Απέκτησε και η Ισπανία τα δικά της Τέμπη, δυστυχώς, έπειτα από ένα τρομακτικό σιδηροδρομικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή σε 39 ανθρώπους, με την πιθανότητα να αυξηθεί κι άλλο ο αριθμός τους, να είναι πολύ μεγάλη. Τα «Τέμπη» της Ισπανίας ονομάζονται Άνταμουθ, κι άκου τώρα, τα ειδικότερα: τα τρένα που συγκρούστηκαν κινούνταν σε ευθεία γραμμή, η γραμμή είχε πρόσφατα, μέσα στο 2025, ανακαινιστεί (όχι σαν την παμπάλαια δική μας), η ανακαίνιση κόστισε 700 εκατομμύρια, τα τρένα ήταν ολοκαίνουργια και υπερυψηλών ταχυτήτων (κι όχι σαν τα σαπάκια της Hellenic Train), και τα συστήματα ασφαλείας – επικοινωνιών, σε πλήρη λειτουργία. Ο δε σταθμάρχης της Κόρδοβας ήταν σε πλήρη διαύγεια, κι όχι σαν τον δικό μας, στη Λάρισα, που ήταν νταλκαδιασμένος και το ‘χε ρίξει στα τσίπουρα. Δεν ήταν στις προθέσεις μου να κάνω συγκρίσεις με τα δικά μας, αλλά πώς να το αποφύγεις όταν διαπιστώνεις τόσα κοινά;
Τα οποία φυσικά δεν είναι και τα μοναδικά, και αναπόδραστα, θες δεν θες, σε οδηγούν και σε άλλα;
…και οι διαφορές
Ας πούμε: και οι Ισπανοί έχουν υπουργό Μεταφορών. Αυτός για την ακρίβεια φέρει τον τίτλο υπουργός Μεταφορών και Βιώσιμης Κινητικότητας, ονομάζεται Οσκαρ Πουέντε, και… παραμένει ακόμη στη θέση του μετά το δυστύχημα! Χαρακτήρισε δε «πολύ περίεργο» το δυστύχημα, δεν ανέλαβε καμία ευθύνη για ό,τι συνέβη, έκανε και κάτι τυπικές ανακοινώσεις ότι τη διερεύνησή του θα αναλάβει η Αρχή η οποία είναι επιφορτισμένη με τα δυστυχήματα αυτού του είδους, και όλα καλά, η ζωή συνεχίζεται. Κάτι δεύτεροι, εκεί, τοπικοί, έδωσαν μερικές πληροφορίες του είδους τα δύο τρένα κινούνταν με χαμηλότερη ταχύτητα από αυτή που συνήθως αναπτύσσουν, όταν συγκρούστηκαν, άρα έδωσε ο Θεός, και σώθηκαν περισσότεροι άνθρωποι. Στο σημείο του δυστυχήματος πήγε πολλές ώρες αργότερα και ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, είπε κι αυτός τα αναμενόμενα, και προχωράμε. Κάντε και ως προς όλα αυτά, τη σύγκριση: όπως προανέφερα, ο κύριος Οσκαρ Πουέντε παραμένει στη θέση του, ενώ ο Κώστας Καραμανλής παραιτήθηκε την ίδια ώρα, κλαίγοντας. Ο Μητσοτάκης μετέβη στα Τέμπη, με το που ξημέρωσε, αναγνώρισε τις ευθύνες της κυβέρνησης, και έκτοτε πορεύεται κι αυτός κι εμείς με τα Τέμπη, πάνω στο κεφάλι του.
Σύγκρουση χωρίς πυρόσφαιρα
Και δεν έχει μόνο πάνω στο κεφάλι του τα Τέμπη, τρία χρόνια έκτοτε, ο πρόεδρος Κυριάκος ο Α’, του «ξημέρωσε» και η «πρόεδρος» Καρυστιανού, η οποία έχει πολιτικές φιλοδοξίες και θέλει να είναι αντίπαλός του στις εκλογές. Το αξιοπερίεργο είναι ότι η «πρόεδρος» δεν έχει ακόμη τοποθετηθεί (το «ακόμη» έχει να κάνει με την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές) για το δυστύχημα στην Ανταμούζ, αλλά δεν ανησυχώ. Σίγουρα θα το πράξει τις επόμενες ώρες ή ημέρες. Σιγά να μην αφήσει την ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτη. Και βάζω στοίχημα ότι το πρώτο που θα επισημάνει θα είναι ότι παρά το γεγονός ότι τα δύο τρένα που συγκρούστηκαν έτρεχαν με υψηλές ταχύτητες, από τη σύγκρουση δεν προκλήθηκε έκρηξη και φωτιά – η λεγόμενη πυρόσφαιρα. Αρα το παράνομο φορτίο, τα ξυλόλια, τα τολουόλια, κι όλα τα συναφή – ιδού η ευκαιρία να ξαναπιάσει το νήμα για τα Τέμπη, από εκεί που το άφησε.
Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μη σου πω ότι τη βλέπω να «πετάγεται» μέχρι Κόρδοβα για μια επιτόπια εξέταση των συνθηκών του δυστυχήματος. Οσο να πεις, μια τεχνογνωσία πλέον τη διαθέτει…
Οι 7 ψήφοι του Αρσένη
Τριάντα χρόνια συμπληρώθηκαν από την ιστορικών διαστάσεων διαδικασία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, από την οποία αναδείχθηκε πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης, ως διάδοχος του Ανδρέα Παπανδρέου. Ιστορικών διαστάσεων διαδικασία, διότι ο Κ. Σημίτης πήρε την Ελλάδα από το χέρι, και την πήγε 10 βήματα παρακάτω, στα οκτώ χρόνια που κυβέρνησε (ευκαιρίας δοθείσης, εξαιρετικό το υπό μορφήν ντοκιμαντέρ αφιέρωμα στο «ΒΗΜΑ της Κυριακής») τη χώρα. Την επέτειο τώρα (18 Ιανουαρίου 1996) αποφάσισε να τιμήσει και η χήρα του Γεράσιμου Αρσένη, Λούκα Κατσέλη, μέσα από κάτι φληναφήματα από τα οποία προκύπτει (;) πως ο αείμνηστος σύζυγός της έπεσε θύμα μηχανορραφίας και γι’ αυτό δεν κέρδισε στη διαδικασία για την ανάδειξη πρωθυπουργού!!!
Διατύπωσε σχετικά κάτι απίθανους συλλογισμούς με 7 ψήφους του άντρα της, που τελικά επέλεξαν να ψηφίσουν Τσοχατζόπουλο, και όταν ήρθε η ώρα να αναμετρηθεί ο Ακης με τον Σημίτη, μετακινήθηκαν στον Σημίτη και έτσι έχασε ο Τσοχατζόπουλος και εξελέγη ο Σημίτης – δύσκολο να την παρακολουθήσει κανείς. Ειδικά 30 χρόνια μετά, που οι περισσότεροι, και φαντάζομαι και οι… 7 ψήφοι του Αρσένη, δεν υπάρχουν πια στη ζωή…
«Πώς θα ήταν σήμερα η Ελλάδα;»
Κανένα θέμα πάντως, δεν είναι εύκολο να χωνευτεί η ήττα Αρσένη από τη σύζυγό του έστω κι αν έχουν μεσολαβήσει τρεις ολόκληρες δεκαετίες στη διάρκεια των οποίων συνέβησαν τόσα και τόσα. Αλλά την κατακλείδα της ανάρτησής της, τι την ήθελε; Οτι «από τότε, πολλοί έχουν αναρωτηθεί πώς θα ήταν σήμερα η Ελλάδα, αν τα αποτελέσματα της τότε ψηφοφορίας ήταν διαφορετικά… Γιατί στην πολιτική και τον δημόσιο βίο δεν είναι όλοι ίδιοι…».
Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί οι «πολλοί» που αναρωτιούνται, αλλά εμείς οι πολλοί, οι πολύ περισσότεροι, δεν αναρωτιόμαστε καθόλου: 13 ημέρες μετά την εκλογή Σημίτη, συνέβησαν τα Ιμια με τον Γερ. Αρσένη στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Οσα έγιναν εκείνο το βράδυ λοιπόν, με ευθύνη του υπουργού Αμυνας και των επιτελών του, όπως ο ναύαρχος Λυμπέρης, μας δίνουν (και σε εκείνη, κυρίως…) την πιο σκληρή απάντηση στο ερώτημα για το «πώς θα ήταν σήμερα η Ελλάδα»…
Η συντήρηση των δύο σιντριβανιών…
Δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη το υπουργείο Πολιτισμού για τη συντήρηση έργων του Κυριάκου Ρόκου και του Δημήτρη Αρμακόλα τα οποία έχουν τοποθετηθεί προ 25ετίας σε δύο μικρά σιντριβάνια της οδού Ερμού στις διασταυρώσεις της με τις οδούς Νίκης και Βουλής, και παραμένουν εκεί, θλιβερά μνημεία μιας βρώμικης πόλης. Οπως με ενημέρωσε η υπουργός, η κ. Μενδώνη, υπεύθυνος για τη συντήρηση των σιντριβανιών και των έργων του Ρόκου είναι ο Δήμος Αθηναίων. Ταυτόχρονα σχεδόν με την απάντηση της υπουργού, έφθασε και σχετική επιστολή του Δήμου Αθηναίων, στην οποία αναφέρεται σαφώς ότι «η συντήρηση των δύο γλυπτικών συνθέσεων έχει ήδη προγραμματιστεί να υλοποιηθεί μέσα στον Ιανουάριο από τη Διεύθυνση Σχεδίου Πόλεως και Αστικού Περιβάλλοντος, Τμήμα Πολιτιστικής Κληρονομιάς). Η συντήρηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο του έργου Συντήρηση Υπαίθριων Γλυπτών Δήμου Αθηναίων, το οποίο υλοποιείται, όπως μου γράφουν, από συντηρητές αρχαιοτήτων. Και πως πρόσφατο παράδειγμα αυτής της δραστηριότητας είναι η πλήρης αποκατάσταση του μνημείου του Ιωνος Δραγούμη, στο σημείο της δολοφονίας του, επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας. Εύγε!
…και η κληρονομιά του Χάρη
Αφού λοιπόν υπάρχει πλάνο συντήρησης για τα έργα στα δύο σιντριβάνια, δεν είναι ευκαιρία η Διεύθυνση Οδοποιίας, Αποχέτευσης και Κοινόχρηστων Χώρων του δήμου (αρμόδιος αντιδήμαρχος ο κ. Χαρλαύτης) να ασχοληθεί με την κατάσταση του πεζοδρόμου της Ερμού; Που είναι όλος κατασκευασμένος με κυβόλιθους, αλλά σε πολλά σημεία οι κυβόλιθοι έχουν φύγει από τη θέση τους, δημιουργώντας κινδύνους για τους περιπατητές, από τρύπες που χάσκουν ανοιχτές; Στην Ερμού, η οποία σημειωτέον, συγκαταλέγεται στους πιο ακριβούς δρόμους του κόσμου…
Θα μου πεις τώρα, τι σ’ έχει πιάσει κι εσένα κι ασχολείσαι με τις παραλείψεις και τα προβλήματα του δήμου, και ενδεχομένως να συμφωνήσω με την παρατήρηση. Αλλά… σκέφτομαι τον δήμαρχο Χάρη (Δούκα). Δεν θέλω, όταν αφήσει τον δήμο για να ασχοληθεί με τη δρώσα πολιτική, να τον εγκαλούν για κάτι τέτοια. Πρέπει να είναι απερίσπαστος, πώς το λένε.
