Το πράσινο κλειδί για την ανάκαμψη {LF}της Γερμανίας

Οι συζητήσεις για ύφεση είναι πολλές και δεν είναι μυστικό το γιατί. Η απρόβλεπτη συμπεριφορά του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ έχει ρίξει ένα σύννεφο αβεβαιότητας πάνω από τις αμερικανικές και τις παγκόσμιες αγορές.

Μία από τις μεγαλύτερες τέτοιες χώρες είναι η Γερμανία, η οποία βρίσκεται σε ύφεση εδώ και δύο χρόνια. Παρότι δεν υπάρχει μια μονοσήμαντη θεραπεία για την κακοδαιμονία της Γερμανίας, οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η νέα κυβέρνηση έχουν έναν κοινό παρονομαστή: την έλλειψη φθηνής ενέργειας.

Οι γερμανικές τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας έχουν τριπλασιαστεί τα τελευταία 15 χρόνια και τώρα είναι διπλάσιες από τις μέσες τιμές στις ΗΠΑ και υψηλότερες από τις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι λόγοι είναι πολύπλοκοι – όπως και οι λύσεις – αλλά ένας σημαντικός παράγοντας είναι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πριν από τρία χρόνια. Αυτό προκάλεσε την εκτόξευση των τιμών των ορυκτών καυσίμων σε όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως σε οικονομίες όπως η Γερμανία, η οποία εξαρτιόταν όλο και περισσότερο από το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο που διοχετεύεται μέσω αγωγών.

Η κλιματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχει μια απάντηση σε αυτό το πρόβλημα. Παρ’ όλα αυτά, είναι μόνο μια μερική λύση. Η πρόσφατα ανακοινωθείσα από την ΕΕ «Clean Industrial Deal» (Καθαρή Ενεργειακή Συμφωνία) παρέχει μια ακόμη σημαντική μερική απάντηση. Μια καλά ενοποιημένη αγορά ηλεκτρικής ενέργειας έχει σαφή πλεονεκτήματα, και η περαιτέρω επέκταση και ολοκλήρωση του φυσικού δικτύου αποτελεί πράγματι μέρος της πανευρωπαϊκής απάντησης.

Για τη βαριά βιομηχανία, η σύναψη ρητών συμφωνιών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας αποτελούσε πάντα μέρος της απάντησης. Στη Βόρεια Σουηδία, η Stegra κατασκευάζει το πρώτο χαλυβουργείο πλήρους μεγέθους στον κόσμο με χαμηλές εκπομπές άνθρακα.

Οι γερμανικές και άλλες ευρωπαϊκές εταιρείες χάλυβα πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Πολλές σχεδιάζουν να καταργήσουν σταδιακά τις υψικαμίνους άνθρακα προς όφελος του πράσινου υδρογόνου για την πρωτογενή παραγωγή σιδήρου και των ηλεκτρικών κλιβάνων τόξου για τον χάλυβα. Η πράσινη πριμοδότηση έναντι του άνθρακα και του φυσικού αερίου είναι πραγματική. Τέτοιες επιδοτήσεις πηγαίνουν τώρα και στις αμυντικές δαπάνες. Αυτό από μόνο του δημιουργεί ευκαιρίες για να χρησιμοποιηθούν η άμυνα και η ανάγκη για νέες εγχώριες πηγές ενέργειας για να ξεκινήσουν τμήματα της πράσινης μετάβασης.

Η ενέργεια χαμηλού κόστους και χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα δεν θα πρέπει να αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των μεγάλων βιομηχανικών μονάδων που μπορούν να υπογράψουν απευθείας συμβάσεις με μεγάλους παραγωγούς ενέργειας. Η πρόκληση είναι να επεκτείνουμε τα οφέλη της ευρύτερα. Οι μικρότερες εταιρείες και τα νοικοκυριά πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αξιοποιήσουν τη φθηνή καθαρή ενέργεια, ακόμη και αν αυτό γίνεται εις βάρος των κερδών της κοινής ωφέλειας.

Ο Γκερνό Βάγκνερ είναι οικονομολόγος για το κλίμα στην Columbia Business School