Τα γερόντια του Οτο και οι μπέμπηδες του Ιβάν

Δώδεκα από τους 23 της αποστολής ήταν 30+ ετών. Ο μικρότερος ήταν 23 ετών παρά δύο μήνες. Ο μέσος όρος ηλικίας της βασικής ομάδας ήταν τα 28,72 έτη, ενώ οι έξι από τους έντεκα ήταν 30+ ετών.

Αυτά τα «γερόντια» πέτυχαν το ακατόρθωτο και το καλοκαίρι του 2004 έβγαλαν 10 εκατομμύρια Ελληνες στους δρόμους. Ο αρχηγός Ζαγοράκης που σήκωσε την κούπα του Euro ήταν 32 ετών. Ο «Κλούνι» Νικοπολίδης 33, ο Ντέμης 30. Ακόμα και ο προπονητής τους, ο Οτο, ήταν γέρος, 66 ετών. Δεν θυμάμαι να διαμαρτυρήθηκε κανείς τότε για τη μεγάλη ηλικία των παικτών.

Τρία χρόνια αργότερα, στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας ο «ωραίος Πάολο» Μαλντίνι ήταν 40 ετών όταν σήκωνε την 7η κούπα της Μίλαν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο «γεννημένος οφσάιντ», που όμως έβαλε δύο γκολ εκείνη τη βραδιά, Πίπο Ιντσάγκι ήταν 34 και ο άνθρωπος-ορχήστρα Αντρέα Πίρλο 32. Στον πάγκο καθόταν το κορυφαίο δεξί μπακ της Βραζιλίας, Καφού, που ήταν 37 ετών τότε.

Ο Μέσι φόρεσε την bisht στη δύση της καριέρας του, 35 χρόνων πια, και ο Ντίνο Τζοφ διέλυσε τα πάντσερ στα 40 του. Ε, και; Πόση σημασία έχει η ηλικία στην κατάκτηση των τροπαίων;

Τις τελευταίες ημέρες οι Ελληνες βρίσκονται σε κατάσταση ευωχίας με αφορμή την εντυπωσιακή εμφάνιση και τη νίκη στη Γλασκώβη των πιτσιρικάδων της Γαλανόλευκης. Είδαμε και το πρωτόγνωρο για ελληνικά γήπεδα, οι οπαδοί της ΑΕΚ να χειροκροτούν τον Κωνσταντέλια, ενώ ο Καρέτσας απολαμβάνει δημοσιότητα αντάξια ενός μεγάλου σταρ. Ο ενθουσιασμός προκαλεί συχνά πυκνή ομίχλη που δεν επιτρέπει να δούμε πέρα από τη μύτη μας. Τα νιάτα και το ταλέντο δεν αποτελούν αποκλειστικούς παράγοντες για να φτάσει μια ομάδα στην επιτυχία. Το αντίθετο. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την πορεία ενός 17χρονου, όσο ταλαντούχος κι αν είναι, γιατί οι πειρασμοί και τα εμπόδια είναι πολλά. Η εμπειρία, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας, αποκτιέται μέσα από τις δυσκολίες, τις ήττες, τα σκληρά μαθήματα. Οι μπέμπηδες του Γιοβάνοβιτς έχουν ακόμα πολύ δρόμο μπροστά τους για να γίνουν μια ανταγωνιστική ομάδα που μπορεί να φανεί αντάξια των προσδοκιών. Ως τότε καλό θα ήταν να χαμηλώσουμε τους τόνους και όχι να προσπαθούμε με κάθε τρόπο να φουσκώνουμε τα μυαλά των νεαρών ποδοσφαιριστών με αέρα κοπανιστό.