Με αυτοσχεδιασμούς που περιλαμβάνουν αλλαγές στα δρομολόγια και θα προσθέσουν νέα ταλαιπωρία στους επιβάτες που μετακινούνται από τον Πειραιά προς το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και αντίστροφα, επιχειρεί η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ να αποσυμπιέσει τη Γραμμή 3 του Μετρό, που εδώ και χρόνια βρίσκεται στα όριά της, υπό το βάρος της αυξανόμενης επιβατικής κίνησης.
Η γραμμή που συνδέει το λιμάνι με το αεροδρόμιο, καταγράφει πλέον καθημερινά εικόνες ασφυξίας, ακόμη και εκτός των ωρών αιχμής, με γεμάτους συρμούς, επιβάτες που περιμένουν στις αποβάθρες και έντονο συνωστισμό σε κεντρικούς σταθμούς.
Η συγκεκριμένη γραμμή, αντί για τη δρομολόγηση επιπλέον συρμών, «κόβεται» πλέον στα δύο, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τους επιβάτες που θα υποχρεώνονται σε μετεπιβιβάσεις μαζί με τις βαλίτσες τους.Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που τίθεται άμεσα σε εφαρμογή, τα δρομολόγια από και προς το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών (ΔΑΑ) δεν θα διατρέχουν πλέον ολόκληρη τη γραμμή έως το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, αλλά θα τερματίζουν νωρίτερα, στον σταθμό Αιγάλεω! Από εκεί και πέρα, οι επιβάτες με προορισμό τον Πειραιά θα μετεπιβιβάζονται σε επόμενο συρμό της ίδιας γραμμής. Η παρέμβαση, που επιχειρεί να καλύψει την αδράνεια ετών στο «μέτωπο» της προμήθειας νέων συρμών, στόχο έχει την προσωρινή πύκνωση των αεροδρομιακών δρομολογίων και την επαναφορά της χρονοαπόστασης στα 30 λεπτά, από 36 που είναι σήμερα.
Πρόκειται για τη συχνότητα που ίσχυε έως τα τέλη του 2022, προτού, δηλαδή, λειτουργήσει πλήρως η επέκταση προς τον Πειραιά, όταν «θυσιάστηκαν» πέντε δρομολόγια ανά κατεύθυνση από και προς το αεροδρόμιο.
Η επιλογή του σταθμού Αιγάλεω δεν είναι τυχαία. Διαθέτει κεντρική αποβάθρα, γεγονός που διευκολύνει τη μετεπιβίβαση χωρίς αλλαγή επιπέδου – κρίσιμο στοιχείο ιδίως για επιβάτες με αποσκευές. Το σενάριο, όπως είχαν αποκαλύψει «ΤΑ ΝΕΑ», είχε εξεταστεί και στο παρελθόν, χωρίς όμως να υλοποιηθεί.
Η ταλαιπωρία των επιβατών
Σε κάθε περίπτωση, το «σπάσιμο» της απευθείας σύνδεσης με το αεροδρόμιο αλλάζει ριζικά το μοντέλο λειτουργίας της γραμμής. Ο Πειραιάς θα υποδέχεται δύο λιγότερα δρομολόγια ανά ώρα, ενώ όσοι μετακινούνται μεταξύ λιμανιού και αεροδρομίου θα υποχρεώνονται σε μετεπιβίβαση, ακυρώνοντας στην πράξη τη πολυδιαφημισμένη απευθείας διαδρομή των 55 λεπτών. Σφοδρές είναι οι αντιδράσεις των εργαζομένων. Εκπρόσωποι του Σωματείου Λειτουργίας του Μετρό της Αθήνας (ΣΕΛΜΑ) κάνουν λόγο για «αμφιλεγόμενα οικονομικά παιχνίδια». Οπως υποστηρίζουν, οι συρμοί που εξυπηρετούν το αεροδρόμιο παραμένουν επτά, οι οδηγοί μειώθηκαν από 24 το 2019 σε 17 σήμερα, ενώ το τροχαίο υλικό είναι επτά χρόνια πιο γερασμένο! Καταγγέλλουν ακόμα ότι δεν έχει προστεθεί ούτε ένας νέος συρμός ούτε έχει ενισχυθεί η συντήρηση του τροχαίου υλικού, την ώρα που αυξάνεται η επιβατική πίεση. Επιπλέον, εκφράζουν επιφυλάξεις για την άμεση ενσωμάτωση πέντε πρώην μηχανοδηγών της Hellenic Train στη ΣΤΑΣΥ, σημειώνοντας ότι απαιτείται εκπαίδευση μηνών. Αλλες πηγές αναφέρουν ότι τα διανυόμενα χιλιόμετρα δεν θα μεταβληθούν σημαντικά και ότι η ενίσχυση του προσωπικού είναι εφικτή σε σύντομο χρόνο. Η αντιπαράθεση, πάντως, αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα: Οτι το σύστημα λειτουργεί πλέον στα όριά του.
Ο στόλος
Οι επτά διρευματικοί συρμοί που εξυπηρετούν το αεροδρόμιο έχουν διανύσει εκατομμύρια οχηματοχιλιόμετρα, χωρίς ακόμη να έχει προκηρυχθεί ο διαγωνισμός για νέους συρμούς, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες. Η αρχική εξαγγελία για 15 νέους συρμούς περιορίζεται σε πρώτη φάση σε επτά, με χρηματοδότηση ύψους 131,8 εκατ. ευρώ, που θα καλύψει παράλληλα αναβαθμίσεις και ενεργειακές παρεμβάσεις στο δίκτυο.
Ταυτόχρονα, προγραμματίζεται έτερος διαγωνισμός ύψους 107 εκατ. ευρώ για την ανακαίνιση 12 συρμών πρώτης γενιάς του 2000 – χωρίς κλιματισμό και κοντά στο όριο ζωής – με ορίζοντα τριετίας και χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Θα ακολουθήσει δεύτερη φάση για άλλους 16 συρμούς.
Σήμερα, στο δίκτυο του Μετρό κυκλοφορούν 52 συρμοί από το σύνολο των 66. Στόχος είναι η πλήρης επανένταξή τους, ώστε να μειωθούν οι χρονοαποστάσεις. Από το φθινόπωρο του 2026 προβλέπεται η επιστροφή τεσσάρων συρμών στη Γραμμή 3, με στόχο η συχνότητα των δρομολογίων να «πέσει» στα 3,5 λεπτά, ενώ στη Γραμμή 2 επιδιώκεται οι συρμοί να διέρχονται από τους σταθμούς ανά 4 λεπτά. Μέχρι τότε, ο δημιουργικός ανασχεδιασμός μοιάζει περισσότερο με λύση ανάγκης παρά με στρατηγική επιλογή. Η ανάσα που ενδεχομένως θα δώσει η πύκνωση των αεροδρομιακών δρομολογίων, δύσκολα θα αποδειχθεί μόνιμη, εάν δεν συνοδευτεί από ουσιαστική ενίσχυση του στόλου των συρμών και του προσωπικού. Σε ένα δίκτυο που ήδη αγκομαχά, τα περιθώρια για πειραματισμούς παραμένουν περιορισμένα.
