Πρίγκιπας Γουίλιαμ

Ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, πρίγκιπας Γουίλιαμ καταστρατηγεί κάθε στερεότυπο του ποδοσφαίρου. Με τον τρόπο που συμπεριφέρεται στο δημοφιλές άθλημα κατακρημνίζει επαναστατικά μανιφέστα και λαϊκές προσεγγίσεις.

Χωρίς βέβαια να το επιδιώκει, o πρίγκιπας της Ουαλίας βρίσκεται στην ίδια πλευρά με τον επαναστάτη Τσε Γκεβάρα και τον αριστερό Σέζαρ Λουίς Μενότι. Ο πρώτος έχει πει την περίφημη ρήση πως το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα απλό παιχνίδι αλλά ένα όπλο της επανάστασης. Ο δε Αργεντινός που οδήγησε την Μπιανκοσελέστε στον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της θεωρούσε πάντα πως το ποδόσφαιρο ανήκει στην εργατική τάξη. Η θεσμική θέση του πρίγκιπα Γουίλιαμ δεν επιτρέπει τέτοιους ιδεολογικούς εκτροχιασμούς, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να του απαγορεύσει να αγαπά με το ίδιο πάθος το ποδόσφαιρο και την αγαπημένη του ομάδα, την Αστον Βίλα.

Ο πρίγκιπας Γουίλιαμ δεν είναι απλά ένας ακόμα φίλος των Βίλανς, αλλά ένας φανατικός οπαδός που συμμετέχει στις συζητήσεις στα διάφορα forums, πηγαίνει τακτικά στο γήπεδο, φανατίζεται, έχει τα γούρια του, κάθεται σε συγκεκριμένες θέσεις στα ταπεινό του παλάτι και τοποθετεί ανάλογα στα καθίσματα τα παιδιά του – πάντα για το καλό της ομάδας. Προχθές τόλμησε να κάνει το ταξίδι στο Παρίσι παίρνοντας μαζί του και τον πρωτότοκο πρίγκιπα Τζορτζ. Ηθελε να τον βάλει στο κλίμα μιας μεγάλης ευρωπαϊκής βραδιάς, αφού δεν είναι βέβαιος αν η Αστον Βίλα θα χρειαστεί άλλα 43 χρόνια για να επιστρέψει στην κορυφαία διοργάνωση της Ευρώπης. Ο τρόπος που πανηγύρισε το γκολ της ομάδας του εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν ήταν τόσο έντονος και παθιασμένος που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν πράγματι γνωρίζουμε την πραγματική διάσταση του ποδοσφαίρου ή την έχουμε υποτιμήσει ακόμα κι εμείς που υποστηρίζουμε πως είναι ο βασιλιάς των αθλημάτων.

Κατά τη ρήση του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ το ποδόσφαιρο είναι το πιο σημαντικό από τα ασήμαντα. Μήπως τελικά η κατάταξή του είναι λανθασμένη και είναι από τα πιο σημαντικά των σημαντικών; Η μαζικότητα των αντιδράσεων του κόσμου απέναντι σε μια επιτυχία ερμηνεύεται ως απλός ενθουσιασμός, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα ψυχικό ελιξίριο. Μια κοινωνική ανάταξη. Το ποδόσφαιρο, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έχει βρει ακόμα την αναγνώριση που του αξίζει λόγω των αρτηριοσκληρωτικών που πιστεύουν πως τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την πολιτική και των υπηρετών τους. Αν διάβαζαν λίγη ποδοσφαιρική ιστορία θα μπορούσαν να αντιληφθούν πως την καλύτερη πολιτική την ασκεί μια μπάλα ακόμα και ξεφούσκωτη.