Μια διαδρομή από την Aπω Ανατολή έως την Ευρώπη του 21ου αιώνα

Η αναδιαμόρφωση του έργου «In C» του Terry Riley, όπως παρουσιάζεται στη νέα καλλιτεχνική σύλληψη και διεύθυνση του Δημήτρη Δεσύλλα, αποτελεί ένα καλλιτεχνικό εγχείρημα που συνδυάζει την ανατολή, τη δύση και τον σύγχρονο κόσμο της μουσικής, καθρεφτίζοντας ένα κομμάτι του μαγικού της κόσμου. Η παρουσίαση του έργου, με τίτλο «In C – Journey» θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά ζωντανά, στην ανοιχτή ημέρα του Ωδείου Αθηνών, την ερχόμενη Κυριακή και είναι μία από τις κορυφαίες στιγμές του Open Day 2025.
Δεν πρόκειται όμως απλώς για μια εκτέλεση αλλά για αναδημιουργία στην οποία προηγήθηκε η εγγραφή της στα στούντιο του Ωδείου Αθηνών. Ενα ακόμη κομμάτι σύνδεσης με την ουσία της τέχνης αλλά και ευκαιρία αναζήτησης της ουσίας της τέχνης τους, όπως επισημαίνει ο σπουδαίος σολίστας κρουστών και καθηγητής του Ωδείου Αθηνών.

Η διαδικασία ηχογράφησης του έργου ήταν ένα ακόμη σημείο συνάντησης του δασκάλου και μαθητών, μια αφορμή για να φωτιστεί ξανά η ακριβή αυτή σχέση, η αξία της μουσικής ως ένας αέναος κύκλος, χωρίς όρια ή ταμπέλες. Σ’ αυτήν την ερμηνεία εμβαθύνει στη διαπολιτισμική διάσταση του έργου, ξεκινώντας από τα ηχητικά τοπία της Νοτιοανατολικής Ασίας και φτάνοντας μέχρι την Ευρώπη του 21ου αιώνα.

Αυτό το «ταξίδι» στην ιστορία της μουσικής, όπως το περιγράφει ο Δεσύλλας, δεν είναι μόνο μια διαδικασία μάθησης και μουσικής κοινωνικοποίησης, αλλά και μια γιορτή της μουσικής παγκοσμίως. Πώς αντικατοπτρίζεται αυτό το ταξίδι; «Η εκκίνηση του έργου έρχεται από την Απω Ανατολή και τα αρχαία της, τα γηγενή της ηχοχρώματα. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα δύο βασικά ηχοχρώματα είναι τα κρουστά και ο αυλός. Αυτή η διαδρομή ξεκινά από την Απω Ανατολή, τη μουσική gamelan (σ.σ. παραδοσιακή ορχήστρα της Ιάβας και του Μπαλί στην Ινδονησία, αποτελούμενη κυρίως από γκονγκ και μεταλλόφωνα που κρούονται με σφυράκια. Συχνά συνοδεύει θεατρικές παραστάσεις (wayang), ενώ η μελωδία αποδίδεται από φλάουτο (suling), έγχορδο (rebab) ή φωνή. Κυρίαρχο όργανο είναι το τύμπανο (kendang), που καθοδηγεί το σύνολο), περνάει από την Αραβική χερσόνησο, από την Ασία, την Αφρική στην Νότια Αμερική και μετά σιγά σιγά περνά την Πύλη της Αναγέννησης και στον 20ο και 21ο αιώνα. Στην εξελικτική αυτή διαδρομή τα ηχοχρωματικά αυτά πεδία αρχίζουν και μεταλλάσσονται. Αυτό σημαίνει ότι διαφορετικά ήδη, ταυτόχρονα, διαφορετικά στυλ, ήχοι και συνδυασμοί αρχίζουν να βλέπουν τον εαυτό τους με πάρα πολλούς τρόπους».

Μια διαχρονική τέχνη

Ο Δεσύλλας σημειώνει επίσης την αξία της κατανόησης του ιστορικού και μουσικού πλαισίου του κάθε έργου και το πώς αυτό αναδιαρθρώνεται και εξελίσσεται μέσα από τις διδασκαλίες του Ωδείου. Η μουσική, για εκείνον, «δεν είναι απλώς ήχοι σε μια παρτιτούρα, αλλά μια διαχρονική τέχνη που συνδέει όλες τις εποχές και όλους τους πολιτισμούς. Μέσα από αυτή την οπτική, το έργο “In C – Journey” αποκτά μεγαλύτερη διάσταση, καθώς επισημαίνεται η ανάγκη για ανοιχτό μυαλό και αβίαστο πέρασμα πέρα από τα στεγανά και τις παραδοσιακές κατηγοριοποιήσεις». Το έργο αυτό, ως μέρος του Open Day, ενσωματώνει τη φιλοσοφία του Ωδείου Αθηνών, δημιουργώντας έτσι ένα σημαντικό παράδειγμα για το πώς η μουσική μπορεί να εμπλουτίσει και να εμπνεύσει τις επόμενες γενιές καλλιτεχνών.