Ξεκάθαρο μήνυμα κυριαρχίας, από το πλέον κατάλληλο βήμα

«Χρονιά της Νίκαιας» φέτος: 1.700 χρόνια από την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο που διαμόρφωσε τη χριστιανική δογματική και όπου είναι στραμμένα βλέμματα από όλον τον κόσμο. Για την Ελλάδα όμως η Νίκαια ίσως αποκτήσει άλλης τάξεως σημασία. Αλλωστε, δεν πρόκειται πλέον για την ιστορική Νίκαια της Βιθυνίας, μα για την κοσμοπολίτικη της Γαλλίας. Και όχι για το παρελθόν, μα για το μέλλον. Που αν εξελιχθεί όπως αφήνει να διαρρεύσει η κυβέρνηση, τέρατα θα αναδυθούν στα «ήρεμα νερά» του Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με κυβερνητικές «διαρροές», στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τους Ωκεανούς στη Νίκαια την ερχόμενη εβδομάδα η Ελλάδα θα παρουσιάσει τα θαλάσσια πάρκα στο Ιόνιο και το Αιγαίο. Είναι δικαίωμά της και, επιπλέον, θα πρόκειται για πράξη με ξεκάθαρο μήνυμα κυριαρχίας, από το πλέον κατάλληλο βήμα. Ολα αυτά καλά. Πλην όμως, συνοδευόμενα από δύο… τεραστίων διαστάσεων αστερίσκους: Πρώτον, αν η κυβέρνηση έχει επίγνωση τι κάνει. Και, δεύτερον, το σημαντικότερο, αν έχει λάβει την απόφαση να μην το βάλει για μυριοστή φορά… στα πόδια, όταν… τα τέρατα βγουν στον αφρό. Γιατί αυτό ακριβώς θα συμβεί: είναι δεδομένο. Οπως είναι δεδομένο και το ότι τότε η κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει μία πάρα πολύ μεγάλη απόφαση: ή να προχωρήσει κάνοντας τους σχεδιασμούς της πράξη με ό,τι αυτό σημαίνει και να συγκρουστεί με την τουρκική αρμάδα που θα ξαναβγεί, όπως κάθε φορά συμβαίνει, ή να ξανακάνει εξευτελιστικά πίσω όπως πάντοτε – με την υποχώρηση στην υπόθεση του «καλωδίου» με την Κύπρο να είναι η πιο πρόσφατη.

Οι Τούρκοι αγαπούν τα πάρκα. Τόσο που θα τους στείλουν αμέσως αρμάδα. Και αν ο Μητσοτάκης δεν έχει αποφασίσει τη σύγκρουση, καλύτερα θα είναι να πάει ο ίδιος σε κανένα πάρκο, από τα ωραιότατα που διαθέτει η Νίκαια, και να αφήσει τις διακηρύξεις που τελικά θα εγκαταλείψει έντρομος με άτακτη υποχώρηση όπως κάθε φορά μέχρι σήμερα, έχοντας επιφέρει σοβαρότατη βλάβη στην εθνική θέση της Ελλάδας.

Αν όμως είναι έτοιμος για σύγκρουση, τότε αλλάζει. Μα υπάρχει έστω και ένας (1) άνθρωπος στην Ελλάδα, αλλά και… ανά τον κόσμο, που θα μπορούσε να φανταστεί κάτι τέτοιο; Ασφαλώς όχι. Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ.

Η Τουρκία, ισχυρότερη από κάθε άλλη περίοδο, έχει σφίξει πολύ γερά τον βρόγχο γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας, που την αφήνει με τραγική ανευθυνότητα επί χρόνια να το κάνει.

Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση των εν λόγω σχεδιασμών, ο Χαφτάρ αφήνει να διαρρεύσει ότι σκέπτεται να αναγνωρίσει το σύμφωνο Τουρκίας – Λιβύης: τι, με τον χαμένο θα μείνει; Την ίδια ώρα, ο από δεκαετίες στενά – προσωπικά και επαγγελματικά – συνδεδεμένος με τον Τραμπ πρεσβευτής που έστειλε από την πρώτη ώρα στην Αγκυρα (ενώ εδώ δεν έχει φτάσει ακόμη η νέα πρεσβευτής των ΗΠΑ) πλέκει εγκώμια στην Τουρκία και ιδίως στην πολεμική βιομηχανία της!..

Πάντως τίποτα οικολόγοι θα συγχαρούν τον Μητσοτάκη. Οπως πας καλά στη Γιουροβίζιον. Δεν είναι και λίγο. Ε; Τι;