Ο Ναζίρ Μπεστ, ο νεαρός άνδρας που άνοιξε πυρ κατά των ανδρών της ασφάλειας του Λευκού Οίκου, το περασμένο Σάββατο, με αποτέλεσμα ο ίδιος να χάσει τη ζωή του από τα πυρά των αστυνομικών, ήταν ψυχοπαθής. Για να πάρετε μια ιδέα της τρέλας που κουβαλούσε ο φουκαράς, ήταν τόσο ψυχοπαθής, ώστε νόμιζε ότι είναι ο Ιησούς Χριστός. Το κρατάμε αυτό λοιπόν ως δεδομένο και συνεχίζουμε.
Το θλιβερό περιστατικό, θυμίζω, συνέβη έξω από τον περίβολο του Λευκού Οίκου, στον οποίο ο ψυχοπαθής επιχείρησε να εισβάλει ανοίγοντας πυρ κατά της φρουράς. Ποιος άλλος ψυχοπαθής, που επίσης νομίζει ότι είναι ο Ιησούς Χριστός, μένει εκεί κοντά στην περιοχή; (Για να σας βοηθήσω, αυτός μάλιστα παρουσιάζει τον εαυτό του ως Ιησού σε εικόνες ΑΙ, τις οποίες ανεβάζει στα σόσιαλ…) Σωστά μαντέψατε! Ο ένοικος του Λευκού Οίκου, ο πορτοκαλί πρόεδρος, εναντίον του οποίου στρεφόταν η απόπειρα.
Κατά συνέπεια, γνωρίζουμε το κίνητρο του δράστη της απόπειρας: ήταν ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Οχι μεταξύ μαφιών, όπως έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε τη συγκεκριμένη φράση, ήταν ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ ψυχοπαθών. Αυτά τα ολίγα ως προς τη διερεύνηση της υπόθεσης, αφιλοκερδώς όπως πάντα, για να βοηθήσω το FBI που θα αγωνίζεται να βγάλει άκρη…
Ως προς το μεθοδολογικό ζήτημα που εγείρει το περιστατικό του Σαββάτου, δεν χωρεί αμφιβολία ότι καταγράφεται ως απόπειρα δολοφονίας, παρότι ο πρόεδρος βρισκόταν πολύ μακριά και πίσω από τουλάχιστον δέκα τοίχους. Το γεγονός ότι ο Μπεστ πρόλαβε να τραβήξει τη σκανδάλη καθιστά την πράξη απόπειρα, την τέταρτη εναντίον της ζωής του προέδρου Τραμπ. Ετσι ο Ντόναλντ πλησιάζει, ίσως και να ισοφαρίζει, το ρεκόρ του Αβραάμ Λίνκολν, του αμερικανού προέδρου με τις περισσότερες απόπειρες δολοφονίας εναντίον του.
ΚΟΥΚΟΥΡΟΥΚΟΥ
Ενα συμπέρασμα βγαίνει, όπως νομίζω, από την παρουσίαση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού: πρέπει να προσεύχεται να γίνουν εκλογές αύριο, που λέει ο λόγος, γιατί αυτό το εγχείρημα μέσα σε δύο μήνες θα έχει εκφυλιστεί σε τσίρκο. Το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», όπως το ονόμασε η ηγέτις του, καλύπτει το κενό που άφησε ο πολυαγαπημένος μας Στέφανος Κασσελάκης, αλλά από την αντίθετη μεριά του πολιτικού φάσματος. Ηδη ξεκίνησε με επικοινωνιακό σφάλμα, διότι ο πρώτος καβγάς που άνοιξε το κόμμα ήταν με τον Λιάγκα. Με όλο τον σεβασμό προς το κύρος του Γεωργίου Λιάγκα, ο οποίος διετέλεσε και υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ, αλλά δεν γίνεται, από τη μία, να ζητάς από τον Μητσοτάκη και μάλιστα σε επιτακτικό τόνο να σε ενημερώσει για τα ελληνοτουρκικά και, από την άλλη, να ανοίγεις καβγά με τον Λιάγκα. Δεν είναι καθόλου συμπτωματικό ότι παρομοίως ξεκίνησε την ηγετική πορεία του ο Στέφανος, που τόσο μας λείπει και θα μας μείνει αξέχαστος…
ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ
Περισσότερο διαφωτιστική, νομίζω, από όσους άλλους μίλησαν για το κόμμα της κ. Καρυστιανού, ήταν η καλλιτέχνις Κατερίνα Μουτσάτσου, το πρόσωπο που επέλεξε η πρόεδρος για να παρουσιάσει το κόμμα στην εκδήλωση της Θεσσαλονίκης. Στις δηλώσεις που έκανε, μετά το πέρας της εκδήλωσης είπε τα εξής συναρπαστικά: «Θα προσφέρω σε πολλά επίπεδα, διότι νομίζω ότι, λόγω και της εμπειρίας μου σε διάφορες χώρες, πρωτογενώς παρακολουθούσα σχεδόν όλη την ειδησεογραφία μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, από πολύ εναλλακτικούς μπλόγκερς, το Χ, τουιτεράδες τέλος πάντων. Νομίζω ότι αυτό με γαλούχησε και μου έδωσε μια αρκετά ολιστική οπτική, οπότε θα μπορούσα να βοηθήσω σε ένα επίπεδο διεθνών σχέσεων, ανθρώπων και γνώσεων. Δεν είμαι ειδική, αλλά η πολυσφαιρικότητα, ας πούμε, μπορεί να είναι κι αυτή χρήσιμη».
Εχει σημασία ότι η κ. Μουτσάτσου, παρά τα εγκώμια που έπλεξε για το εγχείρημα κατά την παρουσίαση της διακήρυξης, δεν έχει γνώση του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θα λειτουργήσει το κόμμα που παρουσίασε. Περαστική ήταν, όπως παραδέχθηκε, είδε φως, τη φώναξαν, πήγε και βοήθησε. «Τυχαία βρέθηκα εδώ και προέκυψε αυτή η συγκυρία», είπε και εξήγησε: «Δηλαδή δεν ήξερα ότι θα συνέβαινε η δημιουργία κόμματος, απλώς βρέθηκα εδώ για προσωπικούς λόγους». Τι να κάνουμε, κ. Μουτσάτσου; Ετσι είναι αυτά τα άτιμα κόμματα. Σου συμβαίνουν εκεί που δεν το περιμένεις…
