Μετά την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του είχε αναγνωρίσει το προβάδισμα Σημίτη

ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ Γεννηματά για τη «διαδοχή»
Παπανδρέου είχε σιωπηρά αποδεχθεί ο κ. Κ. Σημίτης, τα χρόνια μετά το
«Πεντελικό». Μετά την επιδείνωση της υγείας του Γιώργου Γεννηματά, το σκηνικό
άλλαξε και ήταν ο Γεννηματάς που «έδινε γραμμή» στα στελέχη της ομάδας του για
στήριξη του κ. Κ. Σημίτη ­ κάτι το οποίο και συνέβη τελικά, εκτός ελαχίστων
εξαιρέσεων.

Οι προσωπικές σχέσεις Σημίτη – Γεννηματά δεν μπήκαν σε
δοκιμασία ούτε με τα γεγονότα του «Πεντελικού». Ο κ. Σημίτης υποστήριξε έως το
τέλος την υποψηφιότητα του κ. Παρ. Αυγερινού για τη θέση του γραμματέα του
κόμματος, εναντιούμενος στη θέληση του Ανδρέα Παπανδρέου, που πίεσε έντονα για
την υπερψήφιση της υποψηφιότητας Τσοχατζόπουλου, απειλώντας ακόμα και με
διάσπαση. Τότε, ο Γιώργος Γεννηματάς κάμφθηκε – οι περισσότεροι «γεννηματικοί»
είχαν ψηφίσει λευκό, διευκολύνοντας την εκλογή Τσοχατζόπουλου.

Η
προσέγγιση Σημίτη – Γεννηματά είχε αρχίσει να συντελείται πριν από το ’89,
όταν άρχισε να διαφαίνεται στον ορίζοντα ότι το ΠΑΣΟΚ έμπαινε σε περιπέτειες.
Αργότερα ­ και μετά την κατάληξη της υπόθεσης Κουτσόγιωργα ­ στο κλίμα αυτής
της σύμπλευσης εντάχθηκε και ο κ. Κ. Λαλιώτης, καθώς είχε αρχίσει να
διαμορφώνεται ένα κλίμα πλήρους εσωκομματικής κυριαρχίας του Γιώργου
Γεννηματά, παρά την κατά καιρούς ψύχρανση των σχέσεών του με τον Ανδρέα
Παπανδρέου.

Την περίοδο εκείνη, ο κ. Σημίτης διέθετε ελάχιστα εσωκομματικά
ερείσματα, ενώ ο Γιώργος Γεννηματάς έλεγχε πλήρως σημαντικό μέρος του
κομματικού μηχανισμού, με διασύνδεση σε όλη την Ελλάδα.

Οι Σημίτης και
Γεννηματάς δεν είχαν στην πραγματικότητα συζητήσει ανοικτά το θέμα της
«διαδοχής». Ωστόσο, ήταν δεδομένο ότι ουδείς μπορούσε τότε να αμφισβητήσει την
πρωτοκαθεδρία Γεννηματά. Την περίοδο εκείνη είχαν γίνει και ορισμένες
συναντήσεις Γεννηματά – Σημίτη – Λαλιώτη, που όμως δεν πήραν ποτέ τον πολιτικό
χαρακτήρα που απέκτησε η μετέπειτα «κίνηση των 4», που έδωσε και τη λύση στο
εσωκομματικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ.

Ο Γιώργος Γεννηματάς, μετά την επιδείνωση
της υγείας του ­ όταν συνειδητοποίησε ότι δεν επρόκειτο «να γίνει το θαύμα» ­
αναγνώρισε με γενναιότητα το προβάδισμα στον κ. Σημίτη και στις ιδιωτικές του
συζητήσεις, ζήτησε από τα κορυφαία στελέχη της ομάδας του να τον υποστηρίξουν.