NEWS ANALYSIS

Οι Συντηρητικοί παίζουν το χαρτί του Φάρατζ

4 λεπτά

Αυτή την εβδομάδα στο Μπέρμιγχαμ η σεζόν των πολιτικών συνεδρίων στη Μεγάλη Βρετανία έριξε αυλαία. Σε ένα μεταμοντέρνο συνεδριακό κέντρο που θύμιζε το Πανόπτικον του Μπένθαμ, οι Συντηρητικοί είχαν κρεμάσει τη δική τους εκδοχή της διάσημης Ταπισερί του Μπαγέ, το μαγευτικό πρωτότυπο της οποίας κοσμεί αυτή την περίοδο το Βρετανικό Μουσείο. Η εκδοχή των Τόρις είχε μάλλον σατιρικό χαρακτήρα: αντί για τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή και τη μάχη του Χάστινγκς, παρήλαυναν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι και γνωστοί δημοσιογράφοι.

Αναντίλεκτα, η κίνηση ήταν επικοινωνιακά επιτυχημένη. Αν υπάρχει κάτι που αυτό το κόμμα κάνει ιστορικά καλύτερα από οποιονδήποτε, είναι το πολιτικό μάρκετινγκ: από την περίφημη αφίσα του 1979 – «Labour isn’t working» («Οι Εργατικοί δεν δουλεύουν») – των αδελφών Σάατσι, που βοήθησε τη Μάργκαρετ Θάτσερ να κερδίσει τις εκλογές, έως τον Τζέρεμι Κλάρκσον του Top Gear, που βρέθηκε φέτος στη σκηνή για να μιλήσει για τα προβλήματα των αγροτών. Το κόμμα σίγουρα ξέρει να πουλάει τα πολιτικά του προϊόντα, αλλά το ερώτημα που παραμένει είναι αν υπάρχει κάτι ουσιαστικό μέσα στη συσκευασία.

Η απάντηση ήταν το φυλλάδιο της Κέμι Μπάντενοκ, με τίτλο «The Right Way» («Ο δεξιός / σωστός δρόμος»), που εκδόθηκε την πρώτη ημέρα του συνεδρίου και αποτελείται από ενενήντα πέντε σελίδες, θυμίζοντας σκόπιμα το προγραμματικό κείμενο της Θάτσερ του 1976. Στις σελίδες του, η αρχηγός αυτοπαρουσιάστηκε ως επικεφαλής ενός «νέου Συντηρητικού Κόμματος», απαλλαγμένου από τις επιλογές που το οδήγησαν στην εκλογική κατακρήμνιση του 2024.

Ομολογουμένως, η διάθεση στους διαδρόμους και στα μπαρ ήταν αισθητά πιο αισιόδοξη. Επειτα από δύο χρόνια ταπείνωσης, οι Συντηρητικοί φαίνεται πως έχουν ξαναρχίσει να πιστεύουν στον εαυτό τους ως κόμμα εξουσίας. Η Μπάντενοκ ανεβαίνει σταθερά στις μετρήσεις δημοτικότητας και το κόμμα παλεύει πλέον στήθος με στήθος με το Reform του Φάρατζ – για τη δεύτερη θέση. Η μάχη για την κυριαρχία στον χώρο της βρετανικής Δεξιάς έχει ανοίξει για τα καλά, αλλά όσο οι δύο πλευρές μονομαχούν μεταξύ τους ο Αντι Μπέρναμ κερδίζει έδαφος, ενισχύοντας παράλληλα τις προοπτικές των Εργατικών. Μία διασπασμένη Δεξιά επιτρέπει στους Εργατικούς να κάθονται λίγο πιο αναπαυτικά στα υπουργικά έδρανα.

Η γραμμή του συνεδρίου ήταν θατσερική: λιγότερο κράτος, λιγότεροι φόροι, λιγότερη «πράσινη» γραφειοκρατία. Ο σκιώδης υπουργός Οικονομικών εξήγγειλε «το πιο φιλόδοξο εγχείρημα οικονομικής απορρύθμισης εδώ και μία γενιά». Η Μπάντενοκ υποσχέθηκε όχι απλώς μείωση αλλά κατάργηση φόρων – για παράδειγμα, του τέλους μεταβίβασης ακινήτων και των δημοτικών επιχειρηματικών τελών – καθώς και το τέλος του στόχου για μηδενικές εκπομπές ρύπων έως το 2050, τον οποίο χαρακτήρισε ευθέως «αδύνατο», ακυρώνοντας έτσι μία βασική πολιτική επιταγή των ίδιων των Συντηρητικών όταν βρίσκονταν στην κυβέρνηση. Ο Φάρατζ, προβλέψιμα, κατηγόρησε τους Τόρις ότι αντιγράφουν τις δικές του ιδέες. Δεν είχε εντελώς άδικο.

Εδώ, βέβαια, ελλοχεύει και ο βαθύτερος κίνδυνος. Το κόμμα που κάποτε ενσάρκωνε τον μετριοπαθή, συναινετικό συντηρητισμό του Μακμίλαν, του Χιθ και του Κάμερον κινείται ολοένα δεξιότερα, κυνηγώντας τους παλιούς του ψηφοφόρους που τώρα προτιμούν τον Φάρατζ. Αναγκαστικά, λοιπόν, παίζει στο δικό του γήπεδο. Αλλά ένα εκλογικό σύστημα όπως το βρετανικό τιμωρεί ακριβώς αυτού του είδους τη διάσπαση. Οι Συντηρητικοί κινδυνεύουν να κερδίσουν έναν εμφύλιο στη Δεξιά και ταυτόχρονα να χάσουν τις εκλογές. Οσο προσπαθούν να ανακτήσουν τους ψηφοφόρους του Reform, τόσο αφήνουν χώρο στο Κέντρο, όπου βρίσκονται πολλοί από εκείνους τους συνοδοιπόρους που παραδοσιακά τούς έδωσαν την πλειοψηφία όταν βρέθηκαν στην εξουσία.

Φεύγοντας από το Μπέρμιγχαμ, σκεφτόμουν ξανά την ταπισερί στην είσοδο του συνεδριακού κέντρου. Το πρωτότυπο της Ταπισερί του Μπαγέ αφηγείται πώς ένας εισβολέας ανέτρεψε την καθεστηκυία τάξη και άλλαξε για πάντα την Αγγλία. Οι σημερινοί Συντηρητικοί ελπίζουν να γίνουν εκείνοι ο Γουλιέλμος και όχι ο βασιλιάς Χάρολντ με το βέλος καθηλωμένο στο μάτι του. Το κέντημα, πάντως, ήταν εντυπωσιακό. Αν το ύφασμα αντέξει στη μάχη, θα το δείξουν οι επόμενοι μήνες.

Ο Ιωάννης Χουντής ντε Φάμπρι είναι ιστορικός των ιδεών, συγγραφέας και σύμβουλος στη Βουλή των Λόρδων

Go Deeper

Ηνωμένο Βασίλειο Κέμι Μπάντενοκ Συντηριτικοί

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. Ουκρανία: Εκτός λειτουργίας δύο γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε πυρηνικό σταθμό
  2. Βέλγιο: Μαζικές ακυρώσεις πτήσεων τη Δευτέρα λόγω πανεθνικής απεργίας – Προβλήματα στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών
  3. Ισραήλ:Πρόσκληση Άιζενκοτ στο Λικούντ για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού – Οι όροι Νετανιάχου

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies