Απώλειες

Ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης είδε την πόρτα της εξόδου μετά την υπόθεση της αθλητικής μοριοδότησης της κόρης του. Ομως το ζήτημα κακώς περιορίζεται στις τεχνικές λεπτομέρειές του, στο πώς ακριβώς αξιοποιήθηκε ένα προνόμιο.

Καταρχάς, εδώ μιλάμε για τον πιο σκληρό, αλλά και τον πιο αγνό ανταγωνισμό αυτής της χώρας. Αυτόν των παιδιών στις Πανελλαδικές, εκεί όπου θεωρητικώς δεν υπάρχουν χορηγοί, γνωριμίες, πολιτικά «δόντια», μόνο παιδιά που λιώνουν πάνω από τα βιβλία, γονείς που ματώνουν οικονομικά για τα φροντιστήρια επενδύοντας τις ελπίδες τους.

Είναι ακριβώς το είδος του θέματος που εξοργίζει τον απλό οικογενειάρχη και δεν είναι τυχαίο ότι πρωτοστάτησαν στις καταγγελίες γονείς άλλων κοριτσιών που καταγγέλλουν πως αδικήθηκαν.

Ο ίδιος ο υφυπουργός επιμένει ότι η κόρη του δεν έκανε τίποτα λάθος. Το γεγονός, όμως, ότι χρειάστηκε να χάσει η κυβέρνηση έναν υφυπουργό για να κλείσει πολιτικά αυτή η υπόθεση, λέει από μόνο του αρκετά.

Το ηθικό ζήτημα δεν αφορά, άλλωστε, ένα παιδί. Αλλά το πώς επιλέγει κανείς να αξιοποιήσει όσα του δόθηκαν από τη λαϊκή ψήφο.

Κατά τη διάρκεια της δίκης (σε α΄ βαθμό) των «ιδιωτών» που συνδέονται με το Predator και τις υποκλοπές, ο συνεργάτης ενός εκ των κατηγορουμένων κατέθεσε ενόρκως ότι στην εξεταστική επιτροπή που είχε συγκροτηθεί στη Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2022, προσκομίζοντας και σχετικά στοιχεία, είχε λάβει έτοιμες στο κινητό του τις ερωτήσεις που θα του έθεταν στην κατάθεσή του, από έτερο συνεργάτη που διαβεβαίωνε πως «όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα εμείς δεν φοβόμαστε τίποτα».

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο συνάδελφος Πάνος Τσίκαλας στο in.gr έκανε τον κόπο να ελέγξει αν τα προσυνεννοημένα εκείνα ερωτήματα είχαν όντως τεθεί στον μάρτυρα.

Και οι ερωτήσεις που τελικά ακούστηκαν ήταν ακριβώς οι ίδιες. Ανάμεσα στους βουλευτές που τις υπέβαλαν ήταν και ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης. Μετά την κατάθεση, μάλιστα, ο μάρτυρας φέρεται να ενημερώθηκε ότι «πήγε πολύ καλά», σαν να υπήρχε και κάποιου είδους μεταγενέστερη αξιολόγηση της κοινοβουλευτικής παράστασης.

Επειδή, λοιπόν, γράφαμε πρόσφατα και για τον κοινοβουλευτισμό, ο καθένας σε αυτή τη ζωή επιλέγει πώς θα αξιοποιήσει όσα του εμπιστεύτηκαν. Το μόνο λυπηρό είναι πως τέτοια πολιτικά ταλέντα αποδεικνύονται απώλεια για κάθε κυβέρνηση που σέβεται τον εαυτό της, περισσότερο απ’ όσο σέβεται τους θεσμούς. Κρίμα.