Σε διατήρηση του μομέντουμ που σε πρώτη φάση έχει προκαλέσει για την κυβέρνηση ο συνεχιζόμενος πόλεμος ελπίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προσπαθώντας να χτίσει ευρύτερο αφήγημα «ασφάλειας».
Σε αυτό δεν εντάσσει μόνο το γνωστό μότο περί πολιτικής σταθερότητας, αλλά προσθέτει κι εκείνο της «δημοσιονομικής σύνεσης», πιστεύοντας ότι το μήνυμα της «υπεύθυνης διαχείρισης» αφενός ακούγεται από σημαντικά κομμάτια του εκλογικού σώματος (που ήδη εκφράζουν ανησυχία για τις επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή), αφετέρου μπορεί να παρουσιάζεται ως διαχωριστική γραμμή από τους πολιτικούς αντιπάλους του.
Την ώρα που η αντιπολίτευση ζητάει πιεστικά εξηγήσεις (και) για τα πολλαπλά εσωτερικά μέτωπα – από τα σκάνδαλα των τηλεφωνικών υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, στα οποία προδιαγράφονται και νέες εξελίξεις πριν και μετά το Πάσχα, έως την έναρξη της δίκης για τα Τέμπη με χαοτικές εικόνες και εντάσεις –, το Μαξίμου επιχειρεί ελιγμούς, ξορκίζοντας ότι μπορεί να επιστρέψει σε θέση άμυνας, χάνοντας ξανά την πρωτοβουλία κινήσεων: προβάλλει τα κυβερνητικά αντανακλαστικά και το καθεστώς εγρήγορσης διπλωματικά, στρατιωτικά και οικονομικά για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και δίνει τονωτικές ενέσεις στο «κοινωνικό» αποτύπωμα των κυβερνητικών πολιτικών.
Σε αυτό το κλίμα – διαχείρισης των επιπτώσεων του πολέμου, οικονομίας, «κοινωνικής» πολιτικής – συνεδριάζει το σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο, που «κλειδώνει» (και ανακοινώνει) την αύξηση του κατώτατου μισθού από την 1η Απριλίου στο κατώφλι των 920-930 ευρώ. Είναι βέβαιο ότι ο Μητσοτάκης θα εκπέμψει σινιάλο «σιγουριάς» για υλοποίηση της δέσμευσης να ανέλθει ο βασικός μισθός στα 950 ευρώ το 2027, αλλά και θα σταθεί στο κοινωνικό αποτύπωμα, αφού θα συμπαρασυρθούν προς τα πάνω και άλλες παροχές (επιδόματα ανεργίας, μητρότητας, οι τριετίες κ.λπ.).
Πέραν των ανακοινώσεων για τον κατώτατο μισθό που αφορά περίπου 600.000 ιδιωτικούς υπάλληλους και άλλους τόσους στο Δημόσιο, αναμένεται εκτενής συζήτηση για εκκρεμότητες και ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης έως τις 31 Αυγούστου.
Η αγωνία της φθοράς
Με δεδομένη την αγωνία του Μαξίμου και κάποιων υπουργικών γραφείων για τον προγραμματισμό ολοκλήρωσης έργων του Ταμείου Ανάκαμψης – και για την πολιτική φθορά που θα εισπράξει, εφόσον χαθούν κονδύλια και έργα στο τέλος του καλοκαιριού –, ο Μητσοτάκης έχει ζητήσει από τα στελέχη του περισσότερες «πράξεις», που μπορούν να έχουν άμεσα ορατό αποτέλεσμα και «παραδόσεις» – όχι άλλες εξαγγελίες. Εξού και ο ίδιος επιλέγει να βγαίνει μπροστά για την ανάδειξη του κυβερνητικού έργου και σε τοπικό επίπεδο. Συνεργάτες του επιβεβαιώνουν ότι το φορμάτ της περιοδείας του στη Θεσσαλονίκη την Τρίτη – εκεί όπου για μήνες επιχειρείται επανασυσπείρωση της ΝΔ – δείχνει πολλά για τις επόμενες περιοδείες, που φαντάζουν ως προεκλογικές, παρότι ο Πρωθυπουργός επιμένει να δείχνει τον ορίζοντα της εθνικής αναμέτρησης στο 2027.
Ο Μητσοτάκης βρέθηκε σε μερικές ώρες σε έξι διαφορετικά σημεία της πόλης (και στα δυτικά της που προβληματίζουν περισσότερο τους επιτελείς της ΝΔ) και, πρωτίστως, μπήκε σε εργοτάξια – για άλλη μία φορά στο FlyOver, π.χ. – υποστηρίζοντας ότι «μιλάμε πια για μια τελείως διαφορετική Θεσσαλονίκη από πλευράς μεγάλων έργων υποδομής». Στόχος του, να προβάλλονται «θετικές» εικόνες και εξελίξεις – χωρίς αναγκαστικά να κόβονται κορδέλες. Ο Μητσοτάκης συνομίλησε επίσης με καταστηματάρχες αλλά και κάθισε στο σαλόνι του σπιτιού ενός 63χρονου που εξασφάλισε κατοικία με μειωμένο ενοίκιο και επανεντάχθηκε στην αγορά εργασίας μέσω κοινωνικών προγραμμάτων.
