Η ιερή αγελάδα της δημοσιογραφίας λέγεται «αντικειμενικότητα». Κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του δηλώνει ότι είναι αντικειμενικός, κάθε μέσο που διεκδικεί θεαματικότητα ή ακροαματικότητα διακηρύσσει ότι καλύπτει τα γεγονότα με αντικειμενικό τρόπο. Μόνο που η λέξη χρειάζεται ορισμό. Γιατί αν δεν υπάρχει κρίση πίσω από την κάλυψη μιας είδησης, αν δεν υπάρχουν κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογείται η επικαιρότητα, αν δεν μπορεί με τη γνώση και την εμπειρία να διαχωριστεί η ήρα από το στάρι, ο δημοσιογράφος δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα μηχάνημα και θα μπορούσε θαυμάσια να αντικατασταθεί από αυτό.
Στο υπόμνημά του προς το BBC, που δημοσιεύτηκε πριν από μία εβδομάδα στην Daily Telegraph και προκάλεσε σάλο οδηγώντας σε ηχηρές παραιτήσεις, ο πρώην εξωτερικός σύμβουλος του καναλιού Μάικλ Πρέσκοτ εκφράζει μεταξύ άλλων την έκπληξή του για το ότι τη μετάδοση ενός ωριαίου ντοκιμαντέρ για τον Ντόναλντ Τραμπ και την εμπλοκή του στην εξέγερση της 6ης Ιανουαρίου δεν ακολούθησε ανάλογο ντοκιμαντέρ για την υποψήφια των Δημοκρατικών Κάμαλα Χάρις. Αυτό θα συνιστούσε, κατά την άποψή του, αντικειμενική ενημέρωση των βρετανών πολιτών. Αλλιώς μιλάμε για προκατάληψη (bias).
Εναν ανάλογο ισχυρισμό προβάλλουν και οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Για κάθε ώρα που αφιερώνεται στις καταστροφικές επιπτώσεις της – τα ακραία καιρικά φαινόμενα, τις δυσοίωνες προβλέψεις των επιστημόνων, τους κλιματικούς πρόσφυγες –, θα πρέπει να υπάρχει και μία ώρα με τα δικά τους επιχειρήματα. Αυτό σημαίνει ισορροπία, αντικειμενικότητα, ουδετερότητα. Μόνο έτσι μπορούν οι πολίτες να διαμορφώνουν μια δική τους, αδιαμεσολάβητη, άποψη.
Σε κανέναν κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας δεν είναι φυσικά γραμμένο κάτι τέτοιο. Ο δημοσιογράφος είναι εκ φύσεως υποκειμενικός. Υποχρέωσή του είναι να ερευνά τα θέματά του, να ακούει όλες τις απόψεις, να διαχωρίζει το γεγονός από το σχόλιο, να είναι έντιμος, ανεξάρτητος, ακέραιος – όχι «αντικειμενικός» ούτε «ουδέτερος». Η κάλυψη ενός βιασμού δεν απαιτεί ίσες αποστάσεις, αλλά διερεύνηση των συνθηκών που τον επέτρεψαν. Η κλιματική αλλαγή δεν υπόκειται σε «ντιμπέιτ» (300 λέξεις υπάρχει, 300 είναι μύθος), έχει αποδειχθεί απ’ όλες τις επιστημονικές μελέτες. Η σχέση του Τραμπ με τους εισβολείς στο Κογκρέσο δεν είναι θεωρητική, έχει καταδειχθεί από εκείνη την ημέρα, εξού και οι χάρες που τους έχουν δοθεί.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το BBC δεν κάνει λάθη, δεν προέβη σε μια αντιδεοντολογική κοπτοραπτική μιας ομιλίας του Τραμπ ή δεν παρασύρθηκε σε ανακρίβειες κατά την κάλυψη του πολέμου στη Γάζα. Ενας ειδησεογραφικός οργανισμός αυτού του μεγέθους δεν θα μπορούσε να είναι άμεμπτος. Οπως είπε όμως ο αρχηγός των Φιλελευθέρων Εντ Ντέιβι, «παραμένει ένας από τους λίγους θεσμούς που προστατεύει τις βρετανικές μας αξίες από την τραμπικού τύπου λαϊκιστική κυριαρχία στην πολιτική μας ζωή». Γι’ αυτό και δέχεται τόσο σφοδρή επίθεση. Το διακύβευμα δεν είναι η αντικειμενικότητα, αλλά η πολιτισμική ηγεμονία.
