Ο Κίφερ εμπνέεται από τον Βαν Γκογκ
Στην επίδραση του μεγάλου Ολλανδού στον γερμανό εικαστικό εστιάζει μεγάλη έκθεση σε δύο μουσεία του Αμστερνταμ
«Τα κοράκια» (2019) του Ανσελμ Κίφερ
Αφιερωμένη σε έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους καλλιτέχνες, τον Ανσελμ Κίφερ, είναι η νέα έκθεση με τον τίτλο «Anselm Kiefer – Sag mir wo die Blumen sind» που παρουσιάζεται έως τις 9 Ιουνίου στο Αμστερνταμ. Τα δύο μεγάλα μουσεία της πόλης, Βαν Γκογκ και Stedelijk, για πρώτη φορά στην ιστορία τους ενώνουν τις δυνάμεις τους για να παρουσιάσουν μια μνημειώδη έκθεση που αναδεικνύει τον δεσμό του Κίφερ με το έργο του Βίνσεντ βαν Γκογκ και συγκεντρώνει εμβληματικά έργα του από τη συλλογή του Stedelijk.
Η έκθεση, που εκτείνεται και στα δύο μουσεία, προβάλλει 25 έργα του Κίφερ, μεταξύ αυτών πίνακες, εγκαταστάσεις, φιλμ και σχέδια. Το Μουσείο Βαν Γκογκ εστιάζει στην επίδραση του Βαν Γκογκ στο έργο του Κίφερ, παρουσιάζοντας επτά νέα έργα και δεκατρία πρώιμα σχέδιά του τα οποία είναι τοποθετημένα δίπλα σε εμβληματικά έργα του Βαν Γκογκ, όπως το «Σιταροχώραφο με κοράκια» (1890). Η σκηνογραφία αυτή φωτίζει τις θεματικές και αισθητικές συνομιλίες των δύο καλλιτεχνών, ενώ αποδεικνύει πώς ο Βαν Γκογκ εξακολουθεί να εμπνέει τον Κίφερ.
Στο Μουσείο Stedelijk, η έκθεση επικεντρώνεται στη βαθιά σχέση του Κίφερ με την Ολλανδία και τη σύνδεσή του με το ίδιο το μουσείο, το οποίο υπήρξε καθοριστικό για την καλλιτεχνική του πορεία. Εδώ παρουσιάζονται δύο νέες εγκαταστάσεις, με κορυφαία τη «Sag mir wo die Blumen sind», μια εντυπωσιακή εικαστική εγκατάσταση μήκους 24 μέτρων, η οποία περιβάλλει τη μεγαλοπρεπή σκάλα του μουσείου. Το έργο είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο τραγούδι – διαμαρτυρία του Pete Seeger, που ερμήνευσε η Μαρλέν Ντίτριχ το 1962, και αποτυπώνει τον αέναο κύκλο ζωής και θανάτου μέσω της χρήσης υλικών όπως η μπογιά, ο πηλός, τα αποξηραμένα ροδοπέταλα και ο χρυσός.
Και άγνωστη ταινία
Η δεύτερη εγκατάσταση, «Steigend, steigend, sinke nieder», δημιουργημένη από φωτογραφίες και μόλυβδο – ένα υλικό με έντονη παρουσία στο έργο του Κίφερ –, λειτουργεί ως αναφορά στο βάρος της ανθρώπινης ιστορίας. Παράλληλα, στην έκθεση παρουσιάζονται ταινίες για τον καλλιτέχνη, συμπεριλαμβανομένης της άγνωστης ταινίας «Noch ist Polen nicht verloren» (1989), που δημιουργήθηκε λίγο πριν από την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος.
Η έκθεση που αποτελεί σημείο αναφοράς στην πολιτιστική καθημερινότητα του Αμστερνταμ, στην πραγματικότητα είναι μια εμβάθυνση στην ιστορία, τη μνήμη και την ανθρώπινη συνθήκη, μέσα από την ιδιαίτερη εικαστική γλώσσα του Κίφερ. Με τη χρήση υλικών φορτισμένων με συμβολισμό, όπως ο μόλυβδος και η στάχτη, ο καλλιτέχνης δημιουργεί ένα οπτικό πεδίο όπου το παρελθόν συναντά το παρόν. Το κοινό έχει την ευκαιρία να βιώσει μια βαθιά εμπειρία, να στοχαστεί πάνω στη φθαρτότητα και τη διαχρονικότητα, καθώς και να ανακαλύψει νέες πτυχές της καλλιτεχνικής πορείας του Κίφερ μέσα από έργα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά.














