Το μη χείρον βέλτιστον για την ΑΕΚ

Για την ΑΕΚ το πράγμα στράβωσε από τον Αύγουστο όταν έμεινε εκτός Ευρώπης από… κάποια Νόα. Εντός των τειχών όμως η χρονιά της θα μπορούσε να είναι ακόμη και ονειρική αν δεν υπήρχαν τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Παρά τις γκέλες της με τους μικρούς, παρά τα εσωτερικά της θέματα που εμφανίζονταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα, η Ενωση έφτασε στο σημείο λίγο πριν από το φινάλε της κανονικής περιόδου να είναι σε απόσταση βολής από την κορυφή της βαθμολογίας και ένα βήμα πριν από τον τελικό του Κυπέλλου. Και εκεί ήρθε η καταστροφή, ουσιαστικά μέσα σε τέσσερις μέρες.

Πρώτα με το 6-0 στο Φάληρο που την έθεσε νοκάουτ από το Κύπελλο και στη συνέχεια με το 0-1 από τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια που σε μεγάλο βαθμό την τελείωσε και από το πρωτάθλημα. Σε συνδυασμό με το 4-1 του πρώτου γύρου κόντρα στους Ερυθρόλευκους, η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων στα πιο κρίσιμα ραντεβού της σεζόν και βυθίστηκε στην εσωστρέφεια. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά για μία ομάδα που επένδυσε σε συμβόλαια εκατομμυρίων το περασμένο καλοκαίρι με στόχο να επιστρέψει στους τίτλους μετά την περσινή αποτυχία και να κατακτήσει το νταμπλ.

Οπως φαίνεται θα μείνει με άδεια χέρια, αλλά η απόλυτη καταστροφή θα είναι να χάσει και τη δεύτερη θέση. Οχι γιατί είναι εύκολο να παίξει στη League Phase του Champions League, αλλά γιατί θα έχει τρεις ευκαιρίες για να μπει σε League Phase μιας εκ των τριών ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Εκτός αυτού, αν η ΑΕΚ (ή όποιος βγει δεύτερος) προκριθεί από τον δεύτερο προκριματικό γύρο του Champions League, εξασφαλίζει αυτομάτως το Europa League ό,τι κι αν συμβεί στη συνέχεια. Και ειδικά για την Ενωση, που τα τελευταία χρόνια τα έχει κάνει θάλασσα στην Ευρώπη, αυτό είναι πολύ σπουδαία υπόθεση. Είναι ο μίνιμουμ στόχος που καλούνται να φέρουν εις πέρας Αλμέιδα και παίκτες.