Από το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής, σε αυτόν τον συχνά αηδιαστικό χώρο των social media, όπου ο καθένας – νομίζει ότι – αποκτά υπόσταση γράφοντας ανώνυμα, έχει ξεκινήσει μία εντελώς ηλίθια κουβέντα για το ποιος
θα… καθίσει να χάσει την Κυριακή και ποιος όχι.
Θα «διευκολύνει» ο ΠΑΟΚ τον Ολυμπιακό για να πάρει το πρωτάθλημα λένε οι «μεν», θα κάνει κάτι αντίστοιχο ο Παναθηναϊκός για να κερδίσει η ΑΕΚ ώστε να μην πάρει το πρωτάθλημα, λένε οι «δε».
Ετσι όπως διαμορφώθηκαν τα ευρωπαϊκά εισιτήρια μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου από τον ΟΦΗ, το μοναδικό που υπάρχει ως δεδομένο είναι ότι ο δεύτερος, ο τρίτος και ο τέταρτος θα ξεκινήσουν τις «υποχρεώσεις» τους λίγο μετά τα μέσα του Ιουλίου. Η ομάδα που θα κατακτήσει το πρωτάθλημα, θα είναι είτε στα play offs του Champions League, είτε στη league phase.
Το ένα δεδομένο είναι ότι «ημερολογιακά» χαμένοι βγαίνουν όσοι δεν κατακτήσουν το πρωτάθλημα. Οποια ομάδα αναδειχθεί πρωταθλήτρια θα είναι πολλαπλά κερδισμένη. Πάμε τώρα και στην ουσία του πράγματος.
Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει ότι ο Ιβάν Σαββίδης δεν θέλει να δει την ομάδα του να διεκδικεί είσοδο στους ομίλους της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης; Μήπως ο Ραζβάν Λουτσέσκου; Ο Κωνσταντέλιας ή ο Ζίφκοβιτς; Εγώ πάντως όχι.
Μήπως υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού και ο οργανισμός του θέλει στα τελευταία ματς στην ιστορική έδρα της Λεωφόρου να γνωρίσει μία ακόμα ήττα; Να συνδέσουν το όνομά τους με αυτό το γεγονός; Εγώ πάντως όχι.
Το αν μπορούν στην κατάσταση που βρίσκονται ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός να κόψουν βαθμούς από τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ αντίστοιχα (τα ματς έχουν μπει με τη χρονική σειρά που θα γίνουν την Κυριακή), είναι μία άλλη ιστορία. Εκτός και αν υπάρχουν ποδοσφαιρικοί ειδήμονες που να θεωρούν ότι δεν μπορεί να νικήσει ο Ολυμπιακός τον ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ τον Παναθηναϊκό. Εγώ δεν συγκαταλέγομαι σε αυτή την κατηγορία.
Η ΑΕΚ έχει ξεκάθαρα τον πρώτο λόγο στην κούρσα του τίτλου. Εχει και «λίπος» να… κάψει σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος. Ομως είναι αποκλειστικά στο χέρι της να βρει μέχρι το τέλος της χρονιάς τους βαθμούς που χρειάζεται και να κόψει το νήμα.
