάνης,
βιώνει όσο κανείς το απίστευτο δράμα των δύο οικογενειών.

Στο δικό του
γραφείο άρχισε πριν από δέκα χρόνια η μεγάλη φιλία του Μιχάλη Μαρκάκη και του
Γιώργου Τζαβέλλα: «Με τον Γιώργο είχαμε επαγγελματική σχέση χρόνων. Και ήταν
ένας από τους υπεύθυνους τμημάτων του γραφείου μου στη διάρκεια της
προεκλογικής εκστρατείας για τις νομαρχιακές εκλογές (σ.σ.: ήταν υποψήφιος για
τη θέση του νομάρχη).

Ο Μιχάλης υπήρξε και είναι ένας από τους πιο
έμπιστους ανθρώπους μου. Είναι οδηγός μου. Αυτό που χαρακτηρίζει και τους δύο
είναι η εντιμότητα. Είναι άνθρωποι εμπιστοσύνης και καλοί οικογενειάρχες…».

Φτωχή η οικογένεια του Μιχάλη Μαρκάκη. Σε ένα χωριό του Ηρακλείου Κρήτης
γεννήθηκε. Η ανεργία τον «έστειλε» στην Γερμανία, όπου εκπαιδεύτηκε ως
χειριστής βαρέων μηχανημάτων. Εργάστηκε σε πολλές γερμανικές εταιρείες και
όταν επέστρεψε στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κόρινθο. Γνωρίστηκε με
την Σωτηρία, από το Χιλιομόδι Κορινθίας. Παντρεύτηκαν. Απέκτησαν δύο γιους,
τον Νίκο και τον Γιώργο. Χρόνια πολλά τώρα εργάζεται στην «Κεραφίνα» ως
μηχανικός, και για να συμπληρώσει το οικογενειακό εισόδημα αναλαμβάνει
μηχανολογικές εργασίες στην πόλη.

Έγιναν και οι δύο του γιοι αστυνομικοί.
Ο Νίκος πέρασε τις εξετάσεις ­ την τρίτη κατά σειρά χρονιά ­ στην Αστυνομία το
1983. Στην πορεία μπήκε και στη σχολή υπαστυνόμων. Όταν τελείωσε τοποθετήθηκε
στα Γιάννενα. Εκεί γνώρισε την Κική, μαία στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, και
απέκτησαν μια κόρη, την Σωτηρούλα, που είναι τώρα εννέα χρόνων. Τα βήματα του
Νίκου ακολούθησε και ο κατά τρία χρόνια μικρότερος γιος, ο Γιώργος. Που
υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Κορινθίας…

Στα Γιάννενα έμεινε επτά
χρόνια ­ μέχρι να τοποθετηθεί ο Νίκος τα τελευταία τέσσερα χρόνια ως
επικεφαλής της φρουράς του ελληνικού προξενείου στο Αργυρόκαστρο…

Η
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΖΑΒΕΛΛΑ

Τι περίεργη συγκυρία… Στο Αργυρόκαστρο
αποσπάσθηκε πριν από δύο σχεδόν μήνες και ο γιος τού Γιώργου Τζαβέλλα, ο
Δημήτρης.

Ο αρχηγός των ΕΚΑΜ έκρινε ότι εκείνος και ένας ακόμη συνάδελφός
του ήταν οι καταλληλότεροι για να επανδρώσουν το ελληνικό προξενείο σε μια
τόσο δύσκολη περίοδο.

Δεν προϋπήρξαν φίλοι ο Νίκος με τον Δημήτρη.
Γνωρίζονταν απλώς ­ λόγω της ισχυρής φιλίας ανάμεσα στις δυο οικογένειες.

Αλλά έφυγε πανευτυχής για το Αργυρόκαστρο, γνωρίζοντας ότι υπάρχει εκεί ένας
δικός του άνθρωπος.

Διευθυντής της Εμπορικής Τράπεζας, παλαιότερα, ο
Γιώργος Τζαβέλλας. Του στάθηκε πιο «ευσπλαχνική» ­ έως τώρα ­ η ζωή.
Ονειρευόταν ό,τι καλύτερο για τον γιο του αλλά και για τη Βάνα, την κόρη του,
που είναι δικηγόρος…

Παντρεμένος και πατέρας δυο μικρών παιδιών ο
Δημήτρης, είχε από μικρός το όραμα της Αστυνομίας. Πέρασε πρόσφατα τις
εξετάσεις ­ το 1993.

Στο Αργυρόκαστρο «κτίστηκε» μια δυνατή φιλία ανάμεσα
στους δυο νέους, όπως μας εμπιστεύεται ο Χρήστος Σεργεντάνης: «Τα παιδιά δεν
υπήρξαν επιστήθιοι φίλοι ­ όπως οι πατέρες τους. Έγιναν στην Αλβανία. Άλλωστε
ο Νίκος ήταν χρόνια μακριά μας. Τα μηνύματα που έφταναν σε μας και από τους
δυο ήταν ενθουσιώδη.

Ο Δημήτρης μιλούσε κολακευτικά για τον Νίκο. Μου
έλεγε ότι είναι ένας καταπληκτικός αξιωματικός ­ ο καλύτερος που είχε ποτέ
γνωρίσει ­ ότι ήταν καλός προϊστάμενος, δεν τους πίεζε, τους προστάτευε. Παρά
τις αντικειμενικές δυσκολίες θεωρούσε ότι η παραμονή του στην Αλβανία ήταν η
καλύτερη στιγμή της καριέρας του. Και ζητούσε, αν ήταν δυνατόν, να πιέσουμε ­
αυτό που λένε… μέσον ­ ώστε να παραμείνει και ένα χρόνο μετά την απόσπασή
του. Αλλά και ο Νίκος, όσες φορές επικοινώνησε μαζί μου, αλλά και με τον
πατέρα του, έλεγε: «Ο φίλος μας ο Κορίνθιος είναι ένα γελαστό και θετικό
παιδί. Πείτε στον πατέρα του ότι τον έχω υπό την προστασία μου. Είναι και
δικός μου άνθρωπος…».

ΘΕΛΟΥΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ

Από προϊστάμενο της
Κρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, που γνώριζε τη σχέση του και με τις δύο
οικογένειες, πληροφορήθηκε ­ λίγα λεπτά μετά το γεγονός ­ τον θάνατο του Νίκου
ο Χρήστος Σεργεντάνης.

Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να καλέσει σε
συνάντηση το φίλο του, τον Μιχάλη Μαρκάκη ­ αυτός του μετέφερε το κακό
μαντάτο. Ύστερα έκανε ένα δεύτερο τηλεφώνημα στον κοινό τους φίλο, τον Γιώργο
Τζαβέλλα. Για να ‘ρθει να συμπαρασταθεί στον πατέρα Μαρκάκη: «Μάλιστα
παρηγόρησα τον Τζαβέλλα ότι ο δικός του γιος ήταν απολύτως καλά! Πού να
διανοηθώ ότι ακολουθούσε και δεύτερο μονόπρακτο…».

Έσφιξε τα δόντια ο
περίλυπος πατέρας. Το πρόσωπό του σκλήρυνε: «Πρέπει να τους βρω, Χρήστο ­
όποιοι κι όσοι κι αν είναι. Να με βοηθήσει ο Θεός, να μου δώσει χρόνο, μόνο
για να τους φάω. Όπως ξέρουμε να κάνουμε στην Κρήτη…».

Ήθελε αίμα ­ για
το αίμα του παιδιού του. Δεν φανταζόταν… Είναι σίγουρος, επιμένει ο Χρήστος
Σεργεντάνης, ότι αν στη συζήτηση εκείνη ήταν παρών και ο Γιώργος Τζαβέλλας,
«θα συναινούσε και θα βοηθούσε το φίλο μας. Δεν είναι τραγικό;».

Τον
πόνεσε ο χαμός του Νίκου. Αλλά η δεύτερη αποκάλυψη τον χαράκωσε. Ένιωσε τέτοια
λύπη «σαν να δολοφονήθηκε και ο πατέρας Τζαβέλλας! Τους εκτιμώ και τους δυο
τόσο πολύ. Βρίσκομαι σε τραγικά δύσκολη θέση. Εγώ είμαι η αιτία που
γνωρίσθηκαν. Εγώ, με τις λίγες μου γνωριμίες, βοήθησα και τα δυο παιδιά να
σταδιοδρομήσουν στην Αστυνομία»…

Είναι σε διαρκή τηλεφωνική επαφή με τον
πατέρα Μαρκάκη. Προσπαθεί να κατευνάσει τον πόνο του. Εκείνος είναι που τον
πίεσε να φύγουν ιατροδικαστές από την Αθήνα για τα Γιάννενα, να εξετάσουν το
νεκρό σώμα. Και με τη δική του επιμονή όλα διαφοροποιήθηκαν και πήραν έναν
άλλο δρόμο. Η αρχική εκδοχή της αυτοκτονίας κατέρρευσε. Όπως και ο άλλος του
φίλος. Που έχασε τα ίχνη του.

Αλλά ξέρει ότι ο Γιώργος Τζαβέλλας θα
εμφανισθεί ­ όποτε κρίνει σκόπιμο: «Είναι ένας άνθρωπος που σέβεται τις φιλίες
του αλλά είχε και μεγάλη αδυναμία στο γιο του…».

Τι τραγική ειρωνεία.
Ήθελε τόσο πολύ να ‘ναι στην κηδεία του γιου του φίλου του ο Γιώργος
Τζαβέλλας, «που εξαναγκάσθηκα να διώξω τον οδηγό μου και να οδηγήσω εγώ,
προκειμένου να του εξασφαλίσω μια θέση στο αυτοκίνητό μου.

Θρήνησε
πραγματικά για το χαμό αυτού του παιδιού. Κι ύστερα, στην επιστροφή, τον
χτύπησε ο δικός του κεραυνός…».

Θα είναι κοντά στην οικογένεια Μαρκάκη
αλλά και στην οικογένεια Τζαβέλλα ο Χρήστος Σεργεντάνης. Όσο για τον Δημήτρη
«αυτός θα υπερασπίσει μόνος τον εαυτό του.

Αν συνέβη ατύχημα αλλά και
οτιδήποτε άλλο έπρεπε να το ομολογήσει αμέσως! Οι άνδρες αναλαμβάνουν την
ευθύνη κάθε τους πράξης…».