Γενοκτονία στη ζούγκλα

Μια «τελική λύση» μεθοδεύεται εις βάρος δεκάδων χιλιάδων προσφύγων
Χούτου, που αναζήτησαν καταφύγιο στα δάση του Ανατολικού Ζαΐρ, κυνηγημένοι από
τους αντάρτες του Λοράν Καμπίλα.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ανθρωπιστικές
οργανώσεις διαθέτουν στοιχεία για μεγάλες σφαγές προσφύγων, μεταξύ των οποίων
άρρωστοι, γυναίκες και παιδιά. Εφαρμόζοντας πολιτική γενοκτονίας, οι αντάρτες
του Ζαΐρ ξετρυπώνουν τους πρόσφυγες μέσα από την πυκνή ζούγκλα δήθεν για να
τους προσφέρουν βοήθεια, και αντί γι’ αυτό τους θανατώνουν με μαχαίρια και
τσεκούρια.

Είναι κοινή η πεποίθηση μεταξύ των στελεχών των ανθρωπιστικών
οργανώσεων ότι οι σφαγές ενορχηστρώνονται από την ηγεσία των Τούτσι στη
γειτονική Ρουάντα, που εμφανίζεται αποφασισμένη να εξοντώσει όσους Χούτου
κατέφυγαν στο Ζαΐρ μετά τον φονικότατο πόλεμο του 1994. Πολλοί από τους
πρόσφυγες Χούτου πιστεύεται ότι είχαν λάβει τότε μέρος στη μεγάλη γενοκτονία
της Ρουάντα, που κόστισε τη ζωή σε μισό εκατομμύριο Τούτσι.

300.000
ΧΑΜΕΝΟΙ

Κατά το παρελθόν, όποτε οι Ζαϊρινοί αντάρτες εκτόπιζαν
τους πρόσφυγες από τους καταυλισμούς τους, χιλιάδες άρρωστοι και ανήμποροι να
περπατήσουν έμεναν πίσω. Τώρα, δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές
οργανώσεις, που μάταια αναζητούσαν εδώ και μερικές εβδομάδες τουλάχιστον
300.000 χαμένους Χούτου, βρίσκονται μπροστά σε άδειους καταυλισμούς. Χιλιάδες
πρόσφυγες, που ήταν βαριά άρρωστοι από ελονοσία και χολέρα, έχουν εξαφανιστεί
και αυτοί στις ανατολικές περιοχές του Ζαΐρ, που τελούν υπό τον έλεγχο των
ανταρτών. Από αέρος δεν είχε καταστεί δυνατόν να εντοπιστούν παρά μερικές
εκατοντάδες εξαφανισθέντων. Μόλις χθες, ανθρωπιστικές οργανώσεις ανακοίνωσαν
ότι εντόπισαν μερικές χιλιάδες πρόσφυγες της φυλής Χούτου να περιπλανώνται
νότια της πόλης Κισανγκάνι, στο Βορειοανατολικό Ζαΐρ.

ΠΑΛΙΑ Η
ΠΟΛΕΜΙΚΗ

Υπό την πίεση της διεθνούς κοινότητας, που τους κατηγορεί
για σφαγές προσφύγων, οι αντάρτες του Λοράν Καμπίλα έχουν δώσει στον ΟΗΕ δύο
μήνες διορία για τον επαναπατρισμό των προσφύγων. Όμως, παραμένει άγνωστος ο
ακριβής αριθμός αυτών που σφαγιάστηκαν τους τελευταίους έξι μήνες. Η πολεμική
που έχει ξεσπάσει γύρω από τον αριθμό των προσφύγων, ζωντανών ή νεκρών, αθώων
ή ενόχων, στο Ανατολικό Ζαΐρ, χρονολογείται από παλιά. Οι εξόριστοι Χούτου
τους υπολογίζουν σε εκατομμύρια, ενώ η κυβέρνηση της Ρουάντα επιμένει ότι όσοι
επέζησαν έχουν επιστρέψει στη χώρα.

Ύστερα από επτάμηνο ανταρτοπόλεμο κατά
του Μομπούτου, ο Λοράν Καμπίλα ελέγχει τώρα το μεγαλύτερο μέρος της χώρας.
Όμως, το θέμα της εξαφάνισης των προσφύγων εξελίσσεται στην πρώτη διπλωματική
ήττα του, καθώς εντείνονται οι πιέσεις της διεθνούς κοινότητας.

ΘΑ ΕΡΘΕΙ
κάποτε η στιγμή, γράφει η «Μοντ», που θα καταλογισθούν οι ευθύνες για το
δράμα των προσφύγων. Και οι υπεύθυνοι είναι πολλοί. Είναι οι αντάρτες Τούτσι,
που η εκδίκησή τους δεν έχει τελειωμό για τους αθώους που έχασαν τη ζωή τους
στη γενοκτονία του 1994. Είναι οι ένοπλοι Χούτου, που έλαβαν μέρος στη
γενοκτονία, στην προσπάθειά τους να καταλάβουν την εξουσία στο Κιγκάλι.

Όμως και οι Δυτικοί δεν έχουν λόγους για να αισθάνονται περήφανοι. Η
αμερικανική ηγεσία βλέπει με ικανοποίηση τον Καμπίλα να βαδίζει από νίκη σε
νίκη. Προκειμένου να πέσει ο γαλλόφιλος Μομπούτου, προτιμούν να κάνουν τα
στραβά μάτια στο δράμα των προσφύγων. Και, το χειρότερο, υποχρεώνουν και τους
άλλους να κλείνουν τα μάτια, οργανώνοντας τεράστια εκστρατεία
παραπληροφόρησης. Τι ωραία που επέστρεψαν οι πρόσφυγες τον περασμένο χειμώνα!
Θεώρησαν το θέμα λήξαν, χωρίς να αναρωτηθούν τι απέγιναν άλλοι 300.000
πρόσφυγες που χάθηκαν από τα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Χωρίς να
αναρωτηθούν γιατί οι αντάρτες εμπόδισαν ανθρωπιστικές οργανώσεις και
δημοσιογράφους να φτάσουν κοντά τους.

Αργότερα, θα αποκαλυφθούν οι σφαγές.
Αργότερα, οι Αμερικανοί θα «ανακαλύψουν» ότι το αντάρτικο του Καμπίλα δεν
είναι ό,τι πιο δημοκρατικό υπάρχει στο Ζαΐρ για να διαδεχτεί το καθεστώς του
Μομπούτου. Όλο αυτό το διάστημα η Ευρώπη παρέμεινε για μιαν ακόμη φορά
σιωπηλή, ευθυγραμμισμένη με την πολιτική της Ουάσιγκτον. Οι κραυγές αγωνίας
της αρμόδιας επιτρόπου για Ανθρωπιστικά Θέματα, Έμας Μπονίνο, αγνοήθηκαν.