Ο Ντον ΜακΚάλιν «επιστρέφει» στο Βιετνάμ

Επί επτά δεκαετίες αποτύπωνε στον φακό του τη φρικαλεότητα των συρράξεων, με αποκορύφωμα τον πόλεμο του Βιετνάμ. Και το ερχόμενο φθινόπωρο «επιστρέφει» εκεί με τις πιο γνωστές εικόνες του – 100 στο σύνολό τους. Αυτές θα υπάρχουν στο τελευταίο βιβλίο του Ντον ΜακΚάλιν που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον προσεχή Οκτώβριο από τις εκδόσεις Gost Book.

Ο σπουδαίος φωτορεπόρτερ είχε απαθανατίσει ήδη πριν από τη δεκαετία του 1970 τις αιματηρές συγκρούσεις στο Κονγκό αλλά και στην Κύπρο. Παρών ήταν και στην οικοδόμηση του Τείχους του Βερολίνου. Σε ηλικία 75 ετών αποφάσισε να αποσυρθεί όταν επισκέφθηκε το Χαλέπι στη Συρία και αντιλήφθηκε ότι οι δυνάμεις του δεν ήταν πια αρκετές για να τον προστατεύσουν από τους κινδύνους. Ο 91χρονος βρετανός φωτογράφος ο οποίος συνέχισε να εργάζεται από τη βάση του στο Σόμερσετ, λέει ότι η ανάγκη του να επιστρέψει σε αυτόν τον πόλεμο είναι γιατί «δεν υπήρξε κανένας όμοιός του».

Σαφώς υπήρξαν και άλλες περιοχές με εστίες έντασης που του έδωσαν τις πιο δυνατές φωτογραφίες του. Απαντώντας στον Δημήτρη Δουλγερίδη σε σχετική ερώτηση είπε: «Ο πόλεμος της Μπιάφρα ήταν σκανδαλώδης· δεν μπορώ να κοιτάξω πλέον τη φωτογραφία του πεινασμένου αγοριού Αλμπίνο – με στοιχειώνει για πάντα. Ο Λίβανος, η Σάμπρα και η Σατίλα, που ήταν μια σφαγή περίπου 3.500 Παλαιστινίων και Σιιτών… H ομάδα των νεαρών μουσικών που παίζουν λαούτο στο Κραντίν της Βηρυτού αδιαφορώντας για το πτώμα της Παλαιστίνιας που βρίσκεται δίπλα τους – νομίζω μια φωτογραφία που αναδεικνύει την παραφροσύνη του πολέμου. Σε αυτήν μάλιστα τράβηξα μόνο ένα καρέ και δεν χρησιμοποίησα καν το φωτόμετρό μου, ενώ συνήθως δεν φωτογραφίζω ποτέ χωρίς φωτόμετρο. Και επίσης η έξαρση χολέρας στο Μπανγκλαντές μετά τους μουσώνες» («Πρόσωπα», Δ. Δουλγερίδης, 1/3/2026).