Ο έμπιστος εισηγητής σε εξεταστικές

Ο έμπιστος εισηγητής σε εξεταστικές

Ο απολυθείς… εναερίως υφυπουργός Λάζαρος Τσαβδαρίδης ήταν άνθρωπος του προέδρου Κυριάκου του Α’ – τώρα, μετά την απόλυση, δεν ορκίζομαι ότι παραμένει. Τόσο δικός του, τόσο kyriakistas, που ο πρόεδρος τον είχε τοποθετήσει, σε δύο κρίσιμες για την κυβέρνηση, και τον ίδιο (να τα λέμε κι αυτά), εξεταστικές επιτροπές. Τις παραθέτω:

– Εξεταστική Επιτροπή για το δυστύχημα των Τεμπών. Συμμετείχε ως εισηγητής της πλειοψηφίας στη διερεύνηση του σιδηροδρομικού δυστυχήματος.

– Εξεταστική Επιτροπή για τις παρακολουθήσεις. Διετέλεσε εισηγητής της πλειοψηφίας για το ζήτημα των υποκλοπών και ήταν εκ των πρωτεργατών του «θαψίματος». Οπως γίνεται αντιληπτό, εισηγητής σε δύο τόσο σοβαρές υποθέσεις δεν μπαίνει ο πασαένας. Πρέπει να είσαι έμπιστος του αρχηγού για να αναλάβεις ένα τόσο σοβαρό έργο. Κι από την άλλη να είσαι δεκτικός σε παρατηρήσεις, επισημάνσεις, ακόμη και υποδείξεις, για το πώς θα χειριστείς τα θέματα. Κι ο Τσαβδαρίδης ήταν!

Είχε δώσει βέβαια, επιτυχώς, εξετάσεις νωρίτερα. Σε μια άλλη εξεταστική, την Εξεταστική Επιτροπή για τη χρηματοδότηση των ΜΜΕ, είχε τοποθετηθεί ως μέλος. Η Επιτροπή, όπως ίσως ενθυμείσθε, είχε διερευνήσει την κρατική χρηματοδότηση σε μέσα ενημέρωσης και εταιρείες δημοσκοπήσεων κατά την περίοδο της πανδημίας, που προσφυώς είχε ονομαστεί «λίστα Πέτσα». Και τα είχε βγάλει όλα… αλφαδιά!

Για τις καλές υπηρεσίες του ανταμείφθηκε με ένα υφυπουργείο, έστω αυτό του Ανάπτυξης – εκ των αναλωσίμων. Τον αντάμειψε ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, μέχρι να τον εξωπετάξει χθες, από αέρος. Συμβαίνουν αυτά στην πολιτική, τι να κάνουμε…

Γαλάζιοι στον δρόμο της… απώλειας

Ο Τσαβδαρίδης με το «σουτ» που έφαγε από την κυβέρνηση έρχεται να προστεθεί σε μια μακριά αλυσίδα ανθρώπων που όλοι πήραν τον δρόμο της… απώλειας, επειδή υπέπεσαν σε κάποιο λάθος που δεν έπαιρνε… συγχώρεση, ούτε από τον παπά της ενορίας. Πόσω μάλλον από τον… άτεγκτο πρόεδρο Κυριάκο τον Α’, ο οποίος δεν σηκώνει «μύγα στο σπαθί του» – τόσο άτεγκτος, σου λέει.

Καμιά 20αριά είναι τα παλικάρια (όλοι άνδρες!) που απομακρύνθηκαν ή παραιτήθηκαν από τις κυβερνήσεις Μητσοτάκη, κατόπιν υποδείξεως ή απαιτήσεως του αρχηγού. Ξεκινήσαμε, θυμάστε, με υφυπουργό Εξωτερικών Αντ. Διαματάρη το… μακρινό 2019 (αυτός δεν είχε το πτυχίο που έλεγε ότι διέθετε από το Columbia), συνεχίσαμε με υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιο Λιβανό (που «παρασύρθηκε» σε μια επίσκεψη στη Σπάρτη και έκανε δηλώσεις που δεν άρεσαν για τις αγροτικές αποζημιώσεις του 2007), έπειτα είχαμε την «γκράντε» αποπομπή του ανιψιού «έφαγα τη σφαίρα για τ’ αφεντικό» Γρηγόρη (Δημητριάδη) για τις υποκλοπές και τον Φεβρουάριο του 2023 την παραίτηση του Κώστα Καραμανλή, υπουργού Υποδομών και Μεταφορών (μετά το δυστύχημα των Τεμπών).

Ωραία ως εδώ; Πάμε παρακάτω, γιατί έχει και συνέχεια το έργο.

Υπάρχει χρόνος και για άλλους

Αύγουστο του 2023, μια φωτογραφία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νότη Μηταράκη από την Πάτμο τον θέτει εκτός κυβέρνησης – θεωρήθηκε ότι δεν έπρεπε να επισκεφθεί την οικογένειά του που παραθέριζε στο νησί, ενώ μαίνονταν πυρκαγιές στη χώρα. Ακολουθεί η παραίτηση του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη από το υπουργείο Ναυτιλίας (μετά τον θάνατο επιβάτη πλοίου στον Πειραιά – συγκεκριμένα του Αντώνη Καρυώτη), του Γιάννη Οικονόμου, υπουργού Προστασίας του Πολίτη, τον Ιανουάριο του 2024 και των Σταύρου Παπασταύρου και Γιάννη Μπρατάκου, υπουργού και υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ αντίστοιχα, τον Μάρτιο του 2024.

Στον ίδιο κατάλογο συγκαταλέγεται ένα ρεκόρ αποπομπής μέλους της κυβέρνησης – αφορά την παραίτηση υφυπουργού ονόματι Αρίστου Δοξιάδη, υφυπουργού Καινοτομίας, μόλις 33 ώρες μετά την ορκωμοσία του (ως ιδιοκτήτης εταιρείας είχε αφήσει ληξιπρόθεσμα χρέη στο Δημόσιο, μη φανταστείς, όχι πολλά… κάπου 10 εκατ.!!!). Το κοσμοϊστορικό γεγονός συνέβη τον Μάρτιο του 2025. Και μετά μπήκε στη ζωή μας, Ιούνιο του 2025, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία, λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, «σάρωσε» τρεις υπουργούς και πέντε υφυπουργούς. Συγκεκριμένα παραιτήθηκαν / αποπέμφθηκαν από την κυβέρνηση οι Μάκης Βορίδης, Κώστας Τσιάρας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, Τάσος Χατζηβασιλείου, Διονύσης Σταμενίτης και Χρήστος Μπουκώρος, στον απόηχο των δικογραφιών και των ερευνών για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αντε και σ’ άλλα με υγεία – άλλωστε έχουμε τουλάχιστον επτά μήνες μπροστά μας ως τις εκλογές…

Ενημέρωση με στόχο τη συναίνεση

Κι αφού ολοκληρώσαμε με τα ιδιαιτέρως… σοβαρά ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας που είναι ένα… κολοσσιαίο ζήτημα, σαν αυτό του Τσαβδαρίδη και της θυγατέρας του, ας πάμε στα λιγότερο… σοβαρά. Οπως η ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη. Η οποία θα ξεκινήσει από σήμερα το πρωί και θα ολοκληρωθεί την επόμενη εβδομάδα – ο πρόεδρος της Νίκης είχε, λέει, πρόγραμμα για σήμερα και θα επισκεφθεί τον υπουργό Εξωτερικών την Τρίτη.

Πρώτος θα λάβει ενημέρωση για το «καλώδιο» και τα διατρέξαντα με τις ρηματικές διακοινώσεις και τα ρέστα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, τον οποίο θα συνοδεύει ο τομεάρχης Εξωτερικών του Κινήματος Δημ. Μάντζος. Μετά τον Ανδρουλάκη, θα ακολουθήσουν οι υπόλοιποι κατά την «κοινοβουλευτική τάξη».

Ζητούμενο; Η συναίνεση, την οποία δεν τη βλέπω να έρχεται…

Το δέντρο και «μερικοί φίλοι»

Η ευγενική πρόσκληση που έλαβα από τον δήμαρχο Αθηναίων ανέφερε, στις 24 Νοεμβρίου το απόγευμα, με το σούρουπο, να είμαι κι εγώ στην Πλατεία Συντάγματος, ώστε, αφού «γίνουμε όλοι μια αγκαλιά» (όπα…), εν συνεχεία εκείνος να ανάψει τα φωτάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου που θα στολίζει την κεντρική πλατεία της πόλης. Η πρόσκληση μου θύμισε μια άλλη, προ 25ετίας και πλέον, του τότε δημάρχου Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλου, ο οποίος με είχε καλέσει διά ζώσης.

– Μα τι να κάνω εκεί; τον είχα ρωτήσει.

– Ελα, θα είμαστε μερικοί φίλοι, μου είχε απαντήσει, να ανάψουμε τα λαμπάκια στο δέντρο (εκείνος, οικολόγος ων, «στόλιζε» κάτι σιδηροκατασκευές, αντί για «ζωντανό» δέντρο).

Μην τα πολυλογώ, πήγα. Οι «μερικοί φίλοι» ήταν καμιά 20αριά… χιλιάδες άνθρωποι!

Το «μερικοί φίλοι» έχει μείνει παροιμιώδες μεταξύ μας…

Για τη Νυρεμβέργη

Βιβλίο σπουδαίο, αποτέλεσμα εργώδους, ρεπορταζιακής και ιστοριοδιφικής προσπάθειας, θα εισηγηθώ για σήμερα. Επιγράφεται «Η κληρονομιά της Νυρεμβέργης», είναι γραμμένο από έναν από τους κορυφαίους δημοσιογράφους της Θεσσαλονίκης, τον Σταύρο Τζίμα, και το θέμα του είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει η λέξη Νυρεμβέργη.

Ο Τζίμας, με την ορμή, την περιέργεια και τη διάθεση νέου ρεπόρτερ προς αναζήτηση της αλήθειας, συνέλεξε μαρτυρίες και «ρεπορτάζ» από τις ιστορικές πηγές για τη δίκη των Ναζί συνεργατών του Χίτλερ στη Νυρεμβέργη, 80 χρόνια πριν, το 1946. Και παραδίδει στο αναγνωστικό κοινό ένα βιβλίο το οποίο αποτελεί συμβολή στην ιστορική μνήμη και σε ό,τι μας αφορά για έναν επιπλέον λόγο: λίγα πράγματα έφτασαν σε εμάς εδώ εκείνη την περίοδο, καθώς η Ελλάδα βυθιζόταν στη δίνη του Εμφυλίου και το τελευταίο που την απασχολούσε ήταν το τέλος των ναζιστών.

Παιδί ηπειρωτών μεταναστών στη γερμανική πόλη με το τόσο βαρύ ιστορικό φορτίο, ο Τζίμας επέστρεψε σε αυτή 50 χρόνια αργότερα για να συλλέξει στοιχεία και μαρτυρίες για τη δίκη που συγκλόνισε τον κόσμο. Το βιβλίο του διαβάζεται ως ρεπορτάζ, είναι εύληπτο και κατανοητό, και σε μια εποχή που σημαδεύεται από την άνοδο της Ακροδεξιάς, ειδικά στη Γερμανία, απολύτως χρήσιμο. Κυκλοφορεί, με πρόλογο του Ευάγγελου Βενιζέλου, από τις εκδόσεις Επίκεντρο.