Έναν αιώνα πίσω πρέπει να πάμε για να βρούμε το πρώτο επίσημο διεθνές παιχνίδι που έγινε στο ιστορικό «Απόστολος Νικολαΐδης». Ήταν στις 26 Απριλίου 1925 απέναντι στη Βιτόρια Ζάγκρεμπ από τη Γιουγκοσλαβία, με το ματς να έρχεται ισόπαλο με 1-1 αλλά αυτό μικρή σημασία είχε. Η ιστορικότητα του γεγονότος έφερε χιλιάδες κόσμου τόσο μέσα, όσο και έξω από το γήπεδο, με τους φιλάθλους να κατακλύζουν τα πάντα και να πανηγυρίζουν για τον Παναθηναϊκό.
Τρία χρόνια αργότερα η Λεωφόρος απέκτησε την πρώτη της εξέδρα. Εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η οδός Τσόχα, οι άνθρωποι της ομάδας κατασκεύασαν μια εξέδρα από ξύλο, με τον κόσμο να τη δέχεται με μεγάλο ενθουσιασμό. Τέσσερα χρόνια αργότερα δημιουργήθηκε και η πρώτη εξέδρα επισήμων, ενώ το 1951 κατασκευάστηκε η ιστορική θύρα 13 καθώς και το απέναντι πέταλο, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η θύρα 7 του γηπέδου της Λεωφόρου.
Μια μεγάλη στιγμή για τη Λεωφόρο ήταν φυσικά το πρώτο επίσημο παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδος το οποίο πραγματοποιήθηκε εκεί στις 7 Απριλίου 1929, με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα να γνωρίζει την ήττα με 1-4 από την Ιταλία. Η εφημερίδα «Ακρόπολις», στο φύλλο της 8ης Απριλίου, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η επιστροφή της Ελλάδας στη διεθνή ποδοσφαιρική σκηνή έπειτα από δέκα χρόνια απουσίας προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον, μετατρέποντας το γήπεδο του Παναθηναϊκού σε σημείο συνάντησης πλήθους φιλάθλων και ιδιαίτερα της νεολαίας που αγαπούσε το ποδόσφαιρο.
Ξεχωριστή παρουσία στην αναμέτρηση αποτέλεσε η Έντα Μουσολίνι, η οποία βρέθηκε στις εξέδρες μαζί με τον ιταλό πρεσβευτή στην Αθήνα, Αρλότα. Παράλληλα, πολλοί εκπρόσωποι της αθηναϊκής κοινωνίας έδωσαν το «παρών», παρακολουθώντας τον ιστορικό αγώνα ανάμεσα στο πολυπληθές κοινό. Το γήπεδο του Παναθηναϊκού εξελίχθηκε έτσι σε έναν χώρο που ενέπνευσε τη νεολαία μιας ιδιαίτερα δύσκολης περιόδου για τη χώρα, προσφέροντας διέξοδο μέσω του αθλητισμού απέναντι στις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές δυσκολίες της εποχής.
1938: Το πρώτο γήπεδο με προβολείς
Ήταν το 1938 όταν το γήπεδο του Παναθηναϊκού έγινε το πρώτο στην Ελλάδα που απέκτησε σύστημα φωτισμού με προβολείς. Συνολικά τοποθετήθηκαν 40 προβολείς, οι οποίοι είχαν μεταφερθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σηματοδοτώντας μια σημαντική εξέλιξη για το ελληνικό ποδόσφαιρο και συμβάλλοντας στον εκσυγχρονισμό του αθλήματος.
Η πρωτοβουλία αυτή προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό στους φιλάθλους. Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 2.000 άνθρωποι βρέθηκαν στο γήπεδο για να παρακολουθήσουν την πρώτη βραδινή προπόνηση του Παναθηναϊκού και να δουν από κοντά τη νέα αυτή καινοτομία. Λίγο αργότερα πραγματοποιήθηκε και ο πρώτος επίσημος νυχτερινός αγώνας στην Ελλάδα, ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό, με το Τριφύλλι να επικρατεί με σκορ 2-0. Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1958, το γήπεδο του Παναθηναϊκού γίνεται το πρώτο στην Ελλάδα που αποκτά χλοοτάπητα.
Εναν χρόνο αργότερα, το 1959, η Λεωφόρος γίνεται το πρώτο γήπεδο στην Ελλάδα που φιλοξενεί κλειστό γυμναστήριο κάτω από τις σημερινές θύρες 6-7, ο λεγόμενος «Τάφος του Ινδού» από την ομώνυμη ταινία εκείνης της εποχής. Το παρατσούκλι αυτό δόθηκε από έναν δημοσιογράφο λόγω της στενότητας του χώρου, ενώ με τα χρόνια το γήπεδο μετονομάστηκε σε «Κλειστό Παύλος Γιαννακόπουλος» προς τιμήν του αείμνηστου παράγοντα και αναμορφωτή του τμήματος μπάσκετ της ομάδας.
Το ρεκόρ εισιτηρίων
Ένα ντέρμπι με την ΑΕΚ, το 1963, ήταν αυτό που έφερε ρεκόρ θεατών σε αγώνα του Παναθηναϊκού στο «Απόστολος Νικολαΐδης» σε παιχνίδι πρωταθλήματος. 26.126 εισιτήρια είχαν κοπεί σε εκείνο το παιχνίδι, ένας αριθμός πρωτοφανής για τα δεδομένα της εποχής, ενώ στο γήπεδο δεν βρίσκονταν μόνο φίλοι του Παναθηναϊκού, αλλά και της ΑΕΚ. Ομως το απόλυτο ρεκόρ ήρθε τέσσερα χρόνια μετά, σε ένα ματς του Παναθηναϊκού με την Μπάγερν Μονάχου για το Κύπελλο Κυπελλούχων. 29.665 άνθρωποι εν μέσω συνωστισμού παρακολούθησαν την αναμέτρηση με τους Γερμανούς στις 18 Οκτωβρίου 1967. Ενα ρεκόρ που ήρθε παρά το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός είχε ηττηθεί με 5-0 στο πρώτο ματς στο Μόναχο και δεν είχε ελπίδες πρόκρισης, ενώ έχασε και στη Λεωφόρο με σκορ 2-1.
Το αήττητο στον δρόμο για το Γουέμπλεϊ
Αμέτρητες αναφορές έχουν γίνει στη θρυλική πορεία του Παναθηναϊκού στο Κύπελλο Πρωταθλητριών της σεζόν 1970-71. Πίσω όμως από αυτή τη σπουδαία διαδρομή υπήρχε ένα μεγάλο στήριγμα: η Λεωφόρος Αλεξάνδρας. Το γήπεδο αποτελούσε πραγματικό οχυρό για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος με τη δύναμη της έδρας του κατάφερε να πετύχει τη σημαντικότερη διάκριση στην ιστορία του συλλόγου στο ποδόσφαιρο.
Από τη Λεωφόρο πέρασαν – και έχασαν – η Ζενές Ες, η Σλόβαν Μπρατισλάβας, η Έβερτον και ο Ερυθρός Αστέρας, γνωρίζοντας την ένταση και την πίεση της ατμόσφαιρας του γηπέδου. Μόνο η Εβερτον κατάφερε να αποσπάσει ισοπαλία, χωρίς όμως αυτό να αποδειχθεί αρκετό.
Οι ευρωπαϊκές βραδιές του Παναθηναϊκού εκείνη τη χρονιά εξελίχθηκαν στα μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα της χώρας. Περισσότεροι από 25.000 θεατές κατά μέσο όρο γέμιζαν το γήπεδο, παρακολουθώντας με ενθουσιασμό την ιστορική πορεία της ομάδας. Η ζήτηση για ένα εισιτήριο ήταν τεράστια.
Πολλοί φίλαθλοι περνούσαν ολόκληρη τη νύχτα έξω από το γήπεδο, περιμένοντας να εξασφαλίσουν μια θέση σε αγώνες που έμελλαν να γραφτούν στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μάλιστα, ακόμη και υποστηρικτές άλλων ελληνικών ομάδων βρέθηκαν στη Λεωφόρο, θέλοντας να στηρίξουν την προσπάθεια των Πράσινων στις μεγάλες ευρωπαϊκές αναμετρήσεις.
