Ξύλο στην Ευελπίδων μέρα μεσημέρι

Η ιστορία των διαρροών του τελευταίου σεμιναρίου της ΚΕΔ δείχνει και το γιατί η ελληνική διαιτησία είναι σήμερα χειρότερη από ποτέ. Θέλω απλά να σκεφτείτε τι έγινε για να το καταλάβετε. Οι ξένοι αρχιδιαιτητές κάθε φορά που υπάρχει διακοπή πρωταθλήματος μαζεύουν τους διαιτητές και τους κάνουν ανάλυση των λαθών που έχουν εντοπίσει.

Την περασμένη Δευτέρα, πριν καλά καλά ολοκληρωθεί το σεμινάριο, άρχισαν οι διαρροές. Ποιος τις κάνει; Ο αρχιδιαιτητής Λανουά και ο υπεύθυνος VAR Πάολο Βαλέρι; Αποκλείεται. Μπορεί να είναι κανά δυο χρόνια στην Ελλάδα αλλά δεν έχουν σχέση με ελληνικά ΜΜΕ.

Ομοιες

Οι διαρροές αυτές είναι σχεδόν παντού όπου δημοσιεύονται απολύτως όμοιες. Εν πολλοίς αυτό συμβαίνει γιατί στην εποχή του Διαδικτύου το copy paste πάει σύννεφο! Πλην, όμως, ό,τι γράφεται οι δημοσιογράφοι δεν το βγάζουν από το κεφάλι τους.

Κάποιος όλα όσα γράφονται τα διακινεί. Αν είχαμε μια κανονική ποδοσφαιρική ομοσπονδία θα ήταν θέμα ποιος τα μοίρασε όλα αυτά που κυκλοφόρησαν. Αλλά η ΕΠΟ κάνει σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Γιατί; Γιατί περισσότερο και από βελτίωση της διαιτησίας αυτό που θέλουν στην ΕΠΟ είναι να κυκλοφορεί η εντύπωση πως υπάρχει ενδιαφέρον για τη βελτίωση: η επικοινωνία (δηλαδή το τι φαίνεται να γίνεται…), είναι πιο σημαντικό από το τι γίνεται.

Ετσι εμφανίζονται διάφορες διαρροές του είδους «ο Λανουά στεναχωρήθηκε με αυτά που είδε και απείλησε ότι θα φύγει κτλ». Ποιος νοιάζεται; Οι διαιτητές όχι.   

Πέναλτι

Το πρόβλημα της διαιτησίας δεν είναι το αν ένας διαιτητής δίνει ή δεν δίνει ένα πέναλτι. Είναι ότι φέτος ειδικά μοιάζει οι έλληνες διαιτητές να εμφανίζονται στα ματς της ΑΕΚ, του ΠΑΟ και του ΠΑΟΚ με μια συμπεριφορά – αν μη τι άλλο – περίεργη.

Υπάρχει υποψία ότι αυτό είναι συνέπεια της καλοκαιρινής απόφασης της ομοσπονδίας να ζητήσει τις θέσεις του Ολυμπιακού, του ΠΑΟΚ, του ΠΑΟ και της ΑΕΚ για την παραμονή ή όχι του αρχιδιαιτητή.

Πλην του Ολυμπιακού οι άλλοι τρεις ευλόγησαν την παραμονή του Γάλλου και των συνεργατών του. Το γεγονός μοιάζει να απασχολεί πολύ τους έλληνες διαιτητές που – θα το πω κομψά – δεν θέλουν να κακοκαρδίζουν όσους τον Λανουά τον κράτησαν εδώ.

Ευεργέτης

Οι έλληνες διαιτητές βλέπουν τον εκάστοτε ξένο διαιτητή ως ευεργέτη τους γιατί όλοι τους βγάζουν από τη διαιτησία περισσότερα χρήματα από τις δουλειές τους. Θέλουν να παίρνουν παιχνίδια, θέλουν κάλυψη, θέλουν να γίνουν ή να παραμείνουν διεθνείς.

Οι φίλοι του Λανουά είναι δυο φορές φίλοι. Αλλωστε, ο Γάλλος τους ακούει κιόλας τους έλληνες διαιτητές. Πέρυσι διέκοψε τα βίντεο με τα οποία δημοσίως τους έκρινε, όταν του το ζήτησαν.

Κρυφτούλι

Υπάρχει επίσης και κάτι άλλο: το κρυφτούλι με το VAR. Οποιος διαιτητής φοβάται να αποφασίσει κάνει πλέον κάτι απλό: αφήνει το VAR να πάρει την απόφαση. Η περίπτωση του διαιτητή Ευαγγέλου στο Καυταντζόγλειο στο ματς του Ηρακλή με τον ΠΑΟ είναι ενδεικτική.

Εχει χαρίσει σε δύο περιπτώσεις την αποβολή στον Αντίνο. Στις καθυστερήσεις γίνεται η φάση του πέναλτι που κερδίζει ο ΠΑΟ για χέρι του αμυντικού του Ηρακλή Ζούλιεβιτς. Ο Ευαγγέλου που είναι μεγάλο παιδί δεν το δίνει και περιμένει την υπόδειξη του VAR. Και η στάση του αυτή καθιστά φανερό – στα μάτια μου τουλάχιστον – ότι γνωρίζει πως έπρεπε να βγάλει κάρτα στον Αντίνο.

Ακριβώς επειδή δεν το έχει κάνει, δεν θέλει την ευθύνη της απόφασης του πέναλτι στις καθυστερήσεις: από τη στιγμή που δεν το δίνει, η απόφασή του να μην αποβάλει τον Αντίνο μοιάζει ανθρώπινο λάθος – κι ας έχει γίνει αυτό δύο φορές. Φυσικά όταν ειδοποιείται από το VAR δίνει το πέναλτι και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Δεν το έδωσε αυτός – δεν το είδε. Αυτός απλά έκανε ένα ακόμα λάθος. Ανθρωπος είναι. Και πονηρούλης.     

Λάθη

Το άλλο καταπληκτικό είναι πώς διάβολο φτάνουν αυτοί οι διαιτητές στην πρώτη κατηγορία. Το θέμα δεν είναι τα λάθη του διαιτητή Μόσχου στο ΑΕΚ – Λεβαδειακός (2-1): η πραγματική ερώτηση είναι πώς γίνεται ένας διαιτητής που σφυρίζει φάουλ σε σύγκρουση δύο συμπαικτών, όχι μόνο να φτάνει στη Σουπερλίγκα αλλά να γίνεται και διεθνής! Γι’ αυτό ειλικρινά δεν έχω απάντηση.

Ισως το μόνο που εξηγεί τα πάντα είναι η απόλυτη απουσία ελέγχων στον χώρο και δεν αναφέρομαι στους ελέγχους της ΚΕΔ αλλά στους ελέγχους του ίδιου του κράτους και των λειτουργών του. Στο μπάσκετ π.χ. μάζεψαν κόσμο για τα σχολικά πρωταθλήματα και τα ματς του Προμηθέα. Με το ποδόσφαιρο ουδείς ασχολείται. Ενώ κάθε αγωνιστική βλέπουμε λάθη απίθανα.

Πήγαν

Μιλώντας για κρατικούς ελέγχους, έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει με αυτή τη μοναδική ιστορία με πρωταγωνιστές τους οπαδούς του ΠΑΟ που πήγαν στη Θεσσαλονίκη για το ματς με τον Ηρακλή, πήραν εισιτήρια κανονικά, μπήκαν στο γήπεδο μολονότι υπήρχε απαγόρευση της αστυνομίας. Εχω πραγματική περιέργεια για το ποιο μπορεί να είναι το όποιο πόρισμα μετά τη σχετική έρευνα που μου λένε πως γίνεται.

Μεσημέρι

Οπως αποδείχτηκε, η απαγόρευση μετακίνησης ήταν μάλλον αστήρικτη. Οι οπαδοί πήγαν, παρακολούθησαν το ματς, δεν έκαναν επεισόδια κι όλα ολοκληρώθηκαν ήρεμα και ωραία. Πλην, όμως, όλοι έγραψαν τον νόμο και τις αποφάσεις της αστυνομίας στα παλιά τους υποδήματα. Απομένει να δούμε ποια θα είναι η συνέχεια. Θα κάνει η κυβέρνηση τα στραβά μάτια; Δεν αποκλείεται.

Οποιος ωστόσο το κάνει, ας γνωρίζει πως αυτό έχει δημιουργήσει ένα προηγούμενο. Και είναι και παράδειγμα απόλυτης χαλαρότητας των κρατικών Αρχών: κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να παίζουν ξύλο χθες στην Ευελπίδων οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕΚ με οργανωμένους οπαδούς του Πανιωνίου. Μέρα μεσημέρι.

Θα ακούμε

Γενικά πρέπει να πω ότι υπάρχει απόλυτη χαλάρωση στα περίφημα μέτρα προστασίας των γηπέδων κ.λπ. κ.λπ. Τα πολυδιαφημισμένα ηλεκτρονικά εισιτήρια είναι σεβαστά μόνο σε κεντρικές θύρες: σε κάποια γήπεδα ένα σωρό κόσμος μπαίνει όχι χωρίς ηλεκτρονικό εισιτήριο, αλλά χωρίς εισιτήριο γενικά – ακόμα και σε ευρωπαϊκά ματς.

Η ΔΕΑΒ έχει βγάλει τελευταία κάποιες αποφάσεις που δείχνουν ότι δεν θέλει να κακοκαρδίζει ομάδες. Καταλαβαίνω ότι πάμε σιγά σιγά για εκλογές και η κυβέρνηση δεν θέλει μέτωπα. Αλλά μόλις τα «παιδιά» που έπαιξαν ξύλο στην Ευελπίδων μέρα μεσημέρι αρχίσουν να μαχαιρώνονται πάλι, θα ακούμε από τους υπουργούς ότι φταίνε οι ομάδες, οι κακοί παράγοντες, οι δημοσιογράφοι κ.λπ.