ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Τον λένε τρελό και επιδειξιομανή. Αλλά ο δήμαρχος της Μπογκοτά έχει ιδέες.
Σοβαρές ή αστείες. Ναρκωτικά, πάντως, δεν διακινεί.

Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ της Κολομβίας έχει ένα θλιβερό προνόμιο: υψηλή εγκληματικότητα.
Σε κάθε 100.000 κατοίκους αντιστοιχούν 52 φόνοι. Σύμφωνα με μελέτες, οι
περισσότεροι απ’ αυτούς τους φόνους οφείλονται στην κακή εκπαίδευση και την
κατανάλωση οινοπνεύματος. Ο δήμαρχος είχε λοιπόν μια ιδέα: να θεσπιστεί μάθημα
στα σχολεία με αντικείμενο την «υπεύθυνη κατανάλωση οινοπνεύματος». Οι μαθητές
θα μαθαίνουν τις βιοσωματικές και ψυχολογικές συνέπειες του αλκοόλ, καθώς και
«τις πολιτιστικές δομές που διέπουν την κατανάλωσή του σε διαφορετικά
κοινωνικά και πολιτικά πλαίσια». Η πρωτοβουλία αυτή θα αρχίσει να εφαρμόζεται
μόλις αρθούν ορισμένα νομικά εμπόδια που αφορούν την πώληση οινοπνευματωδών
ποτών σε ανηλίκους.

Ο Αντάνας Μόκους είναι γνωστός αιρετικός. Φιλόσοφος και μαθηματικός, ο
δήμαρχος θέλει να προσθέσει τώρα ακόμη μια εμπειρία στο οπλοστάσιό του: να
γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αποφάσισε λοιπόν να βάλει υποψηφιότητα στις
εκλογές του 1998. Και να χρηματοδοτήσει την προεκλογική του εκστρατεία
πουλώντας το τομάρι του στα μέσα ενημέρωσης. Η εβδομαδιαία εφημερίδα «Σεμάνα»
της Μπογκοτά του ζητάει εξηγήσεις. Κι εκείνος κάνει έναν απλό υπολογισμό. Πόσο
κοστίζει μια διαφήμιση στο έγκυρο έντυπό σας; Κάπου πεντέμισι εκατομμύρια
πέσος (1.320.000 δρχ.) τη σελίδα. Ας υποτεθεί λοιπόν ότι μια συνέντευξη μαζί
του θα καλύψει τέσσερις σελίδες, δηλαδή διαφημιστικό χώρο αξίας 22
εκατομμυρίων πέσος. Η δική του αμοιβή θα είναι το 25%. Το ίδιο θα γίνει με την
τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Μιλάει σε κάποιο σταθμό για τέσσερα λεπτά; Η
αμοιβή του θα είναι ένα λεπτό διαφημιστικού χρόνου.

Μα είναι αρκετά αυτά τα χρήματα, τη στιγμή που η προεκλογική εκστρατεία του
προέδρου Σαμπέρ κόστισε σύμφωνα με επίσημα στοιχεία περί τα 30 δισεκατομμύρια
πέσος (7.250.000.000 δρχ.); Ακόμη κι ένα δέκατο των χρημάτων αυτών να ξοδέψει,
θα πρέπει να δώσει τον επόμενο χρόνο κάπου χίλιες συνεντεύξεις, πράγμα όχι και
πολύ εύκολο. Ο Αντάνας Μόκους σοβαρεύεται. «Προτίθεμαι να οργώσω τη χώρα με
ελάχιστους συνεργάτες, ένα ή δύο άτομα. Θα είμαι σαν τους παίκτες του
μπέιζμπολ, που μετακινούνται από τη μια βάση στην άλλη. Στους κοντινούς
προορισμούς σκέπτομαι να μετακινούμαι με μοτοσυκλέτα. Όταν μπορώ να μένω στο
σπίτι κάποιου οπαδού μου, θα το κάνω. Όταν πρέπει να πληρώνω αεροπορικά
εισιτήρια ή ξενοδοχείο, θα τα πληρώνω. Όλα αυτά δεν κοστίζουν όμως 30
δισεκατομμύρια. Συγκεντρώσεις δεν θα κάνω, ο κόσμος δίνει μεγαλύτερη σημασία
στη φυσική παρουσία παρά στα σόου. Και επιπλέον κοστίζουν: το ακριβότερο
πράγμα σε μια προεκλογική εκστρατεία, μετά τη διαφήμιση, είναι οι συγκεντρώσεις».

Οι στρατιωτικοί δεν τον απασχολούν. Αυτοί έχουν συμμαχήσει μυστικά με τους
αντάρτες, λέει, γιατί ο πόλεμος εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές. Όπως έλεγε ο
Μπόρχες, πρέπει να διαλέγεις προσεκτικά τον εχθρό σου γιατί καταλήγεις να του μοιάζεις…