Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Μωσαϊκό εθνικοτήτων, με κοινό στόχο

Η Αμερικανίδα σκηνοθέτρια Σάρα Ντράιβερ, η Δανή ηθοποιός Τρίνε Ντίρχολμ, ο Βρετανός ηθοποιός Τομ Οστιν, οι παραγωγοί Ροντρίγκο Αρέιας από την Πορτογαλία και Κωνσταντίνος Κοντοβράκης από την Ελλάδα καθώς και ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης συναντήθηκαν πριν από λίγες μέρες στην αίθουσα Παύλος Ζάννας, στο πλαίσιο του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για να λάβουν μέρος σε μία συζήτηση για τη νέα ταινία στην οποία όλοι μαζί συνεργάζονται.

Είναι το «An Odd Enchantment» (Μια παράξενη γοητεία) σε σκηνοθεσία Σ. Ντράιβερ, που αναμένεται να διανεμηθεί στις αίθουσες το 2027. Και η γνωριμία όλων αυτών των καλλιτεχνών, άρα κατ’ επέκταση και της ίδιας της ταινίας, ξεκίνησε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

«Πρόκειται για μια εξερεύνηση του πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη βία μέσα από τη φαντασία», ανέφερε η Σάρα Ντράιβερ, που έχει υπάρξει στενή συνεργάτιδα του Τζιμ Τζάρμους και είναι γνήσια εκπρόσωπος του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου (σε παλαιότερη διοργάνωση το ΦΚΘ είχε κάνει αφιέρωμα στο έργο της).

«Η κεντρική ηρωίδα – που υποδύεται η Τ. Ντίρχολμ – επιβιώνει από μια μαζική ένοπλη επίθεση και επιστρατεύει τη φαντασία της για να διαχειριστεί τον τρόμο που βίωσε».

Η Ντράιβερ υπογράμμισε ότι το ενδιαφέρον της για το θέμα γεννήθηκε από την ανάγκη να κατανοήσει πώς οι επιζώντες διαχειρίζονται το τραύμα, σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη και βίαιη περίοδο για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και το πόσο καθοριστικά την επηρέασε η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, αλλάζοντας βαθιά τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τα πράγματα.

«Πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να γελάσω ξανά ύστερα από όσα συνέβησαν», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως η ταινία της είναι ταυτόχρονα βαθιά δεμένη με την ομορφιά της ζωής, τη δύναμη της φαντασίας, το γέλιο και τη φιλία.

Η Τρίνε Ντίρχολμ, μία από τις πιο διάσημες ηθοποιούς του δανέζικου κινηματογράφου που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη για την προώθηση της ταινίας «The Guest» του Μαντς Μένγκελ, θυμήθηκε το πρώτο e-mail που έλαβε από τη Σάρα Ντράιβερ μετά τη γνωριμία τους στη Θεσσαλονίκη, με το moodboard της ταινίας αλλά και το σενάριο που ακολούθησε λίγο αργότερα.

«Δεν είχα δει ποτέ ξανά κάτι ανάλογο. Όλο αυτό είχε κάτι μαγικό, κάτι πραγματικά ιδιαίτερο. Το σύμπαν της Σάρα άρχισε να με τραβάει με έναν ανεξήγητο τρόπο κι έτσι αποφάσισα να ακολουθήσω αυτό το συναίσθημα».

Τόσο ως παραγωγός όσο και ως θεατής, ο Κ. Κοντοβράκης είναι συχνά επιφυλακτικός απέναντι στον σουρεαλισμό, αλλά διαβάζοντας το σενάριο, όπως είπε, «κατάλαβα αμέσως ότι επρόκειτο για μια ιστορία για τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, αλλά και για όλες τις δυνάμεις που τις υπονομεύουν».

«Οι χώρες αλλάζουν, αλλά εμείς πρέπει να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε», είπε ο Ροντρίγκο Αρέιας, αναφερόμενος στις συνθήκες χρηματοδότησης, ιδίως στον χώρο του ανεξάρτητου κινηματογράφου. «Χρειάζεται να διεκδικούμε διαρκώς αξιοπρεπείς συνθήκες χρηματοδότησης, μια πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε συνεχώς τα τελευταία χρόνια στην Πορτογαλία».

Ο σκηνικός χώρος του σπιτιού όπου θα λαμβάνει χώρα η ιστορία της ταινίας είναι ένα μεσαιωνικό οίκημα που βρέθηκε στην Πορτογαλία. Και τέλος, από τη δική του πλευρά, ο δις υποψήφιος για το Όσκαρ μοντάζ Γιώργος Μαυροψαρίδης πρόσθεσε μια διαφορετική οπτική στην ανάγνωση της ταινίας ως προς το στοιχείο της βίας, επισημαίνοντας πως «πραγματεύεται διαφορετικές μορφές της, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον τρόπο που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εδραιώσει την κυριαρχία τους στην κινηματογραφική βιομηχανία».

Σε κάθε περίπτωση αυτή η διεθνής συνεργασία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς οι πολιτιστικές διοργανώσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως τόπος συνάντησης και καλλιτεχνικής ζύμωσης. Και σε αυτόν τον τομέα το ΦΚΘ έχει σίγουρα πετύχει.