Πέθανε ο σκηνοθέτης των ντοκιμαντέρ για τον ναζισμό

Ανατρεπτικός και ανήσυχος, ασυμβίβαστος και ακούραστος, ο σκηνοθέτης Μαρσέλ Οφίλς, δημιουργός ορισμένων από τα κορυφαία ντοκιμαντέρ για τα εγκλήματα του ναζισμού, απεβίωσε το περασμένο Σάββατο στο σπίτι του στη Νοτιοδυτική Γαλλία. Ηταν 98 ετών. Το υποψήφιο για Οσκαρ ντοκιμαντέρ του «Η θλίψη και ο οίκτος» (1972) απαγορεύτηκε για πολλά χρόνια στη Γαλλία. Ακολούθησε «Η μνήμη της δικαιοσύνης» και το 1988 γύρισε το «Hotel Terminus – Klaus Barbie, sa vie et son temps», ένα φιλμ για τον «χασάπη της Λυών» Κλάους Μπάρμπι, το οποίο απέσπασε το βραβείο Οσκαρ ντοκιμαντέρ 1989. Ο Οφίλς ασχολήθηκε και με άλλα θέματα σε ντοκιμαντέρ του αν και αυτά που αφορούσαν τον ναζισμό θεωρούνται οι κορυφαίες δουλειές του.

Γιος του επίσης σπουδαίου γερμανού κινηματογραφιστή Μαξ Οφίλς («Λόλα Μοντές») για τον οποίο εργάστηκε και ως βοηθός, ο Μαρσέλ Οπενχάιμερ, όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη επί του Μάιν, στη Γερμανία. Η οικογένειά του διέφυγε το 1933 από τη ναζιστική Γερμανία για να εγκατασταθεί στη Γαλλία από όπου διέφυγε εκ νέου το 1941 για την Αμερική. Ο πόνος που βίωσε από τον ναζισμό δεν εγκατέλειψε ποτέ τον Μαρσέλ Οφίλς ο οποίος αφοσιώθηκε στην ταινία τεκμηρίωσης αφού πρώτα δοκιμάστηκε στη μυθοπλασία (π.χ. η ταινία «Καυτό Πεζοδρόμιο» με τους Ζαν Πολ Μπελμοντό, Ζαν Μορό). «Γράφω το σενάριο στην αίθουσα μοντάζ μόνο όταν έχω ίσως 120 ώρες ακατέργαστου υλικού» είχε πει κάποτε ο Οφίλς για τον τρόπο με τον οποίο εργαζόταν. Πολλές φορές οι ιδέες του έρχονταν ενώ δούλευε πάνω στο υλικό του. Τελευταία δουλειά του είναι το ντοκιμαντέρ-αυτοπροσωπογραφία «Ενας ταξιδιώτης» του 2013 (απ’ όπου και η φωτογραφία του).