Η υποδοχή της πρώτης Belh@rra έγινε σε ζωντανή μετάδοση. Η κυβέρνηση προνόησε να δοθεί και λινκ για live stream, ώστε να μην τη χάσουν όσοι δεν βρίσκονταν κοντά σε τηλεοπτικό δέκτη εκείνη την ώρα. Ετσι, υπάρχουν πολλά πλάνα. Πλάνα από την προσνήωση του ελικοπτέρου με τον Πρωθυπουργό, τον ΠτΔ και τον υπουργό Εθνικής Αμυνας. Πλάνο με τον Δένδια να αναπολεί τις εποχές που πέρασε ως πυροβολητής στον στρατό και να αναφωνεί «φοβερό, φοβερό εργαλείο» ενώ του δείχνουν ένα από τα όπλα. Πλάνα του στολίσκου των έξι πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού να κάνουν σχηματισμό βέλους προς τιμήν του «Κίμωνα».
Η σκηνοθεσία της εκδήλωσης φρόντισε να τονίσει πως το θωρηκτό Αβέρωφ, η τριήρης Ολυμπιάς κι η πρώτη από τις τέσσερις γαλλικές φρεγάτες συμβολίζουν την ελληνική ναυτική παράδοση ανά τους αιώνες – όπως διάβαζε κανείς στις σχετικές διαρροές ήδη από την προηγούμενη ημέρα. Βέβαια, δεν την είδαν όλοι με τονωμένο το εθνικό φρόνημα, σαν τους κυβερνητικούς και τους συμπολιτευόμενους. Ορισμένοι αντιπολιτευόμενοι παρακολούθησαν ένα κυβερνητικό σόου – μια επικοινωνιακή φιέστα, στην οποία, κατά τα λεγόμενα της Κουμουνδούρου π.χ., χρησιμοποιήθηκαν «τα οπλικά συστήματα και τα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία έχουν πληρωθεί από το υστέρημα του ελληνικού λαού, ως σκηνικό».
Βιομηχανία
Φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση ανέσυραν αμέσως βίντεο από τα χρόνια της κυβερνώσας Αριστεράς, με τον Τσίπρα στο πιλοτήριο ενός μαχητικού αεροσκάφους, προκειμένου να αναδείξουν τη συριζαϊκή υποκρισία – θυμίζοντας μ΄αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, πως κανένας επαγγελματίας πολιτικός δεν έχει αποφύγει τον πειρασμό των ενσταντανέ με φόντο τους εξοπλισμούς ή με ταμπλό βιβάν το στράτευμα. Μετά τη λήξη της όχι και τόσο σεμνής τελετής (και της πολιτικής αντιπαράθεσης που δεν ήταν από τις πιο θορυβώδεις), πάντως, ακόμη κι αυτοί που αναγνωρίζουν την ανάγκη της ενίσχυσης της άμυνας της χώρας εξαιτίας του νέου, ρευστού, γεωπολιτικού περιβάλλοντος έμειναν με εύλογες απορίες.
Απορίες όχι μόνο μικροπολιτικού τύπου – γιατί, ας πούμε, υπερέβαλε στην παραγωγή εθνικοπατριωτικών σημαινομένων η κυβέρνηση και ποιους ψηφοφόρους επιχείρησε να προσεγγίσει μέσω αυτών. Αλλά και ουσίας, όπως εκείνη όσων αναρωτιούνται πότε θα αναβαθμιστεί η ελληνική αμυντική βιομηχανία. Πότε, δηλαδή, η Ελλάδα 2.0, που έχει ήδη δώσει πάνω από 10 δισ. ευρώ σε εξοπλιστικά, θα φροντίσει τα χρήματα που ξοδεύει να λειτουργήσουν ως «πολλαπλασιαστές ισχύος» για έναν εγχώριο βιομηχανικό κλάδο, τον οποίο διαφημίζει σαν πυλώνα ευρωπαϊκής αυτονομίας στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων που διαμορφώνεται, χωρίς όμως να έχει δημιουργήσει τις συνθήκες που θα του επιτρέψουν να διεκδικήσει την ανάπτυξή του.
