Διονύσης Σαββόπουλος

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971 πέθανε ο Γιώργος Σεφέρης. Και δυο μέρες μετά, από την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στην Πλάκα μέχρι το Πρώτο Νεκροταφείο, σχηματίστηκε μεγάλη πομπή που συνόδευσε το φέρετρο με τον ποιητή. Ήταν χούντα κι ο μεγάλος νεκρός ήταν η αφορμή να στοιχηθεί γύρω του ένας εξαναγκασμένος σε σιωπή από το καθεστώς […]

Γιώργος Κουμεντάκης, Κώστας Λειβαδάς, Γιώργος Νταλάρας και Ελευθερία Αρβανιτάκη μιλούν στο πλαίσιο του αφιερώματος των «ΝΕΩΝ» για τον μεγάλο δημιουργό

Το μεγάλο αφιέρωμα των «ΝΕΩΝ» στη ζωή και το έργο του εμβληματικού τραγουδοποιού

Όσοι πιστεύουν ότι η υπόθεση με την «προστασία» του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη ολοκληρώθηκε την περασμένη Τετάρτη, έπειτα από την επεισοδιακή ψήφιση της σχετικής τροπολογίας, ενημερώνω ότι δεν πρέπει να βιάζονται διότι το έργο έχει κι άλλες συνέχειες. Σοβαρές και λιγότερο σοβαρές. Παράδειγμα, τι θα γίνει την Τρίτη 28 Οκτωβρίου, όταν στο κέντρο της Αθήνας […]

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα» (εκδ. Πατάκη) και συνεντεύξεις του στα «ΝΕΑ»

Το σημερινό αντάμωμα δεν θα είναι όπως το είχε φανταστεί εκείνος. Δεν θα ξεφαντώσουμε, όπως υποσχόμασταν, δεκαετίες τώρα, τραγουδώντας μαζί του εκείνο το μεθυστικό «Ας κρατήσουν οι χοροί» και επαναλαμβάνοντας με μια φωνή, ύστερα από δική του πάντα προτροπή, «Εθνική Ελλάδος γεια σου». Δεν θα χορέψουμε «χορούς κυκλωτικούς/ κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς». Δεν […]

Το ξέρουμε από τον καιρό του Αριστοφάνη. «Οι γέροι χωριστά, οι νέοι άλλο πράμα, όποιος τους θέλει αντάμα πληρώνει ακριβά». Έτσι το τραγούδησε ο Σαββόπουλος στους δικούς του Αχαρνής. Κάθε νέα γενιά προσλαμβάνει τον κόσμο διαφορετικά, μιλάει άλλη γλώσσα, πιστεύει σε διαφορετικές αξίες, ζει με άλλα πρότυπα από ό,τι η γενιά των γονιών της. Ιδίως […]

Εκ πρώτης όψεως (και βεβαίως μας γοητεύει αυτό) μοιάζει ο καθένας από εμάς που γράφουμε τραγούδια με λόγια ελληνικά, να πορεύεται σε μια δική του «ερημιά», όλοι όμως πιστεύω πως πάντα επιστρέφουμε, πως κατοικούμε στο ίδιο σπίτι αφού στο τέλος της μέρας με τις ίδιες λέξεις  ονειρευόμαστε. Στη ματιά του καθενός (που σωστά το νιώθει […]

Τις τελευταίες ημέρες, τα μουσεία «έπαιξαν» στις πρώτες γραμμές της ειδησεογραφίας αλλά για τους εντελώς λάθος λόγους. Ο ένας ήταν το φιλανθρωπικό δείπνο με τους 800 καλεσμένους στην αίθουσα του Βρετανικού Μουσείου όπου φιλοξενούνται τα Γλυπτά του Παρθενώνα, το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις οργής και διαμαρτυρίας από επίσημους (ή, απλώς, διαδικτυακούς) φορείς στην Ελλάδα. Ας προσπεράσουμε […]

Από το φθινόπωρο του 1969 ως το καλοκαίρι  του 1971 είχε στηθεί στο υπόγειο «Ροντέο» (Χέυδεν 34, μεταξύ Πλατείας Βικτωρίας και Αχαρνών) γιάφκα παράνομης εγκληματικής οργάνωσης που προετοίμαζε την παγκόσμια επανάσταση με κεντρικά γραφεία στο Παρίσι, το Μπέρκλεϋ, το Βερολίνο τη Ρώμη. Την είχε ιδρύσει ο Διονύσης Σαββόπουλος επιστρέφοντας από το διαλυμένο Παρίσι του Μάη […]

Τι είναι για σένα η πατρίδα σου; Αυτή είναι η πιο δύσκολη ερώτηση που μπορείς να κάνεις σε έναν Ελληνα, γιατί στην πραγματικότητα δεν ξέρει ούτε τι θέλει να πει ούτε τι θες να ακούσεις εσύ που τον ρωτάς, μπας και αποφύγει να απαντήσει στ’ αλήθεια. Είναι και λίγο κριντζ να μιλάς πια για τέτοια […]

Πάντα βρίσκαμε κάποιον να κάνει τη δουλειά. Τους ποιητές για να τους τραγουδούν οι εργάτες. Τον Θεοδωράκη να σε ξεσηκώνει, τον Χατζιδάκι να σε εξημερώνει και τον Ξαρχάκο να σε παίρνει ταξίδι. Ο Σαββόπουλος έκανε τη δουλειά του εθνικού ψυχαναλυτή. Και μάλιστα σου τα έλεγε πριν καν προλάβεις να ανοίξεις το στόμα σου. Ηξερε πολύ […]

Ο συγγραφέας και μεταφραστής Γιώργος - Ικαρος Μπαμπασάκης γράφει για τον Διονύση Σαββόπουλο που ήταν, είναι και θα είναι παρών

Τον Απρίλιο του 1983 ο Χρήστος Βακαλόπουλος δημοσίευσε στο περιοδικό «Ντέφι» ένα κείμενο για την προσωπική ακρόαση των τραγουδιών από το «Τραπεζάκια έξω». Το αναδημοσιεύουμε – με περικοπές – από τον τόμο «Η ονειρική υφή της πραγματικότητας» (εκδ. Εστία, 2005)

Τι να γράψω για τον Σαββόπουλο; Αφού σε ό,τι γράφω, σε ό,τι έχω γράψει στη ζωή μου, τις περισσότερες φορές υπάρχει πάντα και λίγο Σαββόπουλος. Και όσο κι αν δεν μου αρέσει να αναφερόμαστε στον εαυτό μας με αφορμή τον θάνατο ενός σπουδαίου, με τον Σαββόπουλο δεν γίνεται να το αποφύγεις. Διότι έκανε όσο κανένας […]

Το τραγουδούσε ο ίδιος: «Να δω τους ποιητές πρόλαβα εγώ». Και το εννοούσε. Εμπνεόταν από τους στίχους και τα σπαράγματά τους δημιουργώντας από το μηδέν τα δικά του τραγούδια

Ολόκληρο το ταξίδι του Διονύση Σαββόπουλου ήταν οι συναντήσεις του με τη γενιά του. Την ξέρω αυτή τη γενιά.  Γεννημένοι το 1943, το 1944, το ’45, μέχρι το ’46. Γενιά και του συχωρεμένου του πατέρα μου.  Γεννηθείς το ’43 εκείνος. Το ’44 ο Διονύσης. Γενιά που πρόλαβε τον απόηχο του Εμφυλίου. Ηταν στην άνοιξη του […]