Κουφαίνει ή όχι η άσκηση; Και ποια παρατείνει τη ζωή;

Παραθέσαμε χθες ­ στις σελίδες του
«Υγεία» ­ χαρακτηριστικές περιπτώσεις αντιφατικών συμπερασμάτων. Συνεχίζουμε ­
και ολοκληρώνουμε ­ σήμερα:

8 Αεροβική
και ακοή: Αν ανήκετε στους λάτρεις της αεροβικής και αρέσκεστε να χοροπηδάτε
υπό τους ήχους εκκωφαντικής μουσικής ερχόμενοι στο τσακίρ κέφι, ξανασκεφθείτε
το. Και αυτό, διότι το επαναλαμβανόμενο τράνταγμα του σώματος έχει ως
επακόλουθο βλάβες στην ακοή (δυσκολία διακρίσεως των υψηλής συχνότητας ήχων,
καθώς και εμβοές των ώτων).

Με άλλα λόγια, μας κουφαίνει η αεροβική που
συνοδεύεται από δυνατά κτυπήματα των ποδιών στο πάτωμα, σύμφωνα με μια μελέτη
την οποία εκπόνησε και έδωσε στη δημοσιότητα ο δρ Μίκαελ Βάϊντραουμπ,
καθηγητής Κλινικής Νευρολογίας στο Κολέγιο Ιατρικής της Νέας Υόρκης, στη
Βαλχάλα («ΥΓΕΙΑ», 11 Αυγούστου 1994). Πού είναι η αντίφαση; Στο ότι έναν χρόνο
αργότερα («ΥΓΕΙΑ», 20 Ιουλίου 1995), η δρ Ελέιν Μ. Αλέσιο και η δρ Καθλίν Μ.
Χάτσινσον από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, έδωσαν στη δημοσιότητα μια άλλη
μελέτη, που λέει ότι εν γένει η άσκηση (της αεροβικής συμπεριλαμβανομένης)
ωφελεί την ακοή! Θα μας… κουφάνουν οι επιστήμονες.

9Ναι ή όχι στην έντονη άσκηση; «Η ήπια άσκηση μπορεί
κάλλιστα να αποτελεί τον δρόμο για μια πιο υγιή ζωή, αλλά αν ο στόχος σας
είναι να ζήσετε περισσότερο, θα πρέπει να ιδρώσετε», γράφαμε στο «ΥΓΕΙΑ», στις
26 Σεπτεμβρίου 1995. «Λιγότερη άσκηση και με λιγότερη ένταση συνιστά το
αμερικανικό υπουργείο Υγείας για το 1997, διότι η υπέρμετρη άσκηση μπορεί να
βλάψει την υγεία», γράφαμε επίσης στο «ΥΓΕΙΑ», στις 18 Μαρτίου 1997. «Ποιο από
τα δύο είναι σωστό;» γράφουμε σήμερα.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την
αρχή. Στην πρώτη περίπτωση, αναφερόμαστε σε μια μελέτη με 17.300 μεσηλίκους,
άρρενες

συμμετασχόντες, τους οποίους ερευνητές από το Πανεπιστήμιο

Χάρβαρντ παρακολουθούσαν

επί μια 20ετία και πλέον.

Το συμπέρασμα της
μελέτης ήταν σαφές: μεταξύ των εθελοντών που… είχαν ξεθεωθεί στην άσκηση
(μερικοί έκαναν 24 χιλιόμετρα τζόγκινγκ την εβδομάδα), τα ποσοστά θνησιμότητας
ήταν μειωμένα κατά 25%, σε σχέση με αυτά στην ομάδα των εθελοντών που απλώς
γυμνάζονταν ­ το όφελος αυτό μάλιστα ήταν ανεξάρτητο από το αν οι εθελοντές
ήσαν παχύσαρκοι ή κάπνιζαν.

«Η αυξημένη μακροζωία που σχετίζεται με τις
έντονες ασκήσεις, είναι κυρίως αποτέλεσμα της μείωσης των θανάτων από
καρδιαγγειακές νόσους», είχε αποφανθεί τότε η δρ Ι-Μιν Λι, επιδημιολόγος από
τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και επικεφαλής της νέας
μελέτης. Στη δεύτερη περίπτωση, αναφερόμαστε στις συστάσεις για το 1997 του
αμερικανικού υπουργείου Υγείας, στις οποίες οι ιθύνοντες ρητώς αναφέρουν: «Η
τακτική, μετρίας εντάσεως φυσική δραστηριότητα βελτιώνει την ψυχική διάθεση
και την υγεία».

10Καρκινογόνα τα
αντιχοληστερολικά φάρμακα; Η ασφάλεια των αντιχοληστερολικών φαρμάκων
αμφισβητείται από ορισμένους ειδικούς, όπως τους δόκτορες Τόμας Νιούμαν και
Στίβεν Χάλεϊ, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο. Οι δύο
γιατροί είχαν επίσης αμφισβητήσει στο παρελθόν την οικονομική και ιατρική
σκοπιμότητα τής εν γένει μελέτης και χορήγησης φαρμάκων για τη μείωση των
επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα.

Τώρα, προχωρούν ένα βήμα παραπέρα,
γράφοντας σε ένα άρθρο τους (δημοσιεύθηκε στην «Επιθεώρηση της Αμερικανικής
Ιατρικής Εταιρείας» και ακολούθως στο «ΥΓΕΙΑ», στις 13 Αυγούστου 1986) ότι «οι
φιμπράτες και οι στατίνες, που χρησιμοποιούνται από δεκάδες εκατομμύρια
ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, ενδέχεται να είναι μακροχρονίως καρκινογόνες»!

Γι’ αυτό και συνιστούν τη λήψη τους μόνον σε όσους έχουν ήδη καρδιοπάθεια ή
κινδυνεύουν πάρα πολύ να την αναπτύξουν. Βέβαια, λίγο πιο κάτω στο άρθρο τους
γράφουν ότι «δεν θέλουμε να ανησυχήσουν όσοι παίρνουν αντιχοληστερολικά
φάρμακα». Τώρα τι τους λες;

11 Επιδημία;
Ποια επιδημία;
Το ότι η στεφανιαία νόσος είναι η κυριότερη ή από τις
κυριότερες αιτίες θανάτου των ανθρώπων, είναι λίγο πολύ γνωστό. Με τόσα
κρούσματα στεφανιαίας νόσου, μπορούμε να μιλάμε για επιδημία στεφανιαιοπάθειας
­ σωστά; Λάθος.

Αυτό υποστηρίζει ο δρ Ουΐλιαμ Στέμπενς, καθηγητής στο
Πανεπιστήμιο του Ουέλινγκτον, στη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος αφού αναδίφησε στην
ιατρική βιβλιογραφία κατέληξε στο συμπέρασμα (δημοσιεύθηκε στο «ΥΓΕΙΑ», στις
29 Οκτωβρίου 1996) ότι «η επιδημία της στεφανιαίας νόσου δεν υπήρξε ποτέ» και
πως «η αύξηση των κρουσμάτων δεν οφείλεται στην ύπαρξη νέων κινδύνων για την
υγεία, αλλά στην καταπολέμηση των παλαιών». Τι θα πει αυτό;

Ότι για την
αύξηση των κρουσμάτων στεφανιαίας νόσου φταίει η… κακούργα η πρόοδος της
Ιατρικής, η οποία μας επιτρέπει να ζούμε μέχρι τα βαθιά μας γηρατειά, όταν η
σκλήρυνση των αρτηριών είναι πολύ πιο πιθανή ­ αν όχι αναμενόμενη. Και μόνον
αυτό έφερε η πρόοδος; Όχι! Μείωσε και τη θνησιμότητα από άλλες ασθένειες, γι’
αυτό μοιραία αύξησε τη θνησιμότητα από καρδιά. Έχει άραγε δίκιο ο δρ Στέμπενς;
Θα σας γελάσουμε.

12Αν δεν ήταν οι
θεραπείες…: Αμφισβητούν το ιπποκράτειο «η πρόληψη είναι η καλύτερη
θεραπεία»! Πρόκειται για τους «βλάσφημους» δρ Μαρία Τζ. Μ. Χάνινκ, από το
Πανεπιστήμιο του Κρόνινγκεν στην Ολλανδία, και τον δρα Μίλτον Γουάινσταϊν, από
τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι
αν δεν υπήρχαν τα νεωτέρου τύπου φάρμακα και οι εγχειρήσεις, εκατοντάδες
χιλιάδες καρδιοπαθείς θα είχαν πεθάνει.

Οι ερευνητές αυτοί συγκέντρωσαν
στοιχεία από την ιατρική

βιβλιογραφία, από στατιστικές, από απογραφές της
υγείας των Αμερικανών και από συνεχιζόμενες κλινικές μελέτες, τα ανέλυσαν με
τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι: «Οι
ιατρικές και χειρουργικές θεραπείες για τους ασθενείς με στεφανιαία νόσο
συνέβαλαν πολύ περισσότερο στη μείωση των θανάτων από καρδιακή προσβολή, που
κατεγράφη τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ, απ’ όσο οι εκτεταμένες αλλαγές στη
διατροφή και σε άλλες συνήθειες» (η μελέτη δημοσιεύθηκε στο «ΥΓΕΙΑ», στις 11
Μαρτίου 1997). Όχι ότι δεν είναι αναποτελεσματική η πρόληψη, γράφουν πιο κάτω
στην έκθεσή τους, αλλά η θνησιμότητα μειώνεται περισσότερο χάρη στις
θεραπείες.

13Το στρες δεν υπάρχει!

Αν έχετε την εντύπωση ότι το στρες καταδυναστεύει τη ζωή σας, πως είναι
παράγων κινδύνου για πλήθος ασθενειών και ότι μπορεί να καταπολεμηθεί, τότε
δεν είστε καλά ενημερωμένοι. Διότι, απλούστατα, το στρες δεν υπάρχει.

Δεν
το λέμε εμείς, αλλά οι κ.κ. Σίρλεϊ Ρέινολντς, ψυχολόγος στην Ερευνητική Μονάδα
Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Σέφιλντ, και Ρόμπ Μπράινερ, λέκτορας
Επαγγελματικής Ψυχολογίας στο Κολέγιο Μπίρκμπεκ, στο Λονδίνο.

Οι δύο
επιστήμονες θεωρούν τα ευρήματα μελετών που συσχέτισαν το στρες με διάφορα
προβλήματα υγείας «σφάλματα υπεραπλουστεύσεως», ενώ πιστεύουν ακράδαντα ότι
«σε λίγα χρόνια θα αποδειχθεί η ορθότητα των απόψεών τους». Δεν διστάζουν
μάλιστα να δηλώσουν ότι «η λέξη “στρες” είναι ένας γενικός όρος περιγραφής
διαφόρων καταστάσεων ­ κάτι σαν ίωση (!). Και δεν μπορεί, συνεπώς, να
διερευνηθεί» (το θέμα δημοσιεύθηκε στο «ΥΓΕΙΑ», στις 18 Μαρτίου 1993). Είναι
κι αυτό μια άποψη.

14 «Αθώοι» οι πυλώνες
της ΔΕΗ: «Φωτιές» ανάβουν κατά καιρούς οι πυλώνες της ΔΕΗ και γενικά τα
ηλεκτρομαγνητικά πεδία, που έχουν κατηγορηθεί για καρκινογένεση, διαταραχές
στην αναπαραγωγή και την ανάπτυξη, καθώς και για προβλήματα μάθησης και
συμπεριφοράς. «Πυρκαγιά», όμως, ξέσπασε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού,
έπειτα από μια ανακοίνωση του Εθνικού Ερευνητικού Συμβουλίου των ΗΠΑ
(δημοσιεύθηκε στο «ΥΓΕΙΑ», στις 14 Ιανουαρίου 1997), σύμφωνα με την οποία «τα
ηλεκτρομαγνητικά πεδία δεν είναι επιβλαβή για την υγεία».

Και δεν το είπε
αυτό το Συμβούλιο αφ’ εαυτού του, αλλά ύστερα από την επανεξέταση 500 μελετών,
που διεξήχθησαν τα τελευταία 17 χρόνια.

«Οι μελέτες δεν έχουν δείξει

με πειστικό τρόπο ότι τα συνήθη,

μέσα και γύρω από τα σπίτια,
ηλεκτρομαγνητικά πεδία μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα υγείας», είπε σε
συνέντευξή του ο δρ Τσάρλς Φ. Στίβενς, επικεφαλής του Συμβουλίου, ο οποίος
είναι επίσης ερευνητής στο Ιατρικό Ίδρυμα Χάουαρντ Χιούζ και καθηγητής στο
Ίδρυμα Σαλκ, στη Λογιόλα της Καλιφόρνιας.

Βέβαια, η ανακοίνωση λέει λίγο
πιο κάτω ότι «υπάρχει κάποια ασθενής, αλλά στατιστικώς σημαντική σχέση της
συχνότητας της παιδικής

λευχαιμίας με τη διαβίωση κοντά σε πυλώνες», μόνο
που «καμία μελέτη δεν απέδειξε έως τώρα ότι η ελαφρώς αυξημένη συχνότητα του
καρκίνου αυτού οφείλεται στην ύπαρξη των πυλώνων». Αθώοι, λοιπόν, οι πυλώνες
μέχρις αποδείξεως του εναντίον, συμπέρανε το Συμβούλιο. Με τη διαφορά ότι
πολλοί ειδικοί, όπως ο κορυφαίος ερευνητής χημικός δρ Κιθ ΜακΛότσλαν, από το
Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, έχουν αντίθετη άποψη.

Ο δρ ΜακΛότσλαν έχει
μάλιστα εκφράσει και μια θεωρία για να εξηγήσει τη σχέση ηλεκτρομαγνητικών
πεδίων και καρκίνου, σύμφωνα με την οποία τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία επηρεάζουν
τις ελεύθερες ρίζες ­ ένα είδος

ασταθών μορίων που παράγονται διαρκώς στο
σώμα μας και έχουν τη δύναμη να προκαλέσουν βλάβες στο γενετικό μας υλικό, το
DNA

(η θεωρία του δημοσιεύθηκε στο «ΥΓΕΙΑ», στις 20 Φεβρουαρίου 1996). Άμα
καταλήξουν κάπου οι επιστήμονες θα σας ενημερώσουμε.