Αν υπάρχει ένα θέμα πάνω στο οποίο επέμεναν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ακόμα και τις μέρες του Πάσχα, αυτό ήταν το πτυχίο του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Μακάριου Λαζαρίδη, ζητώντας ανοιχτά την παραίτηση ή την αποπομπή του από μια θέση στην οποία δεν έχει κλείσει ούτε μήνα. Από τη Χαριλάου Τρικούπη σχολίαζαν την παραδοχή του πως κατείχε θέση επιστημονικού συνεργάτη σε υπουργό «χωρίς καν τα τυπικά προσόντα και άρα πληρωνόταν από το ελληνικό Δημόσιο χωρίς να το δικαιούται». Χθες επανήλθε και ο ΣΥΡΙΖΑ: «Δήθεν άριστοι, που δεν έχουν ούτε τα βασικά προσόντα, αναβαθμίζονται σε υπουργοί και, όταν αποκαλύπτεται το σκάνδαλο, κάνουν ότι δεν ακούνε».
Υπενθύμιση
Δεν ξέρω τι συμβαίνει με τον αλγόριθμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά εδώ και κάποιες μέρες σε διάφορα προφίλ που ενδιαφέρονται για τέτοιο περιεχόμενο έχουν αρχίσει να «πετάγονται» αναρτήσεις με βίντεο από την προεκλογική καμπάνια των ευρωεκλογών του 2014. Και όχι όποια κι όποια, αλλά δηλώσεις ενός συγκεκριμένου υποψηφίου από τον συνδυασμό της ΕΛΙΑΣ-Δημοκρατική Συμπαράταξη (δηλαδή του ΠΑΣΟΚ): του σημερινού υπουργού Οικονομικών και προέδρου του Eurogroup, Κυριάκου Πιερρακάκη. Κάποιος πιο πονηρεμένος θα έλεγε πως αυτή η ευγενική υπενθύμιση της πολιτικής του αφετηρίας δεν έχει τόσο να κάνει με τη σημερινή του θέση, αλλά με την όποια επόμενη μέρα στη ΝΔ, όποτε αυτή κι αν έρθει.
Μηνύματα
Και αν αυτό είναι μόνο ένα σημάδι πως η εσωτερική αναταραχή στη ΝΔ είναι πλέον εμφανής με γυμνό μάτι, η κοινή παρουσία του Βαγγέλη Μεϊμαράκη με τον Αντώνη Σαμαρά στην Πύλο τις ημέρες του Πάσχα είναι άλλο ένα. Ακόμα κι αν η σχέση είναι προσωπική και η επαφή δεν έχει σχέση με τις εξελίξεις που αγγίζουν και την κυβέρνηση, οποιαδήποτε συνύπαρξη σε μια περίοδο με τέτοια εσωκομματική αναμπουμπούλα αποτελεί είδηση –κυρίως, γιατί οι δύο άνδρες, δύο πρώην πρόεδροι του κόμματος, δεν έκρυψαν το συναπάντημά τους. Και αυτή η επιλογή αποκωδικοποιείται από όλες τις πτέρυγες της ΝΔ.
Ανάμεσα τους
Πότε καταλαβαίνεις πως τα πράγματα για έναν πολιτικό επικεφαλής δεν πάνε και πολύ καλά; Οταν διαχωρίζουν τη θέση τους οι ιδεολογικοί του σύμμαχοι, οι στενοί του συνομιλητές. Η επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ στον Πάπα Λέοντα, λίγο αφότου εκείνος καταδίκασε τα όσα είπε για τον «αφανισμό του πολιτισμού» του Ιράν («υπερβολικά φιλελεύθερος») ανάγκασε την Τζόρτζια Μελόνι να γράψει πως θεωρεί «απαράδεκτες τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ για τον Πάπα (…) Είναι δίκαιο και αυτονόητο να επιζητά την ειρήνη και να καταδικάζει κάθε μορφή πολέμου». Και ήρθε λίγες εβδομάδες αφότου η Ιταλία αρνήθηκε να δώσει άδεια για τη χρήση των βάσεών της στη Σικελία.
Απόρια
Ποιος εξωκοινοβουλευτικός υπουργός είναι «κόκκινο πανί» για τους βουλευτές της ΝΔ;
